Plus Proefwerk

Rosie's (8,5)

Het onopvallende Rosie's op de Rozengracht zou je zo voorbijlopen. Laat je niet afleiden: het eten is uitstekend, voor prima prijzen.

Beeld Mats van Soolingen

'A casual eatery' noemt Rosie's zichzelf, met als toevoeging: 'Can't be bothered to cook? Let us do it for you!' Alsof ze gerechten maken die je op een doordeweekse woensdag ook makkelijk thuis in elkaar zou kunnen flansen, als je je er maar toe zou kunnen zetten.

Ook in voorkomen is het een bescheiden zaakje: de voormalige shisha lounge op de Rozengracht zit, met Shoarma Ali Baba, ingeklemd tussen de twee vestigingen van Kapper Bianco.

Maar voor de deur staat een bord met een platvis erop getekend: 'Vis van de dag: tarbot.' Nu kun je over de tarbot veel zeggen, maar niet dat ie erg casual en doordeweeks is. En ook om andere redenen was ik al een tijdje nieuwsgierig naar dit eethuisje.

Het jonge Brits-Nederlandse stel dat de zaak opende, bestiert samen de keuken en ik heb daar een romantisch beeld bij. Ongetwijfeld volstrekt onrealistisch, maar laat me. Haar kwamen we eerder tegen in de patisserie bij Ron Blaauw, hem als souschef bij Bak - daar krijg je, redeneerde ik, vast mooie kinderen van.

De zaak is bovendien geïnspireerd door Rochelle Canteen in Londen van Margot Henderson, van wie ik fan ben. Kortom, hooggespannen verwachtingen.

Krakend vers envelopje
De kleine, hoge pijpenla heeft een grote entresol en de keuken beneden, en is sober ingericht met net genoeg grappige details om de boel persoonlijk te houden: een prachtig glas-in-loodraam naar de straat, wat posters, plantjes.

Er staat fijne muziek op - meanderend van lome jazz naar The Beach Boys en nummers met saxofoons.

De papieren servetten en het bestek zitten in emmertjes, het aanbod staat op een spiegel geschreven. Dat is een compacte, maar aanlokkelijke lijst kleine gerechten, vooral gebaseerd op groenten. Er is ook een vis van de dag (die tarbot dus) en een stuk gegrild vlees (entrecote van Simmentaler). Je kunt de avond zo lang maken als je wilt.

Natuurwijnen
Bij ons aperitief, een prima bicicletta, delen we het vegetarische Surinaams Pasteitje (€3,50), naar familierecept van de eigenaresse. Dat is een goudbruin, boterig, krakend vers envelopje van goed bladerdeeg met een vulling van doperwt, wortel en hardgekookt ei - doodeenvoudig, superlekker. We krijgen er goeie sambal bij.

Hiske Versprille Beeld Oof Verschuren

De enthousiaste sommelier schenkt haar natuurwijnen in glazen waarop het knalroze, dinerachtige logo prijkt. Niet alles valt even goed in de smaak - we vinden de rode huiswijn (een vin de table uit de Rhône) behoorlijk wrang en ongebalanceerd - maar krijgen bijvoorbeeld ook een erg lekkere Moscatel d'Alexandrie uit Alicante. Die wordt als oranje wijn verkocht omdat ie een beetje schilcontact heeft gehad, maar op wat fijne bite na merk (en zie) je daar weinig van.

We kiezen allereerst de Bretonse roze roscoffuien (€8), zoetzuur ingemaakt en vervolgens in boter gebakken, geserveerd met gezouten citroen en parmezaan. Het is verrassend en lekker: zonder het natuurzoet van langgegaarde uien, maar knapperig en fris als een salade.

Het hartig-aromatisch van de citroen en parmezaan sluiten goed aan. Het gespleten preitje met ansjovis (€8,50) is een lust voor oog en tong: de groene rokken opwaaiend om het lelieblanke binnenste te laten zien, gebakken op de planchet. Er ligt in een waanzinnige saus bij van bruine boter, zeewierpasta, ansjovisolie en sushiazijn.

Nostalgieknoppen
Om voor terug te komen zijn de kippenlevers (€8,50): perfect rosé gebakken, met oestersaus, desemcroutons, radicchio en de verwarmende, lome hitte van cayennepeper. En de bloemkoolcurry (€8) blijkt een groot stuk heerlijk zachtgeroosterde bloemkool - feestelijk vind ik dat - met een plas romige, korma-achtige currysaus, uienzaad en amandelen.

Best
Het kloeke stuk tarbot is perfect aan de graat gebraden; de botersaus met vin jaune to die for.

Minder
Het softijs mag op alle nostalgische knoppen drukken, wij vinden het toch aan de flauwe en waterige kant.

Opvallend
Rosie’s zit in een voormalige shisha lounge, ingeklemd tussen de twee vestigingen van Kapper Bianco.

Dan die tarbot (€22) - een vuistdik stuk aan de graat, perfect gebraden in de boter. De saus, een beurre blanc gemaakt met de vin jaune, is to die for zo weelderig, met een klein beetje zoete funk van de sherryachtige jurawijn. De grove eikenblad­salade met goed zure vinaigrette geeft het nodige tegenwicht.

Rosie's heeft twee desserts: madeleines en softijs. Voor dat laatste hebben ze een machine uit Japan laten komen (zie ook het Eetwezen) en de vrolijke toeter sneeuwwit melkijs drukt op alle goede nostalgieknoppen (ze hebben zelfs discodip!).

Maar als we eerlijk zijn, vinden we het melkijs aan de waterige kant, en ook de dunne chocoladesaus stelt wat teleur. De madeleines (drie stuks met crème fraîche, €5) zijn wel prima - er zit een beetje honing in, wat een grappig effect geeft.

Rosie's mag bescheiden zijn, hun eenvoudige gerechten werken als een tierelier. Vergeet wat ik zei over die niet-doordeweeksheid: hier wil ik elke dag wel eten.

Vorige Proefwerken:
Wyers (7,5)

Le Restaurant (9+)
Proeven op De Parade

Welke restaurants in uw buurt kwamen aan bod in Proefwerk? Het Parool zette alle recensies sinds begin 2015 op de kaart. Klopt er iets niet? Is een restaurant inmiddels gesloten? Mail ons dan.

Rosie's

Rozengracht 214a h
1016 NL Amsterdam

Ma, woe, do 18-22.30 uur
Di gesloten
Vrij, za, zo 12-15 uur en 18-22.30 uur

020 7235144
rosiesamsterdam.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden