Plus Interview

Romy en Arie Boomsma: ‘Dit boek komt voort uit liefde’

Presentator Arie Boomsma (45) en zijn vrouw Romy (28) stelden Langs de lange Lindelaan samen, een bloemlezing van 62 kinderversjes en -gedichten.

Romy en Arie Boomsma. Beeld Lin Woldendorp

Arie Boomsma: “Ik had al twee bloemlezingen samengesteld en werkte aan een derde, over de dood. Toen leerde ik Romy kennen. We brachten veel avonden door met samen gedichten lezen en praten over poëzie.”

Romy Boomsma: “Ik ben dol op lezen. Voor mij was het logisch dat ik Arie met zijn bloemlezing zou helpen.”

Arie: “Ik had nog nooit zoiets meegemaakt, dat degene die je heel erg leuk vindt ook zoveel van lezen en poëzie houdt. Ik dacht: wat gebeurt hier? Ze had er ook nog eens verstand van.”

Romy: “Het waren heerlijke weekenden. Samen uit eten en wijn drinken tot ’s avonds laat, de volgende ochtend naar de bieb fietsen en gedichten lezen.”

Arie: “Wanneer ik alleen was en iets goeds las, plakte ik er meteen een ­post-it bij: ‘Bewaren en aan Romy voorlezen’. Of ik appte haar het gedicht, als ik me niet kon inhouden.”

Romy: “Arie bracht zijn bundel uit, we bleven poëzie en literatuur lezen, trouwden en kregen kinderen (zoon Mozes is bijna twee, dochter Bobby is drie). Op een dag zei ik: ‘De kinderen staan de komende jaren bij ons op nummer één, is het dan niet leuk om een bundel samen te stellen met gedichten en versjes die aansluiten op de ­leeftijd van onze kinderen?’”

Arie: “Ik voelde daar direct iets voor. We lezen allebei veel voor, dat ligt dicht bij ons. Versjes, maar ook gedichten, verhalen, boekjes. We wilden een bundel maken voor onze kinderen. Niet met de mooiste of beste gedichten, zoals bloemlezingen vaak suggeren, maar gewoon: wat lezen de kinderen graag, wat vinden ze leuk? Je merkt dat zo’n bloemlezing het makkelijkst tot stand komt als het over iets gaat waar je echt mee bezig bent. Dat merkte Romy ook erg aan mij.”

Romy: “Ja, zo werkt dat met schrijven.”

Arie: “Bij mijn vorige bloemlezingen ging ik vaak naar de bieb, sprak af met dichters, vroeg om literatuur. Nu komt nagenoeg alles uit de eigen boekenkast.”

Romy: “En van onze familie, die houden ook van verhalen en gedichten. We vroegen hun naar hun favoriete gedichten van vroeger. De bloemlezing is daardoor heel persoonlijk geworden, met gedichten die wij leuk vinden en die de mensen om ons heen leuk vinden.”

Arie: “De kinderen smullen ervan. Als we een versje vaak genoeg voorlezen aan Bobby, kent ze het uit haar hoofd en doet ze vervolgens alsof ze het voorleest aan haar broertje. Dan hoor je die zinnen terugkomen, dat is ­ontzettend leuk. Ze heeft al een paar duidelijke favorieten, en een paar die ze overslaat. Druilerige dagen van Jaap ­Robben vindt ze het leukst.”

Druilerige dagen, Jaap Robben

Op druildagen
heeft mijn zusje
een pesthumeur
en slaat ze hard
met onze deur.

Met haar knuffel in een koffer,
drie rode appels en een koek
stampt ze haar laarzen om de hoek.

Zo loopt ze telkens weer
voor aaaaaltijd bij ons weg.

Vanuit mijn raam
zie ik het puntje
van haar paraplu.
Want stiekem wacht ze
achter onze heg.

Moppert daar
tegen de struiken,
eet een appel,
een halve koek
en blijft wel tien minuten lang
voor altijd zoek.

Tot het paraplupuntje
weer langs de heg beweegt.
Ze haar boze tranen heeft weggeveegd.
En fluistert door de brievenbus:

‘Willen jullie dat ik weer thuis kom wonen?
Dan krijgt iedereen een kus.’

‘Doe maar niet’, zeg ik zacht terug.
‘Je kunt veel beter echt weglopen,
want papa en mama willen je verkopen.’

Arie: “Dat laatste zinnetje. Genieten.”

Romy: “Dit is ook mijn favorietje uit het boek.”

Arie: “Dit soort gedichten moet er ook tussen zitten, ­anders wordt het al snel heel zoet. Het draait om ­evenwicht.”

Romy: “Verliefd van Annemarie van den Brink vindt ­Bobby ook heel mooi. Dat vertelt ze telkens na.”

Verliefd, Annemarie van den Brink

Ik ben op Bas,
maar Bas is op Fara,
Fara op Youssef,
en Youssef op Sara.

Sara op Sander
en Sander op Cris,
Cris is op Boris,
en Boris op Liz.

Liz is op Lucas
en Lucas op Noor,
Noor is op Mickey
en Mickey op Floor.

Floor is op Willem
Mohamed en Stijn,
en die drie zijn helemaal
gek op Marijn.

Marijn is op Joris
en hij op An-Lei,
maar wacht, is er eigenlijk
wel iemand op mij?

(een dag later)
Ik vond in de pauze
een brief in mijn jas,
er stond geschreven:
Ik ben op jou,
Bas.

Ik gaf Bas een kus,
maar zag tot mijn schrik:
Fara heeft dezelfde
jas als ik.

Snik.

Romy: “Deze vonden we ook belangrijk; je wilt toch een bundel die iedereen aanspreekt, inclusief is.”

Arie: “Daar horen ook ongemakkelijke gedichten bij, over een opa die doodgaat of een kindje dat niet meer in de klas komt.”

Romy: “We wisten: hoe meer variatie, hoe leuker. Dat ouders niet denken: men, weer dat boekje, weer dat gedichtje. Je leest er twee of drie, het hoeft niet in één ruk uit. Er staan 62 gedichten in. Je kunt er lang mee doen.”

Arie: “We hebben een paar keer geroepen: zullen we zelf wat schrijven, een eigen gedicht ertussen stoppen?”

Romy: “Dat je denkt: we lezen veel, kennen veel boeken, wat missen we nu nog qua inclusieve verhalen? Stel, we doen het zelf: welke thema’s vinden we dan belangrijk?”

Arie: “Het kriebelt af en toe.”

Romy: “Ik ben een enorme lezer, al van kinds af aan. Ik was zo’n kind met de biebpas van mezelf én mijn zusje, zodat ik extra veel boeken kon lenen. Mijn moeder leest ook heel veel. Ik ben jong overgegaan op de boeken van mijn moeder, omdat ik mijn eigen boeken allemaal al uit had.”

Arie: “Het is niet het doel van deze bundel om kinderen te stimuleren zelf verhalen te verzinnen, al zit ik wel te genieten als ik Bobby dingen hoor zeggen waarvan ik weet: dat is verhalende fantasie. Ze gaat op een draak ­zitten, zet de stoelen in een rij, vliegt naar Afrika. Maar het mooiste is samen lezen, samen tijd doorbrengen.”

Romy: “Het is heerlijk om zo contact te maken met de kinderen.”

Arie: “Ik denk soms al aan een volgend boek, in mijn hoofd maak ik plannen.”

Romy: “Ik ben veel meer hier. Ik ben blij met het boek en krijg alleen maar leuke reacties van andere ouders via ­Instagram.”

Arie: “Het is goed dat Romy mij afremt. Ik zit erg in mijn hoofd, denk na over hoe dit boek te promoten, hoeveel exemplaren we moeten verkopen. Ik kijk vooruit en wil meer, meer, meer.”

Romy: “Ik vind dat afschuwelijk.”

Arie: “Hoe Romy het doet, dat geeft wel rust.”

Romy: “Dit boek komt voort uit liefde, daardoor bereikt het de mensen die we willen bereiken. Mijn inbox zit vol met berichten als: ‘Dit is haar lievelingsgedichtje’, ‘Ze ­genieten er zo van’ en ‘We zien er elke avond weer naar uit om voor te lezen’. Daar doe ik het voor.”

Arie Boomsma, Romy Boomsma, Langs de lange Lindelaan, ­Uitgeverij Prometheus, €18,99.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden