PlusDe klas in

Rustig lunchen in de gymzaal

Uitzonderlijke tijden in het onderwijs. Jocelyn Vreugdenhil volgt leerkrachten van basisscholen in Amsterdam. Deze week: groep 6, De Pijp.

“Als de wind uit de verkeerde hoek komt, wat nogal eens gebeurt, zitten we hier vol in de kou.” Beeld Inge Duiker
“Als de wind uit de verkeerde hoek komt, wat nogal eens gebeurt, zitten we hier vol in de kou.”Beeld Inge Duiker

Raampje open, raampje dicht. Het liefst drie keer per uur als het aan de protocollen ligt. Want wanneer de ramen openstaan, wordt het risico op besmetting verkleind. Helemaal wanneer er wordt gezongen of hardop woordjes worden geoefend, stikt het van de druppels in de lucht. “Ze twijfelen nu weer of het met koude temperaturen buiten niet juist precies andersom werkt, en de ramen dus weer dicht kunnen,” zucht de juf van groep 6.

Het schoolgebouw is monumentaal en statig, maar voldoet totaal niet aan de ventilatie-eisen zoals die door het RIVM worden gesteld. Er is geen ventilatiesysteem in het 19de-eeuwse gebouw en alle ramen zitten potdicht. Alleen de klapraampjes, hoog bovenin de lokalen, kunnen open.

In praktijk betekent dit dat de juf, die in een lokaal op de eerste verdieping zit, de hele dag alle klapramen open heeft staan. “Als de wind uit de verkeerde hoek komt, wat nogal eens gebeurt, zitten we hier vol in de kou.”

Ze had de weken voor de kerstvakantie al de hele dag een schaatsmuts op in de klas. “Het was niet te doen. De kinderen hadden het continu koud en hielden hun winterjassen aan. Een van haar leerlingen vroeg of ze een deken mocht meenemen naar school. “Nou, er zijn grenzen,” zei de juf toen lachend, al begreep ze de vraag eigenlijk wel. De eerste weken na de lockdown ging ze voor een andere aanpak. De verwarming ging op maximaal, de dekens mochten mee van huis en de ramen stonden op een kier. “Ja, als alles openstaat worden we sowieso verkouden en kan de halve klas thuisblijven. Het moet niet gekker worden!”

Om de tocht er een beetje in te houden, staat de deur continu open. Een nadeel: het lokaal van groep 6 zit recht tegenover de gymzaal. “We zijn bij de kleedkamers begonnen met sluizen, zodat de klassen niet door elkaar lopen.”

Omdat de leerlingen van groep 3 tot en met 8 nu op de gang moeten wachten voordat ze de kleed­kamer in kunnen en ze het natuurlijk superleuk vinden om met elkaar te kletsen, is het behoorlijk lawaaiig.

Naast dit alles is er nog een storend ­protocol: maximaal vier leraren tegelijk in de teamkamer. Vooral externen hebben de neiging de teamkamer nodeloos bezet te houden. Zodra het te vol is, sluipt de juf tegenwoordig met haar boterhammen de lege gymzaal in. Om heerlijk rustig te ­lunchen. Haar eigen lokaal zit op dat moment vol leerlingen, omdat de overblijf is opgeschort.

Zelfs het schoolbestuur worstelt met de naleving van de protocollen, zo blijkt uit de geschenken die het bestuur dit jaar voor de leraren regelde. Tijdens de Dag van de Leraar werd als verrassing een pakket in de teamkamer gezet met daarin een ongesneden brood, een stuk ossenworst, een klont boter en een stuk kaas. Om te delen. Veel leraren bedankten ervoor omdat het eten niet los verpakt was, zoals volgens de – door het bestuur zelf opgestelde – protocollen had gemoeten. Daarna kregen ze een keer doodleuk nog een taart om te delen.

“Heel lief van het schoolbestuur, maar totaal niet coronaproof,” zegt de juf. “Ik ben benieuwd wat we met Pasen krijgen. Misschien wel een groot paasbrood of een gigantisch paasei.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden