Roots

Tussen de geweien

De wijnbar die hiervoor op de hoek Stadhouderskade/Van Woustraat zat, heb ik nooit bezocht. Ik heb dus geen idee of het interieur erg is veranderd. De beestenvellen en geweien met schedels aan de muur horen bij het ­logo van Roots; die zullen dus wel nieuw zijn. Een postmodern jachthuis noemen ze het zelf.

De zaak is groot, maar ietwat onoverzichtelijk; tafels staan bijvoorbeeld deels op verhogingen, waardoor je je tussen gasten en leuningen door moet persen, maar de stoelen zijn comfortabel. Het licht is gedempt en de kleuren zijn donker. Achterin een afwerkkeuken. De echte keuken zit onder ons; je moet dan ook treetjes op om binnen te komen, waar het, ondanks de afmetingen, kruip-door-sluip-door is. Maar je kunt loungen!

De keuken noemen ze oer en Bourgondisch. Er zijn in elk geval een open houtoven en een verticale kippengrill. De frieten worden met de volle hand in schaaltjes gedaan. Oer! Het geluid van de gasten is ook oerend hard.

We krijgen volgens de gegevens zelfgebakken brood, bruin en wit, met pitten erin, maar het is allesbehalve gaar. Zo worden goede voornemens gesmoord in te gehaaste en halfbakken afwerking.

Zes voorgerechten telt de kaart, inclusief de soep van de dag, die eerst fout wordt opgegeven, en later erwtensoep blijkt te zijn. Die hebben we ons net tegen gegeten, dus we beginnen met de 'in houtoven geroosterde puntpaprika gevuld met gevogelte, aubergine en basilicum, verrijkt met korianderpesto' (€6,50). Gelukkig gepelde paprika en een aardige vulling. Een goed gerecht.

De gemarineerde rosbief, aangebraden in een kruidenkorst met geplukte sla, parmezaankrullen, geschaafde amandelen en balsamicosiroop (€7,50) heeft als nadeel dat je geen vlees meer proeft. Dat is altijd wel aardig bij een vleesgerecht.

De keizerlijke salade (een variant op de Caesarsalade, nemen we aan; maar Caesar was een kroegbaas in Tijuana, geen keizer) met huisgezouten sardinefilets, knoflookcroutons, een gepocheerd ei en parmezaandressing (€7,50) bevat wel erg weinig - heel kleine flinters vis, zonder de pit van an­sjovis - maar de structuur is goed. Enige probleem: hij wordt geserveerd in een diepe kom, wat het lastig eten maakt.

En ten slotte is er de biologische steak tartaar, een klein rondje, aangemaakt geserveerd met een 'gebruleerde' eidooier ­erbovenop en ernaast wat los zuur (€8,00). Niet gek als voorgerecht, al heeft ook dit vlees niet veel smaak voor ons over.

Als hoofdgerecht trekt ons de zarzuela, klaargemaakt in de houtoven, met mosselen, octopus (goed mals!), zeebaars en kokkels in een tomaat-saffraansaus. Ze hadden er wel een lepel bij kunnen geven of nog eens met dat brood langs kunnen komen; we hebben de keuze tussen korte stukjes ruwe tagliatelle, 'luie­wijvenfriet' (ongeschild) en 'bonkenvuil' (gestampte aardappel met kruiden). De tagliatelle is redelijk, het bonkenvuil 'zoals het klinkt: ­lijmig van struc­tuur en vooral smaak!

Vaste begeleiding is dun gesneden venkel, die met citroen en olijfolie heet te zijn aangemaakt, maar daar is niets van te merken. Op het randje dus.

Het jachthuisaspect wordt benadrukt met een speciaal en uitdrukkelijk aanbevolen 'duo' van wild rendier uit Lapland, vooral biefstuk en 'zachte stoverij van de schouder', met gepofte rode en gele biet. Die biefstuk is goed mals, maar die zachte stoverij is vooral hard en taai; dat is ons niet beloofd (€25,50). De bietjes zijn tenminste oké.

En dan die desserts (à €6,50): de brood- en boterpudding is een plak koude cake met voor zover we kunnen nagaan harde stukken banaan erin en daarnaast een stukje dat ze kardemomparfait noemen, maar dat ook keihard is en waterig smaakt; daar zou wat extra room wonderen doen voor de smaak en structuur.

De hangop van Turkse yoghurt is slap en dun; het gestoofde peertje is wel aardig en de ­rode saus gaat wel, maar kan ons niet meer overtuigen.

De wijnkaart is beperkt, maar leuk samengesteld, al blijkt pas na enige tijd dat de bestelde witte huiswijn niet mee

r aanwezig is. Al met al meer iets voor het leggen van een bodempje na kantoortijd en voor een kroegentocht dan voor een gastronomische en, zoals aangekondigd, Bourgondische smaakervaring. Jammer.

7-

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden