Proefwerk

Ron Gastrobar (7,5)

Ron Blaauw gaat voor plezier en comfort in zijn Gastrobar, en het concept is uitstekend. Toch wil het nét niet schitteren; een aantal gerechten is slordig uitgewerkt en de bediening is geregeld nergens te bekennen.

Ron Gastrobar. Beeld Rink Hof

Ron Blaauw vocht zich afgelopen lente vrij van de beklemming van zijn twee Michelinsterren en kondigde een nieuw concept aan, waarbij 'ongedwongen genieten voor elk budget' voorop zou staan. En kijk aan, Michelin waardeerde hem deze herfst toch weer met een ster.

Toegankelijk en charmant
Een cynicus zou na de uitvoerige discussie over het bestaansrecht van de wat stoffige gids kunnen aanvoeren dat de bandengoden eigenlijk niet anders konden: zo'n gedurfde keus van zo'n vooraanstaande restaurateur kan bijna niet genegeerd worden. Maar in het opvallende pand op de hoek van de Sophialaan en de Amstelveenseweg moet vriend en vijand toegeven dat Blaauws concept werkt. De mogelijkheid zelf de lengte en prijs van je avond in te richten voor €15 per gerechtje (desserts zijn €9), waarbij delen met anderen wordt aangemoedigd en gefaciliteerd, is toegankelijk en charmant.

De kaart heeft iets vrolijk jongensachtigs; met zichtbaar plezier biedt de chef-die-zichzelf-opnieuw-uitvond een saucijzenbroodje, een uitsmijter en spareribs aan, opgepimpt tot restaurantwaardige versies. Wel een beetje suf dat onder de zeker twintig gerechten niet één vegetarische optie is. Mensen die geen vlees eten, kunnen bij een aantal borden het dierlijke deel weglaten, maar zo'n bij voorbaat al onaf gerecht lijkt me onfeestelijk om te bestellen.

Herenhockeyteam
De wijnkaart heeft een ruime keuze per glas, door een vaste opslag zijn ook duurdere flessen relatief voordelig. Ook is er nog een apart vleesmenu, dat wordt aangeprezen met een nogal infantiel: 'Zin in iets héééél lekkers...?'. Hierop ribstuk van de houtskoolgrill, onder andere van het zorgvuldig doodgeknuffelde wagyu-rund (€150 voor 2 personen). Het vlees is even verderop in de rijpkast te bewonderen en wordt zelfs vóór bereiding aan tafel getoond, tot grommend genoegen van het herenhockeyteam achter ons.

Wie bang was dat Blaauw te veel op de hipstertour zou gaan, kan na een blik op de zaak opgelucht ademhalen: het is allemaal nog steeds meer Oud-Zuid dan Nouveau Ruig, met veel matzwart, vierkante lampjes en makelaarstypes. De chef zelf is niet aanwezig.De bediening, gekleed in guitige pakjes met bretels, is vrolijk bijdehand, maar bij vlagen zijn ze nergens te bekennen. Even wachten met de kaart vinden we geen probleem - we hebben geen haast - maar tweemaal meer dan twintig minuten zitten wachten, met lege glazen en een lege waterfles op tafel, is wel wat gortig.

Ongebalanceerde afwerking
Aan drie bordjes per persoon plus een dessert hebben we meer dan genoeg (€54). Er komen een licht en toch heel aards gerecht met gerookte paling, bruine quinoa, mierikswortel en appel, een goed stuk grietfilet met een korstje en fantastische bloemkool in bruine boter, en een gezellige pluimveebijeenkomst van kippenhuid, eendenmaagjes en crème van ganzenlever. Bij die laatste zit een selderijsalade met stukjes bitterzoete grapefruit, maar de bleekselderij is véél te zoet, waarschijnlijk door gembersiroop, terwijl de gekookte knolselderij juist helemaal niet is aangemaakt. Een leuk gerecht, dat echter hinkt door de rommelige en ongebalanceerde afwerking; een probleem dat we helaas meer tegenkomen.

De witte kool van de barbecue met glibberig merg en zilte, kalkige oestercrème is een gekmakend lekkere combinatie, maar de kool, eerst gegaard in bouillon, lijkt de grill nauwelijks te hebben aangeraakt. Het pitabroodje met 'heel veel van 't kalf' is een lumineus idee, maar het broodje is klef en halfrauw en het pittige mosterdblad dat op de goedgegaarde nier, hersen en zwezerik ligt - welkome, knapperige frisheid in al dat orgaangeweld - is na een te lange zit onder de warmtelamp verworden tot een slappe, lauwe kledder.

Orgaangeweld
De ganzenlever in het saucijzenbroodje van haas is volledig gaargestoomd in het bladerdeeg en totaal overbodig; al ben ik geen principieel tegenstander van gemeste lever, zo'n lullige eindbestemming vind ik toch wel zielig voor de gans. De desserts zijn prachtig, verfijnd en klein genoeg om naar meer te doen verlangen. De parfait van pomelo met gestoomde cake en crème van jasmijnthee is volwassen, bitterzoet en spannend, de prachtige eclair met melkchocolade en passievruchtijs onweerstaanbaar decadent. Maar dan blijven we weer zitten met onze lege koffiekopjes - uiteindelijk halen we de rekening maar zelf.

De goede ideeën van Blaauw vragen om een secuurder uitvoering. Ron Gastrobar is een mooie zaak, die ons echter niet van onze stoel weet te blazen.


Ron Gastrobar
Sophialaan 55
1075 BP Amsterdam
020 4961943
ma-vr 12-22.30 uur,
za 17-21.30 uur,
zo 12-21.30 uur.

Bekijk ook de aflevering van het AT5-programma 'Pittig' over Ron Gastrobar.

 
Een gezellige pluimvee- bijeenkomst van kip, eend en gans
Hiske Versprille. Beeld Het Parool
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden