Plus Proefwerk

Restaurant The Gaia: een stuurloos samenraapsel van invloeden (5,5)

Bij The Gaia op het Rembrandtplein, restaurant annex cocktailbar, proefden we een verwarrend samenraapsel van invloeden.

The Gaia, Rembrandtplein 26. Beeld Eva Plevier

De brasserie van het Schiller Hotel op het Rembrandtplein onderging een metamorfose tot The Gaia, een restaurant annex cocktailbar waar het beste van de moderne mediterrane en Oosterse keuken elkaar zouden ontmoeten.

Chaperon van deze ontmoeting is chef Ayt Erdogan, die door zijn herkomst en zijn tijd in het Utrechtse El Qatarijne de uitgelezen persoon leek. Erdogan zelf beschrijft zijn keuken als: “Een spannende cross-over tussen Oost en West met een glansrol voor de Ottomaans-Mesopotamische keuken en een subtiele toepassing van Oosterse ingrediënten.”

Namaakboeketten

Via de lobby van het Schiller Hotel – recent opgefrist maar verder vooral zichzelf gebleven – bereiken we The Gaia. In verlichting, glas in lood en houtwerk is nog art deco te vinden, maar wat vooral opvalt zijn de pluchen loungebanken, spiegelende tafels en enorme namaakboeketten. We worden verwelkomd door een knappe dame die niet zou misstaan in de VIP-lounge van een club op Ibiza, en nemen plaats in de serre. Er is één ander tafeltje bezet: een man alleen met laptop, die niet veel later vertrekt.

Rebelleren op snorfiets

De hoekbank die onze tafel omsluit heeft een dermate diepe zitting dat mijn gezelschap niet tegen de leuning kan zitten met haar voeten aan de grond, en dus gedwongen is te loungen.

Zelf heb ik meer last van de house, die van alle kanten lijkt te komen en perfect zou passen in een poenige parkeergarage. Ik zie het vaker: te luide housemuziek die lijkt uit te dragen dat een zaak stoer, eigenwijs en vrijgevochten is. Jammer dat de house die er gedraaid wordt dan zo plat is. Slecht gecoverde popliedjes met een dikke beat eronder. Rebelleren op een snorfiets.

Best
Het vlierbloesemijs op engelenhaar is niet ­minder dan geweldig.

Minder
De marbré van kalf en tonijn die wordt ge­serveerd als Ayt Erdogans kijk op vitello tonnato, kan de chef beter voor zichzelf houden.

Opvallend
Ferry van Houten (bekend van restaurant Het Bosch) zegt vooral tevreden te zijn over de ­avonden in het weekend, wanneer de dj draait en zijn project The Gaia echt tot zijn recht komt.

De eerste amuse van het vaste menu (3, 4, 5 of 6 gangen, tussen de €49,50 en €64,50) is de voor de Mediterranée zo kenmerkende minitosti met paling. Amuse nummer twee is watermeloen met feta en een theegel zonder herleidbare smaak. “Een ode aan de Turkse ontbijtjes van de oma van de chef,” vertelt de serveerster ons. Dat is lief, maar het maakt de amuse niet minder saai. Ook op tafel: labneh (hangop) met puree van groene linzen, de grote Siciliaanse couscouskorrel fregola en een mooi opgeblazen platbroodje (lavash).

De wijnglazen van The Gaia zijn een soort hoekige cognacbellen, wat qua design misschien een goed idee leek. We drinken er aangename Bulgaarse pinot noir van Edoardo Miroglio (€36,50) uit, die onze serveerster attent bijschenkt.

Minder blij worden we van het eerste gerecht: marbré van kalf en tonijn, de chefs interpretatie van die aloude vitello tonnato. Koude, halfgare laagjes tonijn afgewisseld met gegeleerde kalfsjus. Alsof de chef doorheeft dat er nauwelijks smaak aan het geheel zit, liggen er eitjes van de vliegende vis op, en van die neppe haringkaviaar. Het haksel van gefrituurde bosui dat naast de marbré ligt, doet aan gemalen Pringles denken.

Koelkastkoude asperges

Mijn gezelschap zet door met wagyu pastrami (natuurlijk is gepekeld vet vlees lekker) met wel érg beetgare, koelkastkoude asperges en schuim van eidooier en parmezaan. De chef bedoelt hier eigenlijk pastirma, niet pastrami. Pastrami is gepekeld en gegaard, pastirma gepekeld en gedroogd.

Mij wordt zeebaarsbaklava geserveerd, wat intrigerend leek, maar een ontgrate moot baars blijkt, gebakken in één enkel filolaagje, met witte asperges en steeltjes bimi. De saus van gefermenteerde knoflook, die het geheel moet ondersteunen, walst volledig over de baars en asperges heen. Wél een lekker sausje, trouwens.

The Gaia

Rembrandtplein 26
1017 CV Amsterdam

020 5540723
thegaia.nl

openingstijden:
ma-zo 12.00-15.00 en 18.00-23.00 uur

Als hoofdgerechten proeven we tamme eendenborst die zó langzaam gegaard is dat het vlees helemaal rood bleef en de vetlaag lillend. Hierbij een zacht flensje met gare eend dat niet erg doet denken aan de Peking-style waarnaar het menu verwijst. Pekingeend valt of staat nou juist met een krokante huid.

Alternatief hoofdgerecht is een medium gegrilde runderlende (die wil je minder gaar hebben) met een karakterloze puree van zoete bataat. Het mergpijpje ernaast blijkt gevuld met flauwe ossenstaart en afgetopt met smaakarme granaat­appelpitjes en rucola. Wat is er met het merg gedaan?

De redding: het dessert

De reddende hand wordt geboden door een kleine kokkin, die de door haar gemaakte nagerechten uitserveert en toelicht: een prachtige imitatielimoen gevuld met limoen-dilleparfait en ongelooflijk goed ijs van vlierbloesem op engelenhaar.

Al serveert The Gaia een heel verhaal – ik heb het nog niet eens gehad over de vijf Ayurvedische elementen die in het menu moeten terugkomen – wat we deze avond geproefd hebben is een stuurloos samenraapsel van invloeden. De gerechten ogen mooi, maar raken niet. 

Vorige proefwerken:
De Kop van Oost (8)
In ’t 4e Baarsje (6)
Minevitus/Vity’s (8)

Welke restaurants in uw buurt kwamen aan bod in Proefwerk? Het Parool zette alle recensies sinds begin 2015 op de kaart. Klopt er iets niet? Is een restaurant inmiddels gesloten? Mail ons dan.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden