Recensie

Shakespeares Leonato is in Much Ado About Nothing frituurkoning Leo (***)

In het Amsterdamse Bostheater is in samenwerking met het Noord Nederlands Toneel deze zomer de bloemrijke bewerking van Much Ado About Nothing te zien, met Shakespeare's Leonato als frituurkoning Leo.

Sander Janssens
null Beeld Ben van Duin
Beeld Ben van Duin

Na negen voorstellingen op Oerol werden de laag overvliegende meeuwen van het Terschellingse strand verruild voor de laag overvliegende vliegtuigen bij het Amsterdamse Bostheater. Vrijdag ging de voorstelling daar voor de tweede keer in première, in een bloemrijke bewerking van Erik Bindervoet en regisseur Ingejan Ligthart Schenk.

Veel verkeer om niets - zo vertaalden ze de titel. Een mooie verwijzing naar het voertuigendecor van André Joosten: trucks, auto's, een brommertje, een caravan en als heilig middelpunt de mobiele snackbar waarop in aftandse letters HOTDOG GYROS TOSTI prijkt. Shakespeare's Leonato, gouverneur van het Italiaanse Messina, is vanavond frituurkoning Leo - ergens op een achterafpleintje in een buitenwijk.

Kluchtachtig
Minstens zo bloemrijk als de tekst zijn de uitbundige kostuums van Johanna Trudzinski: hip, felgekleurd Adidas gecombineerd met theatrale gewaden en maskerades. Het is een mooie doorvoering van de modernisering van deze Shakespeare.

Qua ontwikkelingen en verwikkelingen blijft deze bewerking, hoe eigentijds ook, dicht bij de oorspronkelijke tekst. Terwijl de ene romance - die tussen Claudio en Hero - wordt gesaboteerd, wordt de andere - de liefde tussen Bennie en Beatrice - juist geforceerd. Een en ander dreigt dramatisch te mislukken, maar uiteindelijk is het de liefde die overwint. Dat hier flink op de lach wordt gespeeld, en zo nu en dan erg kluchtachtig, is misschien onoverkomelijk.

Over the top
Much Ado About Nothing vangt wat rommelig aan, waarbij de personages in een wat te rap tempo geïntroduceerd worden en de verschillende lijntjes worden uitgegooid. Het duurt even voordat de rust erin komt - en pas dan gaat de tekst spreken en komen de vaak slimme taalvondsten tot hun recht. Dan valt Dragan Bakema als Bennie al snel op. Zijn scherpe haat-liefdescènes met Beatrice (een verrassende Maartje van de Wetering) zijn helder, gelikt en vol humor. Ook in fysiek spel pakt hij uit; met kung fu-achtige stoerdoenerij verleidt hij zijn tegenspelers op de vloer en het publiek op de tribune.

Vooral de cabareteske scènes tussen 'beveiligingsbeambtenaren' Kor en Annie - waarbij de laatste als een loops hondje kwijlend en hijgend consequent alles en iedereen berijdt (een dankbare rol van Nadia Amin) gaan totaal over the top. En dan is het smullen.

Mystieke bijsmaak
Maar de voorstelling kent ook een flink aantal momenten die minder te bieden hebben, scènes die weliswaar vermakelijk aan je voorbij trekken, maar niets meer dan dat.

Het Amsterdamse Bostheater werkte voor deze zomerproductie voor het eerst samen met het Noord Nederlands Toneel. Met name de toevoeging van de vijfkoppige Eef van Breen Group, die met prachtige, exotische muziek betovert, pakt goed uit. Schenk heeft de muzikanten mooi in de voorstelling vervlochten, en het geeft het soms wat platvloerse karakter toch een mystieke bijsmaak. De band zorgt bovendien voor de nodige verstilling, waaraan het bij vlagen ontbeert.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden