Interview

Roxeanne Hazes: in quarantaine met je gezin, het kan erger

Zonder alle Bevrijdingsfestivals heeft ‘Ambassadeur van de Vrijheid’ Roxeanne Hazes (27) dinsdag vast een vrije dag. Of niet?

Beeld Frank Ruiter

Bent u blij dat de festivals zijn ­afgelast? U bent immers bang voor helikopters?

“Ik heb inderdaad hoogtevrees, ik zag enorm tegen die vluchten op. Maar ik ben helemaal niet blij dat de festivals zijn afgelast, ik keek er al jaren naar uit, ik hoopte al heel lang dat ik een keer Ambassadeur van de Vrijheid zou mogen zijn. Het is toch een soort diploma dat je als artiest krijgt.”

Vorig jaar ging het niet zo goed met u, hoe gaat het tijdens deze misère dan?

“Eigenlijk heel goed. Ik hoef even geen artiest te zijn, maar ben vooral mama en vrouw van. Ik leefde onder druk en spanning, er komt altijd veel op een artiest af, en nu ineens werd de rust me in de schoot geworpen. Er zijn ergere dingen in het leven dan een paar weken in quarantaine zitten met je gezin.”

Wat zou u dinsdag hebben gedaan?

“Ik zou op vier locaties shows geven voor heel veel mensen, heel spannend dus. In Amsterdam zouden we spelen in het Westerpark; vorig jaar stond ik daar nog gewoon als bezoeker.”

Wat doet u nu?

“Om 16.55 uur zing ik op 3FM het lied Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder van Ramses Shaffy, en ­vanavond schuif ik aan bij talkshow M op NPO 1.”

Een van uw lievelingsliedjes is We’ll Meet Again van Vera Lynn, maar ­wanneer dan toch weer?

“Laten we hopen niet pas over een jaar, al bestaat de kans dat ik over een jaar voor de tweede keer Ambassadeur van de Vrijheid ben. Daar is de organisatie wel mee bezig.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden