Plus Mijn Amsterdam

Schrijfster Karin Luiten: ‘Ik schrik me wild van fietsers zonder licht’

Geheim adres van kookboekenschrijfster Karin Luiten (52) is de Volkskruidentuin: ‘Het ziet er achenebbisj uit, maar als je binnenstapt voelt het als een minivakantie’. Komende week is het Kookboekenweek.

Karin Luiten Beeld Lin Woldendorp

Mijn buurt

“Ik woon op het WG-terrein in het hart van de Helmersbuurt. Het leuke daarvan is dat je midden in de stad zit, maar het er toch heel stil is. Alle mogelijke Turkse groenteboeren zitten hier in de buurt, heel handig voor mijn werk als kookboekenschrijver.”

Geheim adresje

“De Volkskruidentuin in de Kinkerstraat. Van buiten ziet het eruit als een achenebbisj zaakje, maar ze hebben alle mogelijke specerijen van over de hele wereld in doorzichtige bakjes. Het voelt als een minivakantie als je er binnenstapt.”

Beeld Lin Woldendorp

Monument of standbeeld

“Mijn favoriet is het beeldje van de man met de zaag op de tak van een boom bij het Leidsebosje. Maar er heeft zich een drama voltrokken: de tak is afgebroken en het mannetje is weg. Die tak was al een tijdje zieltogend, hij werd met touwen aan elkaar gehouden. Ik hoop dat hij een nieuwe tak krijgt om op te staan.”

Grootste ergernis

“Fietsers zonder licht. Dat begrijp ik gewoon echt niet. Soms schrik ik me wild van fietsers die uit het niets opdoemen.”

Mooiste brug

“De Koekjesbrug, tussen de Nieuwe Passeerdersstraat en de Nassaukade. Eigenlijk vooral vanwege de naam.”

Koekjesbrug Beeld Lin Woldendorp

Beste plek om te relaxen

“Ik vind het heerlijk om met de fiets rond De Nieuwe Meer te fietsen. Je hebt zo’n stukje met van die wilde runderen. Het is fijn om daar met je picknickmand te gaan zitten.”

Fijnste winkel

“Mijn groenteboer Sener, op de hoek van de Kinkerstraat en de Da Costakade. Dat is voor mij het equivalent van een snoepwinkel. Hij levert aan de horeca, dus hij heeft de mooiste producten. Als ik iets nodig heb voor een recept, kan ik hem ‘s avonds appen om te vragen of hij het heeft.”

Beste restaurant

“Bouchon du Centre in de Falckstraat, een piepklein Frans eenmans, of eigenlijk eenvrouws, restaurant. De eigenaresse kookt en bedient zelf, ze heeft geen personeel. In mijn nieuwe Franse kookboek heb ik haar recepten voor paté en uiensoep gebruikt. Ik vond mijn eigen uiensoep altijd briljant, maar die van haar is nog beter. Het is zo Frans, alsof je met vakantie bent in eigen land. Je moet er vooral lunchen zoals Fransen dat doen, met een goede fles wijn.”

Mooi van lelijkheid

“Ik vind hem meer lelijk dan mooi: de Pontsteiger. Vanuit de stad gezien is het zo’n lelijk bouwwerk, vooral door het formaat. Het is buitenproportioneel. Je ziet hem echt overal. Van dichtbij is hij trouwens wel mooi, door de leuke tegeltjes die ze hebben gebruikt. En als je binnenstaat, is het uitzicht fantastisch. Ik sta er ambivalent tegenover.”

Pontsteiger Beeld Lin Woldendorp

Favoriete Amsterdammer

“Cees Holtkamp. Ik kan hem altijd bellen als ik ergens niet uitkom. Laatst wilde ik Franse religieuses maken, een soort moorkoppen met een grote en een kleine chocoladebol erbovenop. Als je die in Frankrijk koopt, krijg je van die mooie ronde bollen, maar thuis werden ze bonkig. Cees stelde me gerust: bakkers hebben veel attributen om zoiets te maken en heel andere ovens. Hij ging ze toen ook thuis bakken, en raad eens: ze werden ook bonkig. Bovendien heeft hij de lekkerste garnalenkroket uitgevonden. Hij verdient een lintje.”

Favoriete speciaakzaal

Slager Arend ten Wolde Beeld Lin Woldendorp

“Dat is Arend ten Wolde in de Eerste Constantijn Huygenstraat. Arend is een dertiger die echt het ambacht wil uitoefenen. Hij heeft een eigen rijpkast en maakt worsten en hammen. Hij is erg bezig met de herkomst van vlees en eet zelf drie keer per week vegetarisch. Echt een slager van nu.”

Beste plek om te sporten

“Ik doe niet aan sport. Mensen die in een gebouw op een nepfiets gaan zitten en dan tv kijken, dat vind ik iets idioots hebben.”

De stad ontvluchten

“Dan ga ik naar Frankrijk. We hebben vrienden met een huisje in Noord- Frankrijk, daar ben ik vaak met mijn man. Lekker een beetje aanrommelen in de tuin met de fruitbomen. In Amsterdam heb ik alleen een balkon.”

Met pek en veren de stad uit

“Ik erger me wild aan picknickers in het Vondelpark die hun rommel niet opruimen. Zodra het mooi weer wordt, is het ’s avonds één groot picknickfestijn. En de volgende ochtend één grote vuilnisbelt. Waarom nemen mensen niet de moeite om hun troep weg te gooien?”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden