PlusMijn Amsterdam

Sanne Wallis de Vries: ‘Alle parken hier zijn druk en vies’

Sanne Wallis de Vries (49), cabaretière en actrice, staat deze weken in het theater met haar ‘interim-voorstelling’ Heel. Ze fietst om voor roti van Roopram en kijkt het liefst over de stad uit vanaf het Volkshotel.

‘Schandalig, afschuwelijk en gênant dat De Kleine Komedie opnieuw moet vechten voor zijn bestaan.’Beeld Nosh Neneh

Café

“Daar kom ik bijna nooit meer, maar als ik er een moet noemen, is het café Krom. Dat is nog zo Amsterdams, met ossenworst op een schoteltje, zonder al die fancy hapjes. En het heeft dat mooie verhaal over de ontvoering van Maup Caransa. Voor de overhandiging van het losgeld belden de ontvoerders naar Krom, maar dat deden ze op een moment dat het café gesloten was. Kun je het je voorstellen? Dan rinkelt daar zo’n telefoon in een lege zaak.”

Kerk 

“De Uilenburgersjoel, daar ben ik in 2006 getrouwd. Iedereen mag daar naar binnen; je hoeft niet joods te zijn. Het gebouw betekent veel voor de geschiedenis; in de Tweede Wereldoorlog hebben ze in die buurt ­verschrikkelijk huisgehouden. Hoe ouder ik word, hoe meer ik hou van historische gebouwen.”

De Uilenburgersjoel.Beeld Nosh Neneh

Museum

“Het Luther Museum, in gebouw Wittenberg, aan de Nieuwe Keizersgracht. Ik zeg dat nou wel, maar ik ben er nog nooit geweest. Altijd als ik er met mijn hond Bobbie voorbij loop, denk ik: ik moet naar binnen. Maar dat mag niet met een hond. Mooi feitje: het gebouw speelde als Evangelisch-Luthers Diaconie Oude Mannen- en Vrouwenhuis een grote rol bij de opvang van armen, ouderen en wezen.”

Mooiste plein

“Het Artisplein, in mijn buurt. Dat is zo mooi geworden. Als we ’s morgens niets in huis hebben, gaan we daar chic ontbijten.”

Theater

“De Kleine Komedie, waar ik altijd in première mag gaan. Maar ik noem het theater vooral omdat ik het schandalig, afschuwelijk en gênant vind dat het opnieuw moet vechten voor zijn bestaan. Los van corona, want ze houden zelf grotendeels de broek op – het zit in het verkeerde subsidiebakje. Hoe kan dat nou toch? Dat een cabarettempel in het centrum van Amsterdam niet vanzelfsprekend is?”

De stad uit

“Naar het Diemerbos. Daar is het heel saai en dat is zo fijn! Ik loop daar graag met een vriendin, lekker met onze honden, en kom er altijd opgeknapt vandaan.”

Het Diemerbos.Beeld Nosh Neneh

Eerste herinnering aan Amsterdam

“Ik was 15 jaar en ging met mijn vader naar de Albert Cuypmarkt, voor hippe kleren in pastelkleuren. Ik wilde naar binnen bij een winkel achter een kraampje en daar zat een vrouw op een klapstoeltje bij de deur. Met zo’n suikerspin op haar hoofd. Ze zei tegen me: ‘We sijn geslóte’ en begon heel hard te lachen: ‘Moet je dat gesicht sien!’ Ik geneerde me sowieso al de hele dag door, maar toen helemáál. Mijn eerste ­kennismaking met Amsterdamse humor.”

Een avond op stap met

“Femke Halsema. How is she doing? Ik vind haar vrij stil, ik mis het dat ze ons een hart onder de riem steekt in deze tijd. En ik zou willen weten waarom bepaalde dingen zo gaan, zoals met De Kleine Komedie. Amsterdam moet oppassen dat de commercie niet alles overneemt. Ik heb haar geregeld nagedaan, ja, in Kopspijkers. Als je haar langzame, weloverwogen stem hebt, heb je haar al voor de helft.”

Mooiste park

“Alle parken hier zijn druk en vies.”

Mooi van lelijkheid

“Het gebouw van Economische Zaken op de Weesperstraat. Dat hangt over alles heen en omdat het er altijd hard waait, flap je zo tegen de muur als je er onderdoor fietst. Maar zo groot en bleek is het toch ook een beetje campy.”

Restaurant 

“Ik fiets om voor Roopram Roti, in de ­Eerste van Swindenstraat. Ik heb zelfs om acht uur ’s ochtends zin in roti. Mijn favoriet? Ik moet natuurlijk de vegetarische zeggen, maar de lamsroti is het lekkerst.”

Roopram Roti in de ­Eerste van Swindenstraat.Beeld Nosh Neneh

Met pek en veren de stad uit

“Iedereen die zegt dat Amsterdam Amsterdam niet meer is met zoveel nieuwkomers. Tegen hen zeg ik: misschien moet jij eens weggaan, joh.”

Beste uitzicht

“Vanaf het Volkshotel op de Wibautstraat. Daar kun je zo ver kijken; ik kwam eens tot aan het verlichte reuzenrad bij de RAI.”

Amsterdam voor kinderen

“Mijn visie: neem ze mee naar wat jij mooi en leuk vindt. Al is het een Binnentuindag, ze amuseren zich vanzelf. Ook hier geldt: zorg dat de binnenstad een plek voor alle kinderen blijft! Ik heb er Circus Elleboog en Balletschool De Toverfluit zien verdwijnen, zo treurig.”

Ik voel me Amsterdammer omdat...

“Omdat ik hier geboren ben, hier leef en werk, en omdat ik na een optreden in het land fysiek voel dat ik hier thuiskom.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden