Training in het donker bij sportschool High Studios.

PlusReportage

Sporten in het donker: zo ziet niemand je rode hoofd

Training in het donker bij sportschool High Studios.Beeld Marie Wanders

Het licht gaat uit. Diverse sportscholen bieden groepslessen aan in donkere ruimtes, waarbij je slechts de contouren van je buurman ziet. Lekker anoniem. PS doet een lesje mee.

Het is een uur of zeven ’s avonds als ik in het pikkedonker voor de ingang van sportschool High Studios aan de Weesperstraat sta. High Studios is een boutique fitnessconcept dat slechts één sportles aanbiedt: een 45-minuten durende full body-training in het donker. High Studios heeft drie vestigingen in de stad, een vierde locatie opent dit voorjaar in de buurt van het Westerpark.

Instructeur Silvia Visser (35) heeft er zin in. Ze legt kort uit wat de bedoeling is, nog voor ze eurodanceklassieker What is Love (Baby Don’t Hurt Me) van Haddaway aanslingert. Voor de warming-up moeten we tweetallen vormen. De één sprint honderd meter op de ‘skillmill’ (een niet-gemotoriseerde loopband), de ander voert een plankoefening uit. Daarna draaien de rollen om. Mijn teamgenoot Taco Verheijden (23) kijkt verschikt op en zegt: “Dat je het even weet: dit is de eerste keer dat ik dit doe, mijn huisgenoot heeft mij meegesleurd.”

Overal spiegels

Terwijl Visser het volume van de muziek opschroeft, gaan de ledlichten aan. Blauw, roze, rood, oranje. Ik begin met de plankoefening en focus op de muziek die loeihard uit de speakers komt. Baby don’t hurt me, no more. “Come on, you can do this!” moedigt Visser ons aan. “You got this. Twenty seconds.” Twenty seconds mijn reet, denk ik. En nog voor ze met het aftellen van tien naar één begonnen is, zak ik door mijn armen en maak ik een smakker op de grond. Niemand die het ziet: het is toch donker.

Als ik vervolgens de honderd meter sprint uitvoer op de skillmill, kijk ik recht tegen mijn spiegelbeeld aan. Door de reflectie van de discolichten zie ik alleen wat zweetdruppels op mijn armen parelen. Van mijn rood aangelopen ­gezicht is amper wat te zien. Ik ren me suf en zie het snelheidsmetertje op mijn skillmill de 17 kilometer per uur aantikken. Ik probeer bij mijn buurvrouw te spieken. Zou zij harder gaan? Ik kan het niet zien. De metertjes zijn zo gepositioneerd dat alleen de gebruiker zijn of haar snelheid ziet. Misschien maar goed ook.

Die buurvrouw, Vivian Mohr (29), is zo’n drie keer per week bij High Studios te vinden. “Ik vind het heerlijk. De lessen zijn goed, uitdagend en afwisselend. Er wordt echt een chille ervaring gecreëerd. Het is net alsof je in een nachtclub staat. Ik vind het echt een feestje.” Ook Kim Werkman (27) is fan. “In de zaal hangen overal spiegels. Normaal gesproken ben ik me in zo’n spiegelruimte heel bewust van hoe ik eruitzie en wat anderen doen. Nu let ik meer op de oefening die ik uitvoer. En ik moet zeggen: je ziet er minder belabberd uit met gedimd licht.”

Een koele handdoek

Sinds 2016 zijn er tientallen sportclubs in Amsterdam ­geopend die een sportles aanbieden in een donkere ruimte. Er wordt in het donker geroeid, gebokst, gerend, met gewichten gesleept en gefietst. Maar waarom zijn die lessen zo mateloos populair? Is het omdat we het confronterende beeld van een rood hoofd en klotsende oksels niet kunnen aanzien? Is het omdat je in het donker minder ­afleiding hebt en meer durft? Of houden we massaal van het idee dat sporten best een ‘feestje’ mag zijn, waarbij met licht en geluid een partysfeer wordt gecreëerd?

Volgens Tom Moos (28), oprichter van de exclusieve sportschool Saints & Stars, doet gedimd licht veel voor de beleving. “Onze doelgroep zijn de millennials. Die willen kort en effectief sporten, maar zich ook comfortabel voelen.” Om die reden zijn de boksruimte en high intensity trainingzaal bij Saints & Stars vrijwel donker. In die zalen hangen volgens Moos ‘speciale’ spiegels die de sporters er nóg knapper uit laten zien en aan het einde van de les krijgen alle deelnemers een koele handdoek met eucalyptusgeur aangereikt. “Wanneer je er goed uitziet, voel je je goed en ben je sneller bereid om terug te komen. Zo werkt het nou eenmaal.”

Bij RowStudio, een indoor roeistudio aan de Stadhouderskade, doen ze het weer anders: het licht wordt met theatersoftware slechts functioneel ingezet. Wanneer er geroeid moet worden, lichten er rode lampjes in de ruimte op. Bij een pauze worden die wit en wanneer het tijd is om grondoefeningen te doen, doemen er blauwe lampjes op. Eigenaar Benno den Teuling (43) deed net als Moos inspiratie op in New York, waar nachtclubachtige groepslessen aan de orde van de dag zijn. Felle verlichting tijdens het sporten? Liever niet. Niemand wordt er knapper – of beter van.

Discolichten

Of licht ook invloed heeft op de sportprestaties vindt Den Teuling moeilijk om te zeggen. “Zodra het donker wordt, wil het lichaam rusten. Maar als je ’s avonds buiten gaat hardlopen, is dat geen probleem. Dus ik kan me niet voorstellen dat roeien in een donkere ruimte slecht zou zijn.”

Fel licht zou volgens dr. Ellen Maas, van Kenniscentrum Sport en Bewegen en verbonden aan de VU, een tijdritprestatie kunnen verbeteren. “Maar hieruit kun je natuurlijk niet andersom concluderen dat je prestatie achteruitgaat in een donkere ruimte. Bovendien is voor de doelgroep van een ‘donkere sportschool’ eerder het trainingseffect van belang dan het leveren van een topprestatie. We weten hieruit dus niet of je training minder effectief is in het donker. In het donker maak je inderdaad meer melatonine aan, maar ik durf niet te zeggen of dit tijdens inspanning en met flitslicht en harde muziek ook het geval is.”

Terug naar de les. Na 45 minuten zweten is de les bij High Studios afgelopen. Twintig rode hoofden lopen huffend en puffend via de verlichte hal richting de kleedkamers. “Lang niet iedereen vindt het leuk hoor,” zegt instructeur Silvia Visser, die even naast mij komt staan. “Er zijn mensen die de muziek te hard vinden, de discolichten te fel. Ik snap wel dat zo’n les om zeven uur ’s ochtends ­behoorlijk intens kan zijn. Maar het is niet zo dat alléén millennials hier in het donker komen sporten. Elke vrijdag doet er een 76-jarige man mee met mijn les. Hij vindt het geweldig.”

Fitnesshype of blijvertje?

Een groeiende groep sportscholen in Amsterdam biedt lessen in het donker aan. Rocycle (indoor cycling) beet in 2016 het spits af. Later kwam daar het soortgelijke Vélo bij, net als Saints & Stars (boksen, high intensity intervaltraining) en onlangs RowStudio (indoor roeien). De sportschoolhouders keken het trucje af in New York. Zoals bij Barry’s Bootcamp, SoulCycle, Row House en Flywheel, die de afgelopen jaren een duizelingwekkend aantal studio’s in de Verenigde Staten hebben geopend.

Volgens Barbara den Bak (40), oprichter van High Studios, liep Amsterdam tot voor kort ‘ver achter’ op de fitnesstrends in New York, Los Angeles en Londen. “Ik zit bijna elf jaar in de fitnesswereld en je ziet hypes komen en gaan. Toen ik SoulCycle in 2014 ontdekte, wist ik niet of Amsterdam daar al klaar voor was. Twee jaar later heeft Rocycle een soortgelijk concept in Amsterdam geïntroduceerd en nu hebben ze zes studio’s. Ik voorzie dat het op den duur weer overwaait, mensen vervelen zich snel. Daarom is het belangrijk dat je als sportschool blijft vernieuwen.” Den Bak ziet dat in Londen al gebeuren, waar sportstudio’s als Another Space verschillende soorten lessen onder één dak aanbieden die je achter elkaar kunt plakken. “Dan hop je van een half uur cardiotraining naar een half uur durende yogales. Hartstikke effectief.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden