PlusMijn Amsterdam

Schrijver Mano Bouzamour: ‘Helmplicht? Fuck dat, ouwe’

Mano Bouzamour (29) is schrijver. Van zijn boek Bestsellerboy zijn de filmrechten net verkocht. Hij is jurylid van de schrijfwedstrijd voor jongeren met thema ‘75 jaar vrijheid’. De winnaar wordt 5 mei bekendgemaakt.

Mano BouzamourBeeld Lin Woldendorp

Mijn buurt

“Ik ben geboren en getogen in De Pijp. Ons buurtcredo was: ‘In De Pijp zijn we lijp!’ Ik heb op het Hervormd Lyceum Zuid schriften, stoelen en muren volgekalkt met die leus. Nu woon ik al meer dan zes jaar aan de Herengracht in het Centrum. Elke ochtend als ik de deur uitloop, bewonder ik de prachtige gevels van de grachtenpanden.”

Eerste keer in Amsterdam

“Mijn eerste herinnering aan Amsterdam is het imponerende gebrul van de marktkoopmannen op de Albert Cuyp, terwijl mijn moeder me aan mijn hand meesleepte. Daar kon ze uren zoeken naar de juiste stoffen voor jurken die ze aantrok voor de bruiloften in Marokko.”

Restaurant

“De Pizzakamer in de Tweede van der Helststraat. Er werken superlieve mensen, er hangt een chill sfeertje en je kunt er lekker buiten zitten. De pizza’s zijn top, vooral de diavola met truffel. Ik was een tijd geleden in Milaan en at daar bij twee pizzatentjes, maar die kwamen niet in de buurt van de pizza’s van de Pizzakamer.”

Uitgaan

“De prachtige pianoconcerten van de serie Meesterpianisten in het Concertgebouw. De afgelopen jaren sloeg ik geen optreden over. Marco Riaskoff, de organisator en een goede vriend, haalt ’s werelds beste pianisten naar de Grote Zaal. In deze tijd mis ik die concerten het meest.”

Beste broodje

“Een bruin pistoletje met pastrami, gesmolten oude kaas, augurk, uitjes en mosterd bij ’t Kuyltje in de Gasthuis­molensteeg. En een broodje spek en gorgonzola om het af te leren. Goddelijk. En dan wegspoelen met een karnejus.”

Favoriet vervoermiddel

“Mijn Vespaatje. Vanaf mijn zestiende doe ik echt alles op mijn scooter. Zonder helm natuurlijk. Ik ben niet echt ijdel, maar mijn kuif moet te allen tijde te zien zijn, haha. Toen die zogenaamde helmplicht inging, dacht ik, en met mij vele Amsterdammers: fuck dat, ouwe. Zo mooi om bij het stoplicht andere scooterrijders zonder helm te zien. Heldhaftig en vastberaden.”

Beste plek om te relaxen

“’s Zomers varen met vrienden over de grachten. Heerlijk, de stad die aan je voorbij glijdt. En dan een bommetje doen in het frisse water van de Nieuwe Meer. Vrienden van mij hebben te gekke boten, ik wil er binnenkort ook een kopen.”

Beste koffiezaak (1)

KaldiBeeld Lin Woldendorp

“Kaldi op de hoek van de Herengracht en de Wolvenstraat heeft de beste koffie van de stad. Ik bestel er steevast een cappuccino met havermelk. Niet omdat ik vegan ben, het is gewoon heel lekker! Mo, Céline en Ilse die er werken zijn geweldig leuk – altijd in voor een babbel.”

Lievelingsplek

“In de zomer gingen we met de hele familie in de weilanden picknicken langs de Amstel, voorbij Zorgvlied. Aan de oever van het water zat ik naast mijn vader in een tuinstoeltje, allebei in blote bast. Hij vertelde eindeloos verhalen over zijn jeugd in Marokko totdat de zon zachtjes in de Amstel zakte en een frisse wind opstak.”

Standbeeld (2)

Beeld Lin Woldendorp

“Het Anne Frankbeeld op het Merwede­plein. Mijn jeugdliefde woonde daar en elke keer als we de hond uitlieten, keek ik naar Anne, die met een schoolkoffertje in haar hand staat. Als tiener las ik haar dagboek en vond het hartverscheurend mooi. De eerste zin van haar dagboek heb ik als motto gebruikt voor De belofte van Pisa. ‘Ik zal hoop ik aan jou alles kunnen toevertrouwen, zoals ik het nog aan niemand gekund heb.’”

Mooiste plein (3)

Henrick de KeijserpleinBeeld Lin Woldendorp

“Op het voetbalveld van het Henrick de Keijserplein voetbalden mijn vriendjes en ik onze schoenen kapot. De drie parmantige populieren die over het plein waakten, noemden we De Drie Gebroeders. Ik stelde me de sterke wortels van de gebroeders voor, die als reuzenhanden met wijd gespreide vingers metersdiep in de natte grond staken. Deze populieren zijn de trouwe bewakers van mijn jeugdherinneringen. Elke keer als ik langs het plein scooter, onderweg naar mijn vader en moeder in De Pijp, begroet ik de bomen met een eerbiedige hoofdbuiging, als goden die ik heel lief heb.”

Mooiste herinnering

“De filmpremière van mijn romandebuut De belofte van Pisa in Tuschinski. Met al mijn familie, vrienden, cast en crew zat ik in een overvolle Zaal 1 naar de film te kijken waar we met veel liefde aan hadden gewerkt. Sensationeel. Een fucking jongensdroom die uitkwam!” 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden