PlusDe klas in

Slechts een paar kinderen zijn enorm vooruitgegaan tijdens de lockdown

Uitzonderlijke tijden in het onderwijs. Leerkrachten van vier basisscholen in Amsterdam delen hun ervaringen in deze rubriek. De eerste aflevering: groep 6 in De Pijp.

null Beeld Inge Duiker
Beeld Inge Duiker

Elke dag loopt de juf van groep 6 met haar hond een rondje door De Pijp. Om de paar minuten groet ze een bekende, en waar een verhaal te vertellen is over een van haar leerlingen blijft ze even staan.

Tijdens de eerste lockdown liep de route langs het huis van de meest kwetsbare leerling uit haar klas. Drie keer per week belde ze bij hem aan en gingen ze samen verder wandelen of op de trap van het portiek zitten. Om de lesstof door te nemen of gewoon te kletsen. Hij heeft ADHD en neemt thuis geen medicijnen in, waardoor er weinig van werken kwam.

Ze pakt een poepzakje en grist een vers gedraaide drol van de stoep. “Ik heb me weleens vergist, had ik zo’n koude in mijn handen.”

Dan is er nog het meisje in haar klas dat nu vier jaar in Nederland woont. Het online ­lesgeven ging niet en haar ouders konden niet helpen omdat ze de taal niet machtig zijn.

En er is nog een andere leerling waar de juf zich zorgen over maakt. Hij is beeldend hoogbegaafd en kan niet met frustraties en onwetendheid omgaan. Hij tekent alles wat hij niet kan verwerken van zich af, doet gek, pest andere kinderen of prikt met een schaar zijn tafelblad kapot. Vanaf het begin van het nieuwe schooljaar heeft ze hard met hem gewerkt. Het ging de goede kant op, tot hij laatst 5 euro verloor op het schoolplein. Een klasgenoot vond het briefje, maar wilde het niet teruggeven. Sinds deze tegenslag is hij terug bij af.

Een paar andere kinderen uit de klas hebben de achterstand die ze tijdens de eerste lockdown hebben opgelopen de afgelopen maanden rechtgetrokken.

Bij één jongen is dat nog niet helemaal gelukt. Die was al zwak en gaat nu naar het Doelab na schooltijd. Dat doet hem duidelijk goed, gezien de resultaten. Een speciale leerkracht komt een paar uur per week langs op school. Dan gaan ze samen ­timmeren, knutselen en zagen. Doordat het brein anders wordt geprikkeld, kan hij beter benoemen wat hij niet kan, maar wel kan leren. Begrijpend lezen door een recept te volgen en rekenen door te bouwen, dat is het idee.

Slechts een paar kinderen zijn enorm vooruitgegaan. Omdat de ouders geen werk hebben en thuis de hele dag samen schoolwerk kunnen maken. Om die kinderen maakt ze zich nu geen zorgen.

“Ik had me voorgenomen bij een volgende lockdown een aantal leerlingen naar school te laten komen om in de klas les te geven.” Naast de kinderen van ouders met vitale beroepen zijn dat wat haar betreft ook de kwetsbare leerlingen.

Ze heeft een lijstje bijgehouden van wie wel en niet aanwezig waren bij de online lessen en wie dus extra hulp kan gebruiken. Op dat lijstje staat het meisje van wie de ouders de taal niet spreken vet om­cirkeld. “Zij heeft keihard gewerkt en alles weer ingehaald. En ze verdient het om nu tijdens de tweede lockdown niet weer een achterstand op te lopen.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden