PlusInterview

Shahine El-Hamus speelt de hoofdrol in de tv-serie Bestseller Boy: ‘Ik straks een wereldster? Daar kijk ik toch vooral nuchter naar’

Acteur Shahine El Hamus. Beeld Jakob van Vliet
Acteur Shahine El Hamus.Beeld Jakob van Vliet

De Amsterdamse acteur Shahine El-Hamus (22) speelt de hoofdrol in de nieuwe tv-serie Bestseller Boy, gebaseerd op het boek van Mano Bouzamour. Het is de tweede keer dat hij de hoofdpersoon uit een van zijn romans speelt.

Stefan Raatgever

Voor zijn hoofdrol in De belofte van Pisa kreeg acteur Shahine El-Hamus in 2020 een Gouden Kalf. Hij speelde Sam, de hoofdpersoon van de semi-autobiografische debuutroman van Mano Bouzamour. Diens tweede boek Bestseller Boy, opnieuw deels autobiografisch, verschijnt zondag als tv-serie van AvroTros.

Opnieuw is El-Hamus de vertolker van het hoofdpersonage, Momo, een beginnend Marokkaanse schrijver wiens leven op zijn kop komt te staan als hij een bestseller schrijft. Momo wentelt zich in zijn succes, maar vervreemdt zich gaandeweg steeds meer van zijn vrienden, familie én zichzelf.

Regisseur Norbert ter Hall, die ook De belofte van Pisa maakte, vertelde dat je de rol in eerste instantie niet zag zitten. Waarom niet?

“Toen ze me vroegen, twijfelde ik inderdaad. Bij De belofte van Pisa zei ik meteen ja, maar ik wilde niet dat deze rol zou voelen als een deel twee van die film. En ik wilde ervoor waken dat Mano Bouzamour en ik te veel in een adem worden genoemd. Niets ten nadele van Mano, ik vind hem geweldig, maar als acteur wil ik graag mijn eigen persoon blijven.”

“We werden rondom De belofte van Pisa zo vaak als duo gevraagd dat mensen me als een soort jongere versie van hem begonnen te zien. Terwijl we totaal andere persoonlijkheden zijn.”

Waarom zei je toch ja?

“Ik ben het scenario van begin tot eind gaan lezen. Met een lijst met aantekeningen ben ik teruggegaan naar Norbert en scenarioschrijver Robert Alberdingk Thijm. ‘Ik wil het doen mits we kunnen praten over deze punten, allemaal smaakkwesties over mijn rol,’ zei ik. Dat kon. Niet alles is veranderd, maar de invloed vond ik belangrijk. En daarbij zag ik in hoe mooi het verhaal eigenlijk was en waar de kansen lagen om het me eigen te maken.”

Je hele familie zit in het filmvak. Je moeder Lisa de Rooy is actrice, net als je vader Sabri. Je zus Ashgan is regisseur en je broer Shady scenarioschrijver. Wat vonden zij ervan dat je zo’n grote rol misschien wilde laten lopen?

“Ik heb er vooral met mijn broer over gehad. Die begreep mijn gedachtegang wel. Hij had ook mogen zeggen dat ik gek was om niet meteen toe te happen, hoor. Maar hij luisterde vooral en zei uiteindelijk: ‘Maak gewoon een lijstje met voors en tegens en streep het dan af.’ Goed advies.”

“Dat we op elkaar kunnen terugvallen als familie, maar ook als vakgenoten is heel prettig. We bespreken veel van wat we meemaken met elkaar. Maar aan de andere kant zijn we allemaal heel verschillende mensen met vaak erg uiteenlopende meningen. We zijn het vaak niet met elkaar eens.”

Hoe heb je het aangepakt met het personage Momo? Waar zat hem de kneep van de rol?

“Het boek van Mano heb ik in elk geval niet gelezen. Bewust, want ik wilde mijn rol lostrekken van het boek. Het script is ook nogal anders. In het boek heeft de hoofdpersoon ook een soort seksverslaving, niet in de serie. Die gaat veel meer over de liefde voor literatuur, over wat er met je gebeurt als je boek ineens een succes blijkt. Ik heb Marokkaans moeten leren, want dat sprak ik als Egyptische Amsterdammer niet. Dat was dus stampen, maar ik kreeg gelukkig complimenten van de Marokkaanse acteurs in de serie.”

Op de set was ook een intimiteitscoach werkzaam. Wat deed die precies?

“Markoesa Hamer, ja. Heel fijn dat zij erbij was. Ze was heel zorgzaam en professioneel. De intimiteitscoach is een nieuw fenomeen. Markoesa begeleidde alle intieme scènes, dus zeker niet alleen die waarin seks voorkomt. Het gaat ook om zoenen, om knuffelen.”

“Markoesa was er bij de repetities al bij om te bespreken hoe we die scènes zouden aanpakken. Wat gaan we op beeld zien? Een borst of een bil? Ben je daar oké mee? En zoenen? Gaat dat met tong? En zo ja, hoe lang? We spraken het dan heel precies af: acht seconden, waarvan vijf met tong.”

“Hetzelfde gold voor de seks. Die planden we heel droog ‘We doen straks zes seksbewegingen en dat is het klaar’. Ook werd er om de zoveel takes even een pauze ingelast om te vragen of iedereen zich nog goed en veilig voelde.”

Ook een bodycheck hoorde bij het proces, begreep ik. Wat houdt die in?

“Dat is de verzekering dat je op de set niet voor verrassingen komt te staan. Het gebeurde, weet ik van vrouwelijke collega’s, hiervoor weleens dat ze onverwacht bij hun borsten werden gegrepen. Als een scène eenmaal bezig is, is het veel lastiger om te zeggen dat je dat niet wilt.”

“Daarom bespraken we nu steeds lichaamsdeel voor lichaamsdeel: ‘Mag ik je daar aanraken als we straks spelen? ‘Het is vragen om consent voor je aan een scène begint. Een heel goede ontwikkeling, waardoor uiteindelijk waarschijnlijk meer acteurs bereid zijn om zo’n intieme scène te doen. Eigenlijk had zo’n coach er natuurlijk al veel eerder moeten zijn. Filmproducenten die nu nog weigeren er eentje aan te stellen, vind ik echt heel dom.”

Het Amerikaanse CBS is coproducent van de serie. Betekent dit het begin van jouw internationale doorbraak?

“CBS heeft de buitenlandse rechten en kan die doorverkopen aan bijvoorbeeld een internationale streamingdienst. Maar niets is zeker natuurlijk. Toch was die mogelijkheid voor mij wel een extra zetje om ‘ja’ te zeggen. De kans bestaat dat internationale producenten je gaan zien.”

Norbert ter Hall zei: ‘Shahine heeft de potentie een wereldster te worden.’

“Haha. Ja, dat zeiden sommige Amerikanen die op de set kwamen kijken ook. Die reageerden op z’n Amerikaans: ‘Oh my God, you’re so amazing!’ Ik probeer er toch vooral nuchter naar te kijken.”

Ter Hall zei ook: ‘Ik weet alleen niet of hij er alles voor over heeft om in de VS te slagen.’

“Dat weet ik zelf ook nog niet. Lastig, soms. Als mensen me advies geven, benadrukken ze vaak de haast die ik zou moeten hebben: ‘Je bent nu jong, dit is je kans!’ Maar tegelijk ben ik een beetje angstig voor Amerika. Het is zo’n verdeeld land. Om daar in je eentje naar toe te gaan om maanden aan een stuk aan een film te werken?”

“Ik ben een echte Amsterdammer, voel me hier fijn en wil in Nederland ook nog zo veel doen. Tegelijk spreek ik nog lang niet goed genoeg Engels om internationaal te werken en ben ook niet van plan daar nu als een gek iets te gaan doen. Ik zou dan ook veel meer werk moeten maken van zelfpromotie; overal bandjes met mijn prestaties naar toe sturen.”

“Dan kijk ik liever naar een collega als Marwan Kenzari. Die doet het nu geweldig in de VS, had een rol in de Hollywoodproductie Aladdin met Will Smith, maar maakte de stap pas rond zijn 30ste. Zo bekeken heb ik nog tijd genoeg om me verder te ontwikkelen.”

Je bent zelfs recent nog begonnen aan de Toneelschool in Amsterdam.

“Ik zit nu in het tweede jaar, ja. Ik heb heel bewust gekozen om na De belofte van Pisa toch naar school te gaan. Ook om te ontdekken of acteren in het theater iets voor me is, dat had ik namelijk nog nooit gedaan.”

Is het niet vreemd, een winnaar van een Gouden Kalf in een klas met eerstejaars?

“Ik had voor dat Kalf al besloten het te doen. Maar inderdaad, er waren mensen die zeiden: ‘Je hebt net een prijs voor beste acteur gewonnen en nu ga je naar school om acteur te worden.’ Dat vonden ze scheef. Maar acteren is een vak waarin je nooit bent uitgeleerd. Elke nieuwe tool die ik erbij leer, kan ik weer gebruiken in de komende films.”

Bestseller Boy, vanaf zondag, 20.25 uur, NPO3.

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden