PlusGilles van der Loo

Restaurants zullen er altijd zijn, hoeveel golven er nog mogen komen

Nu de deuren van de horeca dicht zijn, slaat Gilles van der Loo de recensies even over. Vanaf volgende week gaat hij op de nostalgische toer, nu eerst nog een hartenkreet.

Visaandeschelde, Scheldeplein.Beeld Eva Plevier

Hoewel mijn recensentschap voor Het Parool een geluk is waarvan ik als 19-jarige afwasser nooit had durven dromen, weegt de verantwoordelijkheid ervoor me vaak zwaar. Ik ken de gevolgen van een Proefwerk-recensie van binnenuit; werkte bij zaken die door Johannes van Dam werden besproken en ken een aantal van de restaurateurs die Hiske Versprille bezocht, persoonlijk.

Voor mijn eerste Proefwerk op 1 september 2018 koos ik na lang twijfelen het kleine Flora in het Bilderdijkpark. Ik wilde met een positieve noot beginnen en hoopte dat deze TexMexicaanse zaak mijn verwachtingen zou waarmaken. Dat gebeurde: ik kon een 8 uitdelen. Hoewel ik snel wende aan mijn nieuwe rol, bleef ik bij elk daaropvolgend restaurantbezoek hopen op een goede ervaring, op een nieuwe of juist oude parel.

Bar Dó, Vijzelgracht.Beeld Eva Plevier

Cijfers

Hoewel mijn stress niets voorstelt vergeleken bij de stress die de horeca ervaart, kunt u zich misschien indenken dat mijn werk de afgelopen weken lastig was. Collega’s van andere kranten recenseerden tijdelijk niet, of gaven geen cijfers toen ze weer begonnen. Zelf koos ik ervoor wél cijfers te geven en nog grondiger dan voorheen te zoeken naar de fijnste zaken van de stad. Zo zou ik – mits het tijdens mijn bezoek goed uitpakte – elke week een bijzonder restaurant onder uw aandacht kunnen brengen. Bij geen van mijn bezoeken sinds de heropening kreeg ik het gevoel dat de prestaties van keuken en bediening door de coronabaperkingen werden gedrukt, maar natuurlijk hadden ze het zwaar.

Toen het maximaal toegestane aantal bezoekers in cafés en restaurants weer verlaagd werd, besefte ik dat mijn werk binnenkort te ingewikkeld zou worden. Ik schreef over het unieke Slagerij de Beurs en hoopte dat u en de uitbaters iets aan mijn recensie zouden hebben, maar enkele dagen later moest de horeca weer op slot. Het verhaal over het sympathieke Oleg Pelmeni Bar verscheen vorige week nog wel, maar dat was gezien de nieuwe lockdown light al enigszins tevergeefs.

In zijn column in De Morgen schreef Ivo Victoria onlangs: ‘Al zeven maanden speuren wij met zijn allen de horizon af. Alle maatregelen, alle veranderingen in ons leven beschouwen we als tijdelijk, ervan uitgaand dat die verlossende stip vroeg of laat zal verschijnen. Maar we zien niks, er komt niks, behalve beloften die ook vage geruchten kunnen zijn, al naargelang welke bron je raadpleegt.’

Parlotte, Westerstraat.Beeld Eva Plevier

Verbazing

Na het versoepelen van de eerste lockdown liepen we met knipperende ogen het daglicht in; we klopten het huisstof van onze schouders, gingen naar de kapper en pikten ons gewone leven beetje bij beetje op, kennelijk gelovend dat het allemaal zo zoetjesaan weer kon. Het einde van de coronatunnel leek tenslotte in zicht. We waren gewaarschuwd voor een tweede golf en wisten dat het virus er nog was, maar wilden niet accepteren dat er iets permanent veranderd zou kunnen zijn aan onze manier van leven. Ik wil dat nog steeds niet, en zie nu met verbazing en groot respect de schijnbaar soepele terugschakeling naar afhalen en bezorgen die de restaurants van de stad maken. Steunt u hen alstublieft zoveel u kunt, hoe meer u dit doet, hoe groter de kans dat uw favoriete zaak er straks nog is.

Er staan ons meer faillissementen te wachten, winter is coming. De Amsterdamse horeca zal er anders uit gaan zien, maar de behoefte van mensen om elkaar bij een glas of een maaltijd te ontmoeten is – blijkens het oplaaien van corona in de afgelopen weken – groter dan de dreiging van het virus. Restaurants zullen er altijd zijn, hoe lang deze tweede golf ook gaat duren en hoeveel golven er nog mogen komen. Dit is dus beslist niet het einde van Proefwerk, maar omdat niemand weet hoe de situatie zich de komende maanden gaat ontwikkelen, stop ik tot nader order met het bespreken van restaurants.

Hendrix, De Clercqstraat.Beeld Eva Plevier

Herinnering

De komende weken doen we het anders. Ik ga met een krat ingrediënten langs bij bijzondere mensen voor een gesprek over smaak en herinnering, over geur en heimwee of juist afkeer. Welke gerechten van vroeger koken ze nog steeds? Wat maken ze regelmatig voor hun eigen kinderen en hoe verhoudt dat zich tot wat er vroeger thuis werd gekookt? En tegelijkertijd bereiden we samen zo’n belangrijk gerecht uit het verleden of een ander gerecht dat ik ermee associeer. Natuurlijk krijgt u daar het recept bij.

Gilles van der LooBeeld Sjoukje Bierma
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden