Recensie

Sharon Jones treedt op met een energie alsof ze nooit ziek is geweest (*****)

Foto's: Paul Bergen

Als je niet beter wist, dacht je dat Sharon Jones nooit kanker heeft gehad. Toch verbleef de soulzangeres in 2013 grotendeels in het ziekenhuis. Gisteren was ze voor het eerst weer in Nederland en gaf een heerlijk optreden.

Een betere rentree dan die Sharon Jones gisteren maakte, is bijna niet voor te stellen. De 57-jarige soulzangeres lag vorig jaar langdurig in het ziekenhuis, omdat bij haar kanker was geconstateerd. Haar galblaas moest eruit, net als een deel van haar alvleesklier en dunne darm. Daarna volgde nog een lange chemokuur, dus het was maar de vraag of zij er ooit nog bovenop zou komen.

In de North Sea Jazz Club vertelde de Amerikaanse dat ze het advies had gekregen het vooral rustig aan te doen. Vervolgens keek ze met een veelbetekenende blik de uitverkochte zaal in. Wie wil dat nou geloven? Sharon Jones, nippend aan een glas limonade in een tuinstoel? Nee, dat valt moeilijk voor te stellen. Nog voordat ze van haar artsen te horen had gekregen dat alle kankercellen weg waren, had ze haar nieuwe album 'Give the people what they want', dat al een paar maanden op de plank lag, in januari uitgebracht. Want ze wilde niets liever dan op tournee gaan.

'Mashed potato'
Gisteren stond ze voor het eerst weer op een podium in Nederland. Hoewel 'staan' niet echt op Jones van toepassing is. Voor haar ziektebed had ze al een reputatie opgebouwd vanwege haar uitermate energieke optreden, en die maakte ze weer waar. Zo is een vast onderdeel van haar concerten een uitgebreide dansinstructie. Jones beheerst alle stijlen die in de jaren zestig en zeventig populair waren, van de 'boogaloo' tot de 'mashed potato'. Als je niet beter wist, dacht je dat ze nooit ziek is geweest.

Het is ook die periode waaruit Jones flink wat inspiratie put, met als voorbeelden James Brown en Aretha Franklin. Jones kan met gemak een avond lang covers spelen, die geregeld beter klinken dan het origineel. Gisteren beperkte ze zich tot 'I heard it through the grapevine' van Gladys Knight & The Pips, waarbij ze vier vrouwen uit het publiek trok om op het podium te dansen. Bij andere artiesten komt zo'n gebaar soms geforceerd over, bij haar past het in de show en verhoogt het de feestvreugde.

Het zou Jones trouwens te kort doen om haar neer te zetten als een imitator van zangers en zangeressen die ooit de hitlijsten domineerden. Haar eigen albums kunnen de vergelijking prima aan met soul- en funkalbums uit de jaren zestig en zeventig. Zeker op haar nieuwste plaat lijkt alles op z'n plaats te vallen, met goedgehumeurde uptempo-nummers en tranentrekkende ballads.

The Dap-Kings
Want behalve haar stem en danspassen heeft ze nog een troef: The Dap-Kings. Ook in de North Sea Jazz Club waren haar tien begeleiders op geen fout te betrappen, zo strak en soepel speelden ze. The Dap-Kings volgden hun zangeres als ze wilde vertragen of juist versnellen, met hier en daar een bondige solo of verrassend intermezzo. Alles stond in dienst van de 'groove', terwijl Jones zich kon uitleven met lange uithalen of een anekdote.

Wat dat laatste betreft was het wel jammer dat het geluid te zacht was afgesteld. Zeker achter in de zaal was Jones moeilijk te verstaan. Maar als ze weer begon te zingen, was dat probleem meteen opgelost. Ze hield de aandacht met gemak vast, wat ook wel weer verrassend genoemd mag worden: Jones speelde vrijwel alle nummers van haar nieuwe album, terwijl ze haar populaire oudere werk grotendeels ongemoeid liet.

En toen was het na ruim anderhalf uur voorbij. Jones en haar bandleden verlieten het podium, waarna het publiek om meer smeekte. Maar er kwam geen toegift. Even leidde dat tot boegeroep, totdat iedereen zich leek te realiseren hoe bijzonder het was dat Jones zo'n optreden kon geven, zo kort na haar behandeling.

Sharon Jones & The Dap-Kings

Ons oordeel: ★★★★★
Gehoord: 30/4
Waar: North Sea Jazz Club (uitverkocht)
Te horen: 14/5 Paradiso (uitverkocht)
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool.nl.