Plus

Schaamteloze stemmingmakerij rond een verdwenen tiener

"Als ik dan verdwenen ben, gaan alle mensen naar mij op zoek," horen we de elfjarige Ismaël Ahmedovic zeggen in de proloog van The Nation. "Als ik dan verdwenen ben, gaat iedereen met me aan de haal," had hij eigenlijk moeten zeggen.

Ook Mark Rietman speelt de verdwijning groots uit Beeld Sanne Peper

Niet alleen familie en recherche, ook politici, talkshowhosts, zelfs projectontwikkelaars en vloggers eigenen zich zijn drama toe. Regisseur Eric de Vroedt situeerde de zesdelige theaterserie die nu als marathon het land ingaat in de Schilderswijk, de Haagse probleembuurt waar de spanningen regelmatig hoog oplopen.

The Nation, waarvan de eerste drie afleveringen deze zomer al in première gingen op het Holland Festival, is De Vroedts theaterantwoord op populaire kwaliteitsseries van streamingdiensten als Netflix en HBO. Elke aflevering werpt een ander licht op de verdwijningszaak.

Het is geëngageerd, intelligent en radicaal theater, waarbij voortdurend complexe verhaallijnen worden verweven. Ook is het een sneer naar de tijdgeest: want met dezelfde gretigheid waarmee we een serie binge­watchen, storten publiek en media zich op een dergelijke verdwijning.

Al snel blijkt dan ook dat The Nation om veel meer draait dan het terugvinden van Ismaël. De voorstelling verglijdt van whodunit tot moderne politiek-maatschappelijke zedenschets, waarin een tragische verdwijning van een kind door politici en vastgoedmagnaten wordt aangewend voor eigen gelijk en gewin.

Verstilling
Bijvoorbeeld door aannemer Sjoerd van der Poot (een vervaarlijke Mark Rietman) en politicus Wouter Wolff (schaamteloos, manipulatief en kwetsbaar gespeeld door Hein van der Heijden), die de verdwijning groots en publiekelijk uitspelen, puur voor hun eigen belangen.

Intussen worden Ismaëls stiefmoeder Marian (wederom een zeer sterke Romana Vrede) en zijn pleegouders ten overstaan van livemedia schaamteloos tot uitspraken en stellingname gedwongen.

De eerste drie delen eindigden vorige zomer met een prachtige scène tussen Ismaëls salafistische halfbroer Damir (Vanja Rukavina) en hun stiefmoeder Marian - nu ook weer een van de hoogtepunten. De Vroedt weet op precies de goede momenten verstilling aan te brengen.

The Nation (marathon)

Door Het Nationale Theater
Gezien 5/11, Den Haag
Te zien 9/11 Amstelveen, 19/1 Haarlem, 20-21/1 Stadsschouwburg

De confrontatie tussen Damir en zijn vader (Saman Amini) is daar ook een mooi voorbeeld van: Rukavina laat liefde en haat zichtbaar om elkaar strijden, en speelt zijn verwarring en tegenstrijdige gevoelens fenomenaal uit. Hij is onvoorspelbaar en ontzettend slim, maar zijn radicaliteit en zijn verongelijktheid maken hem ook gevaarlijk.

Verzoenend
Een nieuwe confrontatie tussen Damir en Marian blijft helaas uit, zoals De Vroedt wel meer niet inlost - enerzijds waakt hij gelukkig voor keurig en voorspelbaar theater, anderzijds voelt het bij vlagen enigszins afgeraffeld aan. De context waarin de waarheid rondom de zaak-Ismaël wordt ontfutseld, is wat voor de hand liggend. Jammer, omdat het daarvoor zo origineel in vorm en inhoud was.

Niettemin: De Vroedt toont een arena van bikkelhard politiek gekonkel, opruiende media en schaamteloze stemmingmakerij in een versplinterde maatschappij. Tegelijkertijd heeft hij die wereld niet afgeschreven - zijn personages zijn in al hun excentriciteit en radicaliteit ook liefdevol en verzoenend. Dat is een grote kracht van het zeer belanghebbende theaterproject dat The Nation is geworden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden