PlusReportage

Sets in the city – twintig jaar achter de schermen met fotograaf Bob Bronshoff

Buikslotermeerplein, juli 2014. Op een mooie ochtend in juli vinden bij de achteruitgang van Bowling Pool Noord aan het Buik­slotermeerplein opnamen plaats van Prins, het gelauwerde speelfilm­debuut van Sam de Jong. Beeld Bob Bronshoff
Buikslotermeerplein, juli 2014. Op een mooie ochtend in juli vinden bij de achteruitgang van Bowling Pool Noord aan het Buik­slotermeerplein opnamen plaats van Prins, het gelauwerde speelfilm­debuut van Sam de Jong.Beeld Bob Bronshoff

Iedere lichtvrouw en camera­man kent ze inmiddels: waar wordt gefilmd, schiet Bob Bronshoff (64) foto’s van de set. Jan Pieter Ekker (57), die al twintig jaar meegaat en teksten schrijft bij de beelden, vertelt over hun bijzondere blik achter de schermen. ‘Het gaat ons niet om de stunts en het spektakel.’

Jan Pieter Ekker

“Hé man,” zegt Bob als ik net op tijd aan kom fietsen voor de pont naar de Zamenhofstraat. “Waar gaan we naartoe?” “Naar de Meeuwenlaan, toch,” antwoord ik. “Ja, dat weet ik,” hapt Bob. “Maar welke film wordt daar opgenomen?”

Het is een vast patroon; sinds het begin van deze eeuw gaan fotograaf Bob Bronshoff en ik samen naar de opnamen van Nederlandse speelfilms, studentenfilms, documentaires, kunstprojecten en series, van aanstormende talenten en gelauwerde regisseurs. Eerst voor het filmblad Skrien, na het verscheiden in 2009 voor de Filmkrant. Bob maakt een foto van de set, ik schrijf er een stukje bij. En ik maak doorgaans de afspraken, onderweg vertel ik Bob waar we naartoe gaan.

We waren samen in half Nederland: in Rotterdam en Utrecht, Almere en Aalsmeer, in Huizen, Weesp en zelfs in Waterlandkerkje, een gat in Zeeuws-Vlaanderen waar Nanouk Leopold Boven is het stil opnam. Maar het vaakst waren we in Amsterdam: in het Zomerhuis in Noord en in het Rijksmuseum, in het Concert­gebouw en Paradiso, het Vondelpark en het Olympisch Stadion, in de Rai en het toilet van de Stopera (Robert Oey filmde er in 2010 zijn eega Femke Halsema voor De leugen, zijn ‘muzikale documentaire’ over de affaire Ayaan Hirsi Ali).

Burenruzie

Nu zijn we op de Meeuwenlaan, op de set van Hou me vast, een aflevering van de Amazon Original-serie Modern Love Amsterdam, die medio december in meer dan 240 landen en gebieden exclusief te zien zal zijn op Prime Video. En zoals bijna altijd kent Bob iedereen en kent iedereen Bob. “Jullie zijn te vroeg,” zegt regisseur Boudewijn Koole. “We moeten eerst nog een tussendoorscènetje opnemen, daarna filmen we een enorme burenruzie.” Ons standaardantwoord luidt: het gaat ons niet per se om stunts en spektakel; we ­kijken niet naar wat zich voor de camera afspeelt, maar vooral naar wat er áchter de camera gebeurt. Naar jullie dus.”

Inmiddels maakte Bob meer dan 250 foto’s op sets van films als Borgman, Filmpje, Flodder, Ja zuster nee zuster, Karakter, Minoes, Prins, Suzy Q, Unter den Palmen, De bezette stad en Wolf. Door het verstrijken van de tijd is het als vanzelf filmgeschiedenis geworden (De setfoto’s worden opgenomen in de collectie van Eye). Géén complete geschiedenis overigens, maar daar zijn we ook nooit mee bezig geweest; we waren iedere maand ‘gewoon’ weer op zoek naar een set voor een volgende aflevering van onze rubriek. In retrospect ontbreken Paul Verhoeven, Rutger Hauer en Marleen Gorris bijvoorbeeld.

Maar Alex van Warmerdam, Dick Maas, Martin Koolhoven, Jim Taihuttu, Sam de Jong, Paula van der Oest, Mark de Cloe, Steve McQueen, Mees Peijnenburg, Frans Weisz, Antoinette Beumer, Theo van Gogh, Pieter Verhoeff, Mijke de Jong, Daria Bukvić, Louis van Gasteren, Heddy Honigmann en Johan van der Keuken zitten er wel bij, net als Carice van Houten, Tycho Gernandt, Halina Reijn, Jeroen Willems, Fedja van Huêt, Jeroen Krabbé, Barry ­Atsma, Thekla Reuten, Thorn de Vries en Hanna van Vliet. En een karrenvracht aan camera-, geluids- en lichtmannen (m/v), opnameleiders en haar- en make upartiesten van wie bijna niemand de naam weet (Bob wel), maar zonder wie er geen film gemaakt zou zijn.

Penetrante frietlucht

Een productiemedewerker tilt een invalideparkeerplaatsbord uit de grond. “Hebben we er zelf neergezet,” legt ze uit, “maar het staat in de weg als we de volgende ­scène opnemen. Die oplaadpaal daar is ook van ons.” Op de set hangt een penetrante frietlucht, afkomstig van frietkot P&P Frites en Sandwiches. Het is nog geen twaalf uur. En het is warm. Een andere productiemedewerker komt naar ons toe lopen. “Zijn jullie al getest?” vraagt ze. Bob en ik kijken elkaar aan. Getest? Waarvoor? Ah, corona, dat is lang geleden. We worden gesommeerd ons naar de testlocatie te begeven, om de hoek, aan het einde van de Hamerstraat.

“Komen jullie ook figureren?” vraagt de vriendelijke dame die de testen afneemt. Nadat we hebben uitgelegd wat we wél komen doen, vertelt ze dat er deze week nog niemand positief is getest. “Sowieso nog niemand van de crew en vaste cast. Maar vorige week waren wel twee figuranten positief; die hebben we meteen weer naar huis gestuurd.

Als we een kwartier later terug op de set zijn, is alles in gereedheid gebracht voor het ‘tussendoorscènetje’. Hoofdrolspeler Romijn Conen stapt in zijn auto, start de motor en rijdt weg. Na twee keer zijn regisseur Boudewijn Koole, zijn assistent ­Wouter Severijn en cameraman Melle van Essen tevreden. Bob ook. Vaste prik: voordat we wegfietsen laat hij zijn foto’s nog snel even zien aan de mensen achter de camera. “Hebben we dat ook maar gehad.” Even later staan we weer op het pontje. “Ik stuur de foto’s eind van de middag,” zegt Bob als we ieder ons weegs gaan. “Ik moet eerst nog effe naar een andere klus.”

Actie! Bob Bronshoff op de set is t/m 11 september te zien in in Eye Filmmuseum. Op de slotavond wordt Bronshoff geïnterviewd aan de hand van een selectie van zijn foto’s en zijn er columns van Hans Aarsman en filmmaker Peter Delpeut, een filmquiz onder leiding van regisseur Martin Koolhoven en een optreden van een gelegenheidsband onder leiding van De Dijk-gitarist Jelle Broek.

De klik van het moment

Bob Bronshoff fotografeerde al een beetje – zijn vader had een doka – toen hij begin jaren tachtig door Skrien werd gevraagd of hij niet eens wat foto’s voor het filmtijdschrift wilde maken. Binnen de kortste keren had hij Akira Kurosawa, Wim Wenders en Robby ­Müller voor de lens. Toen kranten en andere tijdschriften zijn foto’s ook gingen plaatsen, wist Bronshoff dat hij van de fotografie zijn werk kon maken.

Hij werkt in opdracht van verschillende bladen (hij maakte jarenlang foto’s voor Bob en Youp op de voorlaatste pagina van de Varagids), uitgeverijen, theaterproducenten en artiesten. Daarnaast werkt hij aan eigen projecten en boeken, zoals Een roadtrip in 14 songs – het Amerika van Bruce Springsteen, Nog 1 beweging, ­Meisjes van 40, Als de Treveszaal lokt... (een portret van GroenLinks, 1999-2000) en De Dijk: Voor de klik van het moment.

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden