Review

'Shrek' is onweerstaanbaar geestig vakwerk ****

Zo moet het! Dat zei Frank Sanders na afloop van de première van Shrek. De directeur van een academie die musicalacteurs opleidt had gelijk. Dit is een schoolvoorbeeld van een geslaagde familiemusical. Dat geldt voor de hoofdrollen, het strakke circa dertigkoppige ensemble, de kostuums en decors en een bij vrijwel iedereen bekend verhaal.

De cast van de musical Shrek. Beeld ANP

Speelde William Spaaij vorig seizoen nog Ramses Shaffy, nu zet hij - onherkenbaar vermomd - zijn tanden opnieuw in een ongeleid projectiel: een groen, groot, gruwelijk én ontroerend moerasmonster.

Rogier Komproe is volkomen geloofwaardig als babbelzieke ezel. Dat ligt niet alleen aan zijn aaibare, door Arno Bremers ontworpen kostuum, maar ook aan zijn ezelachtige lichaamstaal en expressieve hoeven. Kim-Lian van der Meij etaleert als prinses Fiona - een beauty met ballen - opnieuw haar enorme stem en komisch talent.

Koefnoen-ster Paul Groot levert de grootste prestatie als onweerstaanbaar geestige tiran in zakformaat. Hij zingt, acteert en danst bijzonder goed en het is bovendien knap dat hij je bijkans doet vergeten dat hij continu ronddartelt op zijn knieën voor een visueel Toulouse Lautrec-effect. Verder is elke valse kwinkslag uit zijn mond raak. Bijvoorbeeld wanneer hij zijn uit triplex gefiguurzaagde paard aanspoort met de aansporing: 'Húú, Triplex!'

De vertaling van Allard Blom is om door een ringetje te halen. Alles is naturel en effectief. Pinokkio zegt, als zijn neus langer wordt: 'Elke keer als ik jok, groeit mijn gok'. Er is in de tekst ruimte voor actuele grapjes. Zoals tussen Shrek en Fiona: 'Doe 's normaal!' - 'Doe lekker zélf normaal!' Shrek is anders dan andere musicals.

In welke andere musical wedijveren een monster en een prinses tijdens een liefdeslied wie de hardste boeren en scheten laat? Waar wordt de zoete sprookjeswereld van Disney met zoveel plezier en venijn op de hak genomen? Dat gebeurt in deze triomf van freaks en verschoppelingen.

Met als motto: kijk verder dan uiterlijk of status. Dat geldt ook voor de gigantische roze draak, die ten tonele komt als kunstig bestuurbare pop en die zingt met de stem van Berget Lewis. Over die draak wordt gezegd dat ze levensgevaarlijk is, maar ze is met haar zoenlippen en lieve oogopslag een poeslief wezen. Ook hier geldt: schijn bedriegt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden