PlusOuder & kind

Renée & Iva: ‘Haar karakter is door het ongeluk wel wat veranderd’

Twee maanden geleden hadden Renée en Iva een scooterongeluk en dat heeft er bij allebei ingehakt. Iva had niks, maar haar moeder reageerde nergens op. ‘Ik dacht echt dat ze dood was en voelde me op dat moment heel alleen.’

Renée & IvaBeeld Mark van der Zouw

Renée de Man (55)

“Ik heb heel lang een eigen bloemenstal gehad, maar door het drukke werkschema zag ik Iva vrijwel nooit. Daarom ben ik toen met de bloemenstal gestopt. Volgens mij heb ik de opvoeding van Iva al met al best aardig gedaan. Ik zal vast fouten hebben gemaakt, maar ik heb haar vooral heel veel liefde gegeven.

Iva heeft op dansacademie Lucia Marthas gezeten. Alle meisjes op die school, en hun moeders, denken dat zij de beste zijn, daar heeft Iva zich goed doorheen geslagen. Ze haalde – en haalt – er altijd alles uit. Dat is natuurlijk ook wel nodig als je in dat wereldje ergens wilt komen.

Dat doorzettingsvermogen gaat hand in hand met haar positieve instelling. Ze laat altijd mensen de mooie dingen ergens van inzien, hoewel dat haar nu iets meer moeite kost. Door corona is ze haar topbaan kwijt, ze moet haar vriend missen en haar moeder lag in de kreukels.

Zo’n twee maanden geleden kregen Iva en ik een scooterongeluk door een loszittende stoeptegel. Ik, die er altijd voor haar geweest ben, lag opeens voor dood naast die scooter. Zij heeft het zien gebeuren, dat is heel heftig voor haar geweest. Ik ben nog aan het revalideren, dus ik kan nu niet veel doen, en dan is het extra fijn dat Iva er is. We bakken samen een cake of we nemen een manicure.

Bij Iva’s geboorte woonden we in ­De Pijp, later zijn we naar een heel witte wijk in Amstelveen verhuisd. Iva’s vader was de eerste zwarte man daar en Iva werd gepest als ze haar haar los had. Daar was ze toen erg verdrietig van.

Ik ben zelf in een witte omgeving opgegroeid en toen ik een relatie met Iva’s vader kreeg, ging er een wereld voor me open. Ik heb me meteen heel fanatiek uitgesproken tegen de discriminatie die hij ervaarde, dat zie ik nu ook bij Iva. Ik weet nog dat mijn oma zei: ‘Als je kinderen met die man krijgt, krijg je duivelskinderen.’ Ik heb haar toen een lange brief gestuurd waarin ik beschreef hoe ik me daarover voelde, maar die heeft ze niet eens gelezen. Daarom heb ik het contact met haar verbroken, en daar heb ik nooit spijt van gehad.

Ik heb veel gereisd met Iva, we hebben veel van de wereld gezien: Thailand, Indonesië en vorig jaar nog ­Brazilië. Dat zijn reizen die ik nooit zal vergeten, en ik hoop dat zij nog veel meer van de wereld gaat zien. En dat ze vasthoudt aan haar eigen ik, want dan gaat ze het nog ontzettend ver schoppen.”

Iva Bedford (24)

“Ik zat achterop tijdens het scooterongeluk en was ongedeerd, maar mijn moeder lag op haar rug, met haar ogen open en ze reageerde nergens op. Ik dacht echt dat ze dood was en voelde me op dat moment heel alleen. Gelukkig heeft een fietser het zien gebeuren en snel een ambulance gebeld.

Haar karakter is door het ongeluk wel wat veranderd. Ze was eerst altijd heel chill met alles, nu is ze opeens erg punctueel. Dat is wel wennen.

Mama heeft veel pittige situaties doorstaan. Financieel, maar ook mentaal. Ze heeft de opvoeding ­grotendeels alleen gedaan, maar de struggles die ze ongetwijfeld gehad heeft, heeft ze heel goed voor me ­verborgen gehouden. Ik heb me altijd heel veilig gevoeld bij mijn moeder, en nog steeds.

Ik ben op dit moment veel bezig met de Black Lives Matter-beweging. Toen ik opgroeide was ik veel met mijn moeder, nu ik ouder word heb ik steeds meer interesse in mijn vaders kant, mijn donkere kant. Ik ben half donker, zo zie ik eruit en zo voel ik me ook. Ik durfde bijvoorbeeld pas op de middelbare school mijn haar los te dragen, omdat ik vroeger werd uitgelachen als ik dat deed.

Ik kom er nu steeds meer achter wat die donkere kant écht betekent, en ik vind het belangrijk om mijn mond open te trekken. Het was voor mij dan ook heel belangrijk om naar de demonstratie te gaan. Ik heb een week niet geslapen door het filmpje van George Floyd. Ik vond het vervelend dat de discussie vervolgens alleen om het grote aantal mensen ging, en niet om de inhoud.

Corona heeft veel invloed op me gehad. Ik weet al mijn hele leven dat ik wil zingen, dansen en acteren. Na heel veel audities was ik dit jaar begonnen aan een hele vette baan, als zangeres op een cruiseschip. Daar heb ik ook mijn vriend ontmoet, die uit New York komt. Door corona zijn we allemaal naar huis gestuurd, en ik heb hem al heel lang niet gezien.

Mijn hele leven heb ik een doel voor ogen gehad en nu opeens niet meer, dat vind ik lastig. Toch ben ik blij dat ik naar huis ben gegaan, zodat ik hier nu in elk geval met mijn familie ben. En ik vind het heel belangrijk dat ik nu bij mama kan zijn na het ­ongeluk.”

Ook samen in Het Parool? ouderenkind@parool.nl

Renée de Man (55), bloemist
Iva Bedford (24), performing artist (nu parttime indoor cycling instructor)

Renée woont in een appartement in Nieuw-West. Iva woont bij haar moeder, en daarnaast bij haar vader in een eengezinswoning in Almere-Buiten.

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden