PlusMijn Amsterdam

Stylist Maik de Boer: ‘Ik ben een ontzettende vleeseter. Vega smaakt naar oud matras’

Stylist Maik de Boer (61), geboren en getogen Amsterdammer, is een van de deelnemers van het tv-programma Het perfecte plaatje. Hij kijkt bij Squash City nu naar leeftijdsgenoten en komt thuis bij de Bijenkorf.

Mijntje Klipp
Maik de Boer. Beeld Daphne Lucker
Maik de Boer.Beeld Daphne Lucker

Mijn buurt

“Ik woon in West, in de omgeving van het Haarlemmerplein. Ik zeg liever niet waar precies, want het is een rare tijd, waar geen rem op zit. Als mensen weten waar je woont, komen ze bij je thuis met vragen, krijg je bedelbrieven – dat heb ik al meegemaakt. Ik heb een groot hart, maar ik kan niet aan alles voldoen en de wereld op mijn schouders dragen. Ik woon in een dorp in Amsterdam, het is er heel stil. Mijn buurvrouw zegt: ‘Als het oorlog wordt, halen we de ophaalbruggetjes omhoog, dan kunnen ze hier niet komen.’”

De Vrouw met de Baard. Beeld Daphne Lucker
De Vrouw met de Baard.Beeld Daphne Lucker

Restaurant

De Vrouw met de Baard, in de Buiten Brouwersstraat. Met eigenaar Mas heb ik gewerkt bij de Vara. Ik laat me graag door haar en haar vriend Carl verrassen. Als ik er binnenloop en ik bestel niets, zeggen ze: ‘Neem nou een wijntje, anders ga je maar weg.’ Zij hebben hun restaurant puur om de buurt iets terug te kunnen geven. Ik eet er graag rendang, ik ben een ontzettende vleeseter. Vega smaakt naar oud matras.”

Kroeg

“Ik vind een kroeg afschuwelijk, dat heeft er alles mee te maken dat ik er vaak niemand ken. Het voelt als een verjaardag waar je de hele avond naast iemand zit die zijn dag niet heeft. Ze praten daar niet met me, maar tegen me. Vaak hoor ik zulke intieme dingen omdat mensen me denken te ‘kennen’, daar heb ik later last van. Dan kom ik kapot thuis. Ik laat het zelf gebeuren hoor, ik bedoel dit heus niet lelijk, want ik ben sowieso een mensenmens.”

Lied over Amsterdam

’t Is stil in Amsterdam, van Ramses Shaffy. In de lockdowntijd merkte ik hoe fijn die stilte op straat was. Ik heb daar echt heimwee naar. Ik zet weleens vroeg de wekker, om door de dan nog stille stad te wandelen. Ik heb in de Nieuwe Kerkstraat gewoond in de tijd dat Ramses Shaffy in het Sarphatihuis woonde. Dan zat hij op het bankje ervoor een sigaretje te roken en dan ging ik weleens naast hem zitten, hoorde ik hem uit. Een bijzondere man. Ik heb heimwee naar de Herman Broden, Ramses Shaffy’s en de Fabiola’s van Amsterdam. Er staat zo weinig nieuws op. Gelukkig hebben we Henk Schiffmacher nog.”

Winkelen

“Bij de Bijenkorf. Ik heb daar gewerkt als etaleur en verkoper, en het voelt nog altijd als thuiskomen. Het is een Amsterdamse winkel met buitenlandse allure. Het is er nooit hetzelfde, en het komt het dichtst in de buurt van New York. Duur? Als je goed zoekt, is het betaalbaar. Je kunt daar net zo goed als bij de Hema een agenda van 14,95 euro vinden.”

null Beeld Daphne Lucker
Beeld Daphne Lucker

Plek om te sporten

“Squash City, ik doe er aan fitness, kracht- en cardiotraining, drie of vier keer per week. Ik ben opgehouden met kijken naar strakke 25-jarigen daar, ik kijk tegenwoordig naar leeftijdsgenoten. En realiseer me dan dat het bij mij allemaal best nog wel oké is.”

Kerk De Papegaai. Beeld Daphne Lucker
Kerk De Papegaai.Beeld Daphne Lucker

Kerk

“Ik vind het heerlijk me af en toe even terug te trekken, te bezinnen, tot rust te komen in een kerk, bijvoorbeeld in De Papegaai in de Kalverstraat. Maar dat kan net zo goed De Nieuwe Kerk of de Noordermarktkerk zijn. Als ik maar even uit de drukte ben.”

Theater

“Dan toch Carré. We worden natuurlijk nooit Hollywood, maar dit is in Nederland het hoogst haalbare. Ik speelde vroeger thuis rode lopertje, nu word ik uitgenodigd voor premières en loop ik eroverheen. Ik geniet daarvan en waan me een wereldster.”

Fontein voor American Hotel.  Beeld Daphne Lucker
Fontein voor American Hotel.Beeld Daphne Lucker

Fontein

“Die voor het American Hotel, waar die gestorven balletdanseres Hans Snoek met een legaat aan heeft bijgedragen dat-ie er kwam. Zo’n mooi verhaal en zo’n mooie stadse fontein.”

Favoriet vervoermiddel

“Mijn Mercedes SL uit 1989, als ik met die oude rondvaartboot door de stad rijd, en dat doe ik vaak, wordt er veel naar me gezwaaid. Ik zwaai altijd terug. En de fiets van mijn vader. Die Batavus is al tachtig jaar oud en dat is het enige wat ik nog van hem heb. Er moet wel een nieuw wiel onder en een nieuwe ketting op.”

Eerste herinnering

“Ik denk dat ik 7 of 8 was, en met mijn oma met de tram naar de Bijenkorf ging. Mijn oma maakte haar kleding zelf, ze was echt een dame. Later nam mijn oudtante Marian deze rol over en vertelde over de geschiedenis van Amsterdam; hoe de mensen zich begin negentiende eeuw kleedden, hoe ze aten, hoe ze leefden. Ik hing aan haar lippen.”

Museum

“Het Rijks. Ik houd ervan daar lekker rond te lopen, tussen de oude poppenhuizen van vroeger en de hoepelrokken. Ik ben dol op kostuums, op drama. Altijd kijken wie op de schilderijen op jou lijkt, wie op je vader. En altijd eventjes naar De Nachtwacht. Het oude Stedelijk vond ik leuk – Peppie en Kokkie-achtig. Nu is het meer het nieuwe Guggenheim geworden, maar dat omarm ik net zo goed.”

Ik voel me Amsterdammer omdat

“Ik ben oprecht trots dat ik hier al zo lang woon, in deze verliefd makende stad, een naam op de wereldkaart. Ik merk wel dat ik blijf hangen aan het oude, lieve Amsterdam, waarin je dingen voor elkaar doet. Een buurvrouw die slecht ter been is help ik door boodschappen voor haar te doen, niet door een instantie te bellen die de boodschappen laat bezorgen. Je hoort niet aan me dat ik hier altijd heb gewoond. Wel aan mijn broer, die praat platter dan plat. Ik was de oudste, ik zou zomaar in het logistieke bedrijf van mijn vader gaan werken later en leerde netjes spreken. Ik blijf altijd het meneertje dat rechtop loopt.”

Een avond stappen met

“Prinses Amalia. Ik zou haar graag mijn Amsterdam willen laten zien, want dat zou ik haar zo gunnen. Met haar op een terrasje zitten, zij houdt vast net als haar vader van een lekker biertje. Samen schaamteloos mensen kijken en doornemen. Winkelen wil ik met haar moeder. Zij is een fashion queen, net als ik.”

Favoriete broodje

“Ik eet geen brood, dat zijn koolhydraten. Ik eet wel haring of worst, en zondig met Japanse bollen, van die sesambolletjes, van de notenwinkel op het Haarlemmerplein.”

Begraafplaats

“Zorgvlied. Daar ben ik de laatste tijd helaas veel geweest. Ik kende die plek lange tijd niet. Zoveel rust, en zo fijn om te wandelen. Alsof de tijd daar heeft stilgestaan. Als ik kan kiezen, wil ik er onder een mooie boom begraven worden. Omdat het zo mooi is daar, lijkt de dood niet zo erg.”

Brug

“De Magere Brug, magisch, helemaal met een verliefd stel erop. Dan smelt ik, dat kan me dan ontroeren en gun ik mezelf ook.”

Wil altijd nog

“Op de koffie bij de burgemeester. Omdat zij soms zoveel te verduren heeft en omdat ik een klik met haar voel. Ik ben een enorme voyeur, wil graag bij haar binnenkijken. Hoe leeft zij? Haalt ze haar brood bij de supermarkt? Waar drinkt ze haar koffie uit? Wat heeft ze met kleding? Van die dingen.”

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden