PlusAchtergrond

Studentenverenigingen kregen dit jaar fors meer leden, wat hebben die aan hun lidmaatschap?

Dit jaar meldden zich 1800 nieuwe leden aan bij een Amsterdamse studentenvereniging; ruim 400 meer dan het jaar ervoor. Wat hebben verenigingen hen te bieden in coronatijd?

Begin september zag het er nog rooskleurig uit voor ­leden van Amsterdamse studentenverenigingen. ­Na maanden van online onderwijs en turen naar piepkleine gezichten op laptopschermen kon er ineens weer met elkaar geborreld worden op de sociëtiteit. Maar de euforie was van korte duur: half oktober ging de gedeeltelijke lockdown in, waardoor alle activiteiten moesten worden afgelast. Dat was niet alleen een klap voor de (nieuwe) leden, maar ook voor de studentenverenigingen zelf. Want hoe zorg je dan dat het lidmaatschap de moeite waard blijft? “We hadden sterk het gevoel dat we onze nieuwe leden iets moesten bieden,” zegt voorzitter Anna Vos (23) van studentenroeivereniging A.A.S.R. Skøll. Volgens Vos is het juist voor ­eerstejaarsleden belangrijk om contact te hebben met ­medeleden. Hierdoor besloot de vereniging zich volledig te focussen op het bedenken en uitvoeren van online ­activiteiten.

Après ski-feestjes

Muziekbingo’s, escape rooms, pubquizzen, après ski-feestjes, cocktailworkshops en bier- en wijnproeverijen: alles gebeurt volledig online. “Vanaf de kerstvakantie ­proberen verschillende commissies elke week iets te organiseren,” zegt Vos. Meestal doen er per activiteit zo’n honderd mensen mee. Sommige activiteiten zijn populairder dan andere. Voor de online wijnproeverij, waarbij deel­nemers pakketten met wijnflessen kregen thuisgestuurd, meldden zich zo’n honderdvijftig mensen aan.

Ook studentenvereniging Unitas heeft verschillende ­online activiteiten georganiseerd, waaronder ‘de coronastrijd’. Hierbij moeten leden tegen elkaar strijden in de vorm van pubquizzen en het spel 30 Seconds. “Hoewel de digitale activiteiten heel goed bevallen, merk je toch dat sommige leden moe worden van al dat online gebeuren. En niet iedereen vindt het leuk en dat is logisch; het zal nooit een vervanging worden van borrelen op de sociëteit,” zegt Unitasrector Bram van Gelder (23).

Klein contactmoment

Fré Kleinepier (23), bestuurslid van ASC/AVSV (Amsterdamsch Studenten Corps/Amsterdamsche Vrouwelijke Studentenvereeniging), merkt dat veel studenten blij zijn dat er iets voor hen in coronatijd wordt georganiseerd. “Het is even een klein contactmoment met elkaar. Als je een glimp van de borrelzaal op je scherm ziet, krijg je toch iets mee van het verenigingsleven.”

Naast een eigen versie van het televisieprogramma De slimste mens via het Instagramaccount, maakt de vereniging via een livestream een wekelijkse ­radioshow. Ook worden er binnenkort wandelingen georganiseerd waarbij deelnemende studenten een tas krijgen met daarin twee biertjes en een routekaart die ze moeten volgen. “De route gaat langs de sociëteit en verenigingshuizen, zodat eerstejaarsstudenten toch de vereniging kunnen leren kennen.”

Kleinepier benadrukt dat het corps niet alleen evenementen voor eerstejaarsstudenten organiseert. Elke ­activiteit is voor ieder lid. “Want tweede- of laatstejaars missen ook het studentenleven. Iedereen mist het.”

Voorzitter Nadia Griffioen (21) van studentenvereniging SSRA geeft aan dat ze dit jaar meer aanmeldingen dan ooit hebben ontvangen. “Ik denk dat veel studenten via via ­horen dat er op studentenverenigingen nog veel wordt ­ondernomen, ondanks de coronatijd.”

Lotte Peelen. Beeld Nina Schollaardt
Lotte Peelen.Beeld Nina Schollaardt

Lotte Peelen (21), lid bij A.A.S.R. Skøll, woont in de Rivierenbuurt, studeert creative business aan de Hogeschool van Amsterdam.

“Ik woon dichtbij de Amstel, dus ik zie altijd mensen roeien. Dat, in combinatie met hoe weinig er dit jaar te doen is in de stad, heeft ervoor gezorgd dat ik me heb aangemeld bij roeivereniging Skøll. Veel mensen pakken deze sport op in hun studententijd. Het leek me vet om dit ook te leren. Toen ik me aanmeldde in de zomer hoopte ik eigenlijk op veel borrels. Juist omdat de maatregelen toen waren versoepeld, had ik goede moed. Uiteindelijk heb ik een paar borrels kunnen meepakken, maar vanaf oktober gebeurde het vooral online. Toch zijn het de online activiteiten waaraan ik vrienden heb overgehouden. We hadden bijvoorbeeld een online bierproeverij waarbij er bierpakketten naar je huis werden gestuurd. Terwijl we bier dronken, kletsten we met anderen in online breakout rooms. Gelukkig kunnen we sinds vorige maand weer roeien. Ik roei nu drie keer in de week met een vast groepje van zeven meiden. Als we klaar zijn, zeggen we vaak tegen elkaar dat het jammer is dat we niet kunnen blijven hangen voor een biertje. Maar het is niet zo dat we dan met z’n allen naar het huis van iemand gaan. Je krijgt de regels heel goed mee en je weet welke boetes de vereniging zou kunnen krijgen, dus het voelt een beetje lomp om het dan door te trekken naar je eigen woonkamer. Ik hoop echt heel erg dat de lustrum-elfdaagse door kan gaan deze zomer, en dat ik zo kan ontdekken welke activiteiten Skøll nog meer te bieden heeft.”

Martijn Redegeld. Beeld Nina Schollaardt
Martijn Redegeld.Beeld Nina Schollaardt

Martijn Redegeld (18), lid bij SSRA, woont in Almere, studeert fiscaal recht aan de Universiteit van Amsterdam.

“Ik heb ervoor gekozen om bij een studentenvereniging te gaan omdat ik wist dat ik erg weinig mensen van mijn studie zou ontmoeten vanwege corona. Dus ik hoopte via een ­studentenvereniging wél nieuwe mensen te leren kennen. Mijn intreeweekmentor van de UvA zat bij studentenvereniging SSRA, die heeft me overgehaald om erbij te gaan. De ontgroening bij onze vereniging was fysiek. Het vond plaats op de sociëteit en duurde vier uur. Ik mag niet veel zeggen over wat we exact moesten doen, behalve dat we opdrachten moesten uitvoeren, dingen moesten onthouden en dat vervolgens naar elkaar moesten roepen. Begin september was ik aanwezig bij een aantal fysieke borrels. Deze borrels vonden drie weken lang eens per week plaats. Je werd dan ingedeeld in borrelgroepjes van ongeveer 25 tot 30 man en moest op anderhalve meter van elkaar zitten. Vaak lukte dat wel. Maar al snel moest alles online verder: niet meer borrelen op de sociëteit, en de disputen via Zoom leren kennen. Je had verschillende rondes: per dispuut een half uurtje. Ik zit nu bij de activiteitencommissie, maar we zijn inmiddels wel een beetje klaar met het organiseren van online activiteiten. Momenteel kijk ik het meest uit naar de borrels op de sociëteit en in het echt nieuwe mensen leren kennen.”

Bas Roelvink. Beeld Nina Schollaardt
Bas Roelvink.Beeld Nina Schollaardt

Bas Roelvink (20), lid bij ASC, woont in het centrum, studeert filosofie aan de Universiteit van Amsterdam.

“Het is een gekke periode, ook voor eerstejaarsstudenten. De fleurtijd verliep bijvoorbeeld heel anders. Dat is een periode waarin disputen eerstejaars kunnen uitnodigen om bij hun dispuut te komen. Om de fleurtijd coronaproof te laten verlopen aan het einde van de zomer, had ieder dispuut met drie jongens een soort eigen hokje in de borrelzaal. Op deze manier ontmoetten eerstejaarsstudenten in groepjes van drie leden van de disputen. Na elkaar kort te hebben ontmoet, ging je verder naar een ander dispuut. Dat werkte goed. Toen de horeca nog open was, gingen we met mijn jaar van het dispuut – zo’n vijftien man – elke week ergens borrelen en eten. Misschien niet helemaal volgens de regels, maar er golden toen geen strenge coronamaatregelen en het kon allemaal nog wel. Samenkomen met zo’n grote groep kan helaas al een lange tijd niet meer. Wel eet ik soms met zo’n vijf anderen bij iemand thuis. Ik doe niet mee aan de online evenementen die de vereniging organiseert. Ik vind het niet zo innoverend om in je eentje met een biertje achter een scherm te zitten. Daarnaast woon ik in een leuk dispuutshuis, bestaande uit zeventien jongens. Ik besef soms niet dat ik daar echt veel geluk mee heb; lang niet iedere student heeft zo’n actief studentenhuis. Wel is het jammer dat ik nog nooit de echte vereniging heb leren kennen, met onder andere de borrels. Maar dat komt vast wel een keer: ik blijf tenslotte nog wel even student. Nu kijk ik vooral uit naar een groot feestje of festival.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden