PlusOuder&Kind

Stijn (13) volgens vader Jim: ‘Hij heeft enorm veel empathie’

Stijn is volgens zijn vader Jim heel vindingrijk en verstandig, en heeft veel empathie. Dat laatste baart Jim nog weleens zorgen. ‘Soms denk ik: misschien moet je ook gaan leren om jezelf op de eerste plek te ­zetten.’

Jim en Stijn.Beeld Harmen De Jong

Stijn de Groot (13)

“Mijn vader en ik zijn allebei veel bezig met muziek. Ik vorm sinds dit schooljaar een band met andere tweedeklassers. Ik speel piano en ik zing. We hebben nog geen naam, daar zijn we nog druk over aan het nadenken. Als ik muziek maak, laat ik dat aan mijn vader horen. Hij vertelt me dan wat al goed is, wat nog beter kan, en of het lijkt op iets wat al bestaat, haha.

We hebben heel erg dezelfde muzieksmaak en steken allebei ook veel tijd in onze muziekcollectie. Tot een tijdje terug kwam ik wekelijks in Concerto, het is wel grappig om daar als enige kind rond te lopen. Nu ben ik er al even niet meer geweest: ik gaf elke keer wel twintig euro uit aan platen, maar ik moet ook geld overhouden om bijvoorbeeld iets lekkers te kopen in de pauze.

Mijn vader heeft een heel grote platencollectie. Daar zitten ook een paar dubbele tussen, die mag ik dan lenen voor mijn eigen platenspeler. Ik leer via hem ook allemaal nieuwe muziek kennen. Aerosmith bijvoorbeeld, daar heb ik net een cd van gekocht. Ik vertel daarna mijn vrienden weer over alle muziek die ik ontdek, en zo verspreidt het zich.

We kijken ook graag films samen. Dat zijn meestal oudere films, we hebben laatst bijvoorbeeld The Blues Brothers gekeken. Het zijn films die ik zelf niet zo snel op zou zetten, dus het is leuk om op die manier nieuwe films te leren kennen.

Ik krijg nu nog gewoon les op school, maar ik denk dat het binnenkort wel weer meer via de laptop gaat gebeuren. Dat was eind vorig schooljaar ook zo – ik vind het wel fijn. Dan heb ik veel meer tijd voor leuke dingen, ik kan gewoon vijf minuten voor de les begint een wekker zetten en de les volgen. Ik moet alleen wel oppassen dat ik niet in slaap val tijdens de les, dat is een paar keer gebeurd.

Een tijd geleden gingen mijn vader en ik naar een boerderij in Dwingeloo in Drenthe. Daar kun je zelf je groente oogsten. We hebben toen heel veel aardappelen gerooid en samen andijviestamppot gemaakt. Het was heel leuk om alles zelf bij elkaar te zoeken en daar een maaltijd van te maken. Ik hou sowieso erg van koken en bakken. Samen met mijn beste vriend Enzo bak en verkoop ik koekjes, op Instagram via @enzijn. We zijn nu ook bezig met een website en stoppen er veel tijd in. Het is heel leuk om te doen, en ook wel cool dat we nu spaargeld hebben waarvoor we zelf hard hebben gewerkt.”

Jim de Groot (48)

“Toen Stijn jong was, heb ik hem een keer een doos met heel veel autootjes gegeven om mee te spelen. Ik ging ergens mee aan de slag en toen ik terugkwam, had hij alle autootjes op kleur en functie gesorteerd. Ik ben net zo. Als ik aan Stijn vraag de tafel te dekken, pakt hij twee borden en is hij vervolgens vijf minuten bezig de borden netjes te zetten in plaats van dat hij naar de keuken loopt om de andere spullen te halen.

Stijn heeft enorm veel empathie. Dat was al te merken op de kleuterschool. Voor kerst moest iedereen een kerstbal maken met een wens erop. Alle kinderen schreven daarop dat ze lego wilden, of een pop. Maar Stijn had opgeschreven: ‘Ik wens dat ik iedereen pepernoten en schuim-pjes mag geven.’ Zijn empathie gaat zo diep dat ik soms wel denk: misschien moet je ook gaan leren om jezelf op de eerste plek te ­zetten.

Waar ik het leven echt uitdaag, is Stijn soms wat angstig. Hij durfde ­bijvoorbeeld lang niet van de hoge duikplank te springen, hij heeft daar wat tijd voor nodig. Terwijl ik er wel meteen vanaf spring, en dan verkeerd terechtkom. Dat maakt Stijn heel verstandig.

Toen hij heel jong was, een jaar of drie, stonden we op de Eiffeltoren met zijn opa en oma. Ik raakte met iemand aan de praat en dacht dat Stijn bij opa was, en opa dacht dat Stijn bij mij was. Toen we elkaar beneden troffen, beseften we dat we Stijn kwijt waren. We hebben toen alle verdiepingen van de Eiffeltoren afgezocht, tot hij aankwam met een medewerkster. Toen we vroegen wat hij gedaan had, vertelde hij dat hij was gaan huilen. Niet uit paniek, maar omdat hij dan de aandacht zou trekken. Toen zei hij: ‘Ik ben Stijn, ik kom uit Nederland’, omdat hij wist: er zijn hier zo veel toeristen, er spreekt vast wel iemand Nederlands. Dat was inderdaad zo, daardoor kwam het allemaal goed. Hoe hij dat in zijn eentje had aangepakt, vond ik bewonderenswaardig.

Ik vind het jammer dat ik Stijn en zijn zusje Alma Olivia niet elke dag heb zien opgroeien, omdat ik gescheiden ben van hun moeder. Ik had ze graag elke dag van mijn leven gezien, en ik vind het jammer dat ik ze niet het gehoopte leven heb ­kunnen geven.

Zonder kinderen had ik nu misschien al een paar jaar op een Thais eiland gezeten, of ergens anders op de wereld. Die drang heb ik niet meer, het is veel leuker om bij hen te zijn.”

Jim de Groot (48), artiest, tolk/vertaler en docent

Stijn de Groot (13), zit in de tweede klas van het Cygnus Gymnasium

Alma Olivia de Groot (10), zit in groep 7

Jim woont in een appartement in Zuid.
Stijn en Alma Olivia wonen afwisselend bij hun vader in Zuid en hun moeder op IJburg. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden