Plus

Talent Leids Cabaret Festival struikelt over bluf, overmoed en haast

Tim Fransen, stand-upfilosoof, en Thijs van de Meeberg, ongrijpbaar theatermaker, hadden de lat ook wel erg hoog gelegd. Na twee van zulke winnaars is het geen schande dat het Leids Cabaret Festival dit jaar eens eindigde zonder echte uitblinkers. De talenten van 2016 moeten duidelijk nog tot wasdom komen.

Mike Peek
Amsterdammer Martijn Kardol won zowel de jury- als de publieksprijs Beeld NPO
Amsterdammer Martijn Kardol won zowel de jury- als de publieksprijsBeeld NPO

Martijn Kardol (***) sleepte zowel jury- als publieksprijs in de wacht met zijn voorstelling Jongensdroom, waarin hij auditie doet voor de rol van Tony Montana in de musical Saturday Night Fever. Een rol waarvoor hij, met die stijve spieren en dat bescheiden welvaartsbuikje, duidelijk ongeschikt is. Kardol blijkt een antiheld die mislukt in de liefde, vriendschappen onder zich vandaan voelt glippen en colporteurs op straat nauwelijks durft af te schudden.

De Amsterdammer staat heel ontspannen, misschien wel iets té ontspannen op het podium, vertelt soepel en zingt bovendien twee prima liedjes. Het eerste, waarin hij een meisje aan wil spreken, maar het telkens uitstelt, is werkelijk van een grote schoonheid. Zijn theatrale slotakkoord verbeeldt vervolgens het verlangen om, als positiviteit geen soelaas meer biedt, simpelweg te verdwijnen. Fraai, maar staan helaas wel wat zwakkere momenten tegenover. De 'minimal dance' met zijn oren, waarmee hij zich de musical in probeert te bluffen, is binnen dit half uur bijvoorbeeld net te absurdistisch.

Marco Lopes
Marco Lopes (***), naast cabaretier ook acteur, is duidelijk de beste performer van de avond. Hij verschijnt dansend ten tonele en verzekert het publiek iets te vaak dat het hartstikke goed met hem gaat. Hij zit lekker in zijn vel, staat elke dag vroeg op en stapt dan... weer terug in bed. Zijn voorstelling Saudade handelt over met vrolijkheid bedekte apathie. De energieke Lopes is een plezier om naar te kijken, al gebruikt hij soms wel erg belegen grappen. Dat het stom is dat mensen foto's van hun eten op Facebook zetten, weten we nu wel. Hij is ook wat overmoedig in het contact met de zaal. Als het ondanks je sociale skills niet lukt om iemand aan de praat te krijgen, kun je beter je verlies nemen en verder gaan. In vlekken moet je niet te lang wrijven.

Joosen en De Jager
Het duo Joosen en De Jager (**), dat op de derde plaats eindigde, is in tegenstelling tot de solisten niet met zichzelf bezig, maar met de wereld. Deze twee Rotterdamse marketeers moeten het hebben van hun overduidelijke spelplezier. Hoewel dat bij vlagen best aanstekelijk werkt, is Quarter life (crisis) een zwak, studentikoos programma.

Joosen en De Jager voeren een werkzoekende man op wiens lot wordt bepaald door het rad van fortuin. Krijgt hij een fulltime contract voor onbepaalde tijd of toch een driemaandse snuffelstage? Een knipoog naar de onzekere arbeidsmarkt natuurlijk, maar het onderliggende drama weten de heren niet over te brengen. Veel van hun (aardige) ideeën verzanden in platte, te snel gespeelde sketches. De twee muzikanten die het duo begeleiden stuwen het spektakel behoorlijk op, maar benadrukken tegelijk dat Joosen en De Jager iets te bedekken hebben. Zodra je al te serieus over hun voorstelling begint na te denken, valt hij snel uit elkaar.

Leids Cabaret Festival

Met: Joosen en de Jager, Marco Lopes, Martijn Kardol
Gezien: 18 maart in De Meervaart
Nog te zien: 22 t/m 26 maart in Theater Bellevue

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden