Acanthus hungaricus 'White Lips'

PlusVier jaargetijden

Rechtopstaande uitgebloeide bloem

Acanthus hungaricus 'White Lips'Beeld Elspeth Diederix

Beeldend kunstenaar Elspeth Diederix heeft een bloementuin: The Miracle Garden in het Erasmuspark. Wekelijks fotografeert ze in haar tuin en beschrijft ze wat ze ziet. Deze week: Acanthus hungaricus ‘White Lips’.

Ik ben zo blij met uitgebloeide bloemen die rechtop blijven staan. Er wordt veel gezegd over het winterbeeld van de tuin en dat je niet alles wat verwelkt is moet weghalen. Goed voor de beestjes en de rijp is er zo mooi op te zien. Maar in mijn tuin gaan de mooie lange stengels liggen of ze rotten weg voordat er een verdorde bloem staat. Soms worden ze er ook door bezoekers uitgeknipt, zoals laatst de mooie bloemhoofden van de kardoen. Mijn hoop is dat deze Acanthus er straks nog staat als de eerste sneeuw valt, voor dat mooie winterbeeld.

Echinops bannaticus. Beeld Elspeth Diederix
Echinops bannaticus.Beeld Elspeth Diederix

Wie mijn Instagramaccount @miraclegardening volgt, heeft al gelezen dat een van de twee Fothergilla’s uit de tuin is gestolen. Met kluit en al uit de grond geschept. Twee weken geleden schreef ik hier vol bewondering over dit mooie struikje. Wie doet zoiets? Gaat iemand met de krant in de hand op zoek naar die ene struik? Voor deze week heb ik de Echinops uitgezocht, een kogeldistel. Hier staat de tuin vol mee. In bloei is het een prachtig blauwe stekelige bol waar de bijen dol op zijn. In de herfst is het een verbleekt alziend oog geworden.

null Beeld Elspeth Diederix
Beeld Elspeth Diederix

Er is nog steeds kleur te vinden in de tuin. Deze week geef ik jullie Rosa ‘Mozart’, een doorbloeiende heesterroos. Dat hij doorbloeit, is wel duidelijk. Het is half november en er zitten nog hele trossen bloemen aan. Roze enkelvoudige bloemen met een wit hart. Enkelvoudig betekent dat er één krans van bloemblaadjes is en dat er meeldraden en/of stampers aanwezig zijn. Dat moet tegenwoordig, anders hebben de insecten er weinig aan. Maar wat ik nu zo speciaal vind van Mozart op dit moment, is dat je de bloem ziet, de rozenbottels én de kroontjes van de uitgebloeide bloemen. Allemaal tegelijk.

Fothergilla intermedia 'Blue Shadow' Beeld Elspeth Diederix
Fothergilla intermedia 'Blue Shadow'Beeld Elspeth Diederix

Wat is nu de Fothergilla in dit herfstplaatje, vragen jullie je vast af. Het is het struikje rechts onderin, waarvan de bladeren spectaculair rood verkleuren. Klein, omdat het nog maar een jong struikje is. Er staan er twee in de tuin. Misschien heb ik ze iets te dicht bij elkaar geplant. Ze worden een tot anderhalve meter hoog en breed. In de lente krijgen ze witte borstelige bloemen die geuren, en het blad is de rest van het jaar blauw-grijs. Ook erg mooi, maar wat de bladeren op dit moment doen vind ik zo fijn, nu de dagen donkerder worden.

Gladiolus x hortulanus ‘Vista’ Beeld Elspeth Diederix
Gladiolus x hortulanus ‘Vista’Beeld Elspeth Diederix

De gladiool vind ik een heerlijke bloem. Zo extravagant en kleurrijk. Deze ‘Vista’ heeft schakeringen van paars en lavendel met een beetje blauw. Ik probeer ze al maanden te fotograferen. Het gaat me niet makkelijk af. Te mooi misschien. Maar het licht verwelkende blad en alle regendruppels maakten deze specifieke bloem wat toegankelijker voor mijn camera. Online is van alles te vinden over de betekenis van de gladiool. Gladiolus komt van het Latijnse woord gladius, wat zwaard betekent. De bladeren lijken namelijk op zwaarden. Wat Google me ook vertelde is dat het de bloem van de maand augustus is én van het 40-jarig huwelijk.

Tropaeolum pergrinum ‘kanariekers’. Beeld Elspeth Diederix
Tropaeolum pergrinum ‘kanariekers’.Beeld Elspeth Diederix

De tuin is in verval, maar tussen alle afstervende takken zijn hier en daar nog kleine kleurexplosies van bloeiende bloemen. Zoals de kanariekers. Je ziet wel waar de naam vandaan komt; het zijn net kleine vliegende kanaries. Het is een makkelijke eenjarige klimmer en familie van de Oost-Indische kers. Ga de prachtige bladeren maar eens goed bekijken. In de tuin is hij gedrapeerd om de stengels van de kardoen. Toen ik gisteren door mijn knieën ging om de bloemen van dichtbij te bewonderen, waande ik me even in een Zuid-Amerikaans nevelwoud met gele orchideeën op de voorgrond en een doorkijkje naar een ver landschap.

Imperata cylindrica 'Red Baron'. Beeld Elspeth Diederix
Imperata cylindrica 'Red Baron'.Beeld Elspeth Diederix

Hier laat ik het Japanse bloedgras zien. Ik ben nog niet in de ban van de siergrassen zoals zovelen. Deze nieuwe religie komt maar heel ­langzaam bij me binnen. Maar ik maak een klein begin. Dit gras is vooralsnog het enige vaste gras in de tuin. Niet zomaar een gras, want het kleurt in het najaar rood en groen tegelijk! Het andere grasje in de tuin is een eenjarig siergras, dat ik zelf heb gezaaid. De Panicum ­elegans ‘Sprinkles’. Een grappig en vrolijk grasje. En voor volgend jaar heb ik mijn oog laten vallen op Hordeum jubatum, het eenjarige kwispelgerst. De naam alleen al.

Rudbeckia Henry Eilers. Beeld Elspeth Diederix
Rudbeckia Henry Eilers.Beeld Elspeth Diederix

Hier heb ik de Zonnehoed Henry Eilers, een grappige en vrolijke bloem. De bloemblaadjes zijn gedeeltelijk opgerold en aan de uiteindes beginnen ze open te vouwen, waardoor de bloem een opmerkelijk voorkomen heeft. Een zon met dungetekende stralen. Dit jaar zijn ze niet zo goed te zien, ondanks dat ik ze in de lente heb vermeerderd en er een groter aantal planten staat. Dit komt doordat de walnoot waaronder ze staan voor steeds meer schaduw zorgt. Ze gaan liggen op zoek naar meer licht. Het helpt ook niet dat mijn zee van Oost-Indische kers een woeste zee is geworden die alles opslokt.

Aster pilosus var. demotus ‘Kleine aster’. Beeld Elspeth Diederix
Aster pilosus var. demotus ‘Kleine aster’.Beeld Elspeth Diederix

Ik roep altijd dat ik asters niet mooi vind. Zoiets moet ik eigenlijk niet zeggen, want jaren later kan het ineens mijn favoriete plant zijn. Dat is zéker nog niet het geval, maar ik heb wel een aster ontdekt die ik geweldig vind. De Aster pilosus var. demotus. Het is nu een wolk van dunne overhangende takken met smalle blaadjes en het geheel is bedekt met kleine witte bolletjes. Straks komt uit elke bol een kleine witte bloem met een geel hartje. Als ik nu naar de tuin ga, zoek ik deze aster als eerste op om te zien hoeveel knopjes er al zijn geopend.

Phlox paniculata ‘Bright Eyes’. Beeld Elspeth Diederix
Phlox paniculata ‘Bright Eyes’.Beeld Elspeth Diederix

De flox of vlambloem, zoals ze in het Nederlands heet, bloeit nu opvallend roze midden in The Miracle Garden. Een veld van suikerspinnen. Ik heb ze in mei flink teruggeknipt, waardoor ze later bloeien. Misschien probeer ik volgend jaar alleen een gedeelte terug te knippen om de bloei nog wat te verspreiden. Bezoekers aan de tuin vertrappen elk jaar weer vanuit een ander deel van de tuin de omliggende planten om er dicht in de buurt te komen, terwijl je ze van meters afstand goed kunt zien én ruiken. Een lekkere ouderwetse geur, uit de tuin van je grootouders. Die blijkt onweerstaanbaar.

De ammi majus. Beeld Elspeth Diederix
De ammi majus.Beeld Elspeth Diederix

Ik heb de ammi majus vorig jaar met een groot aantal bij elkaar geplant, waardoor er een enorme witte wolk ontstond in de tuin. Het was een opvallend beeld, omdat ze zo hoog groeien. Dit jaar heb ik dotjes van deze fijne witte schermbloem verspreid door de tuin staan. Iedere keer als je nu door de tuin wandelt, is er altijd wel een van de uitgebloeide bloemschermen te vinden die in het oog springt. Vooral ook doordat het licht steeds anders valt. En als het sneeuwt, blijven de bloemen mooi zichtbaar boven het wit.

Helichrysum bracteatum. Beeld Elspeth Diederix
Helichrysum bracteatum.Beeld Elspeth Diederix

Net als de Helipterum roseum is dit een papierbloem, maar dit exemplaar is groter en later bloeiend. Ik heb deze bloemen opgebonden. Ze waren gaan liggen door hun gewicht en de regen. Het geheel blijft rommelig, maar je kunt de bloemen nu weer op ooghoogte bekijken. We beginnen aan het laatste tuinseizoen; planten horen nu om te vallen. Wanneer het regent, gaat de bloem dicht en wordt de bloemknop een bolletje. Als de zon weer schijnt, komt deze fantastische meetkundige constructie tevoorschijn. Heerlijk, zo’n klein moment van orde in de chaos van de tuin. En de strobloemen knisperen zo lekker tussen je vingers.

Althaea cannabinna. Beeld Elspeth Diederix
Althaea cannabinna.Beeld Elspeth Diederix

Alle kleine, roze bloemen die over het beeld verspreid zijn, komen van twee planten. Je ziet bij de althaea cannabina, in het Nederlands hennepheemst, nu alleen de bloemen. De stengels vallen weg tegen de wilde plantengroei in de rest van de tuin. In het echt is het veel spannender omdat ze boven alles lijken te zweven. De roze bloemetjes maken dit deel van de tuin heel vrolijk. Ze nemen de aandacht weg van de groene chaos waar ik op dit moment de controle over heb verloren. Ik droomde er even van in de hele tuin een roze sterrenhemel te maken om de verwildering te camoufleren.

Hibiscus trionum Beeld Elspeth Diederix
Hibiscus trionumBeeld Elspeth Diederix

Vorig jaar heb ik deze voor het eerst gezaaid. Prachtig zijn ze! Dit jaar wilde ik een grote groep uitplanten, maar niet al mijn zaailingen hebben het gered. De paar die overbleven, heb ik uitgeplant op een plek waar dit jaar plotseling een spontaan woud van ammi visnaga is opgekomen. Hierdoor zijn ze lastig te zien. Maar door de regen zijn de ammi’s neergestort en komt de hibiscus er een klein beetje bovenuit. Ga in de ochtend kijken. Hij bloeit kort. Vandaar de Nederlandse naam drie-urenbloem. Daarna komt een wondermooie zaaddoos tevoorschijn. Een doorschijnende lampion met paarse strepen.

Impatiens balsamina ‘Kaja’ Beeld Elspeth Diederix
Impatiens balsamina ‘Kaja’Beeld Elspeth Diederix

Voor een opdracht moet ik zaden fotograferen van een plant die zijn zaden wegschiet. Ik dacht meteen aan de springbalsemien, die zo lekker explodeert als je de zaden licht aanraakt. Maar deze is zeer invasief en zelfs verboden. Nu heb ik de Impatiens balsamina ‘Kaja’ gezaaid. De zaden beginnen nét te rijpen. Ik heb ze nog niet voelen openknallen, maar de roze bloemen met witte vlekken die net sterren lijken zijn schitterend. Er bloeit ook een tabaksbloem tussen die vooral in de avond geurt en als het toevallig net heeft geregend, sta je in een ­tropische tuin.

Tropaeolum majus ‘Alaska’ Beeld Elspeth Diederix
Tropaeolum majus ‘Alaska’Beeld Elspeth Diederix

Vorig jaar heb ik een zee van uiteenlopende soorten Oost-Indische kers gezaaid. De bloemen waren anders gekleurd, maar vooral belangrijk waren de verschillende kleuren en groottes van het blad. Hierdoor leken er wel golven in te zien. Dit jaar heeft de zee zichzelf uitgezaaid, ook deze ‘Alaska’ met bont blad. Ik kon het natuurlijk niet laten om ook wat nieuwe soorten aan de tuin toe te voegen, zoals ‘Purple Emperor’ met bloemen van een opmerkelijk vervaagd paars.

 Lathyrus odoratus ‘Juliet’ Beeld Elspeth Diederix
Lathyrus odoratus ‘Juliet’Beeld Elspeth Diederix

Elk jaar zaai ik in de winter tientallen eenjarige siererwten in de tuin, en vorig jaar voor het eerst deze witte ‘Juliet’. Meestal zaai ik de ­Lathyrussoorten met dubbel gekleurde bloemen, of die met mooie strepen op het bloemblad, zoals ‘Earl Grey’ of ‘Wiltshire Ripple’. Maar ‘Juliet’ is allerminst saai; ze heeft een elegante witte, stevige bloem die heerlijk ruikt. Alle Lathyrus odoratusbloemen zijn geurend, zoals de naam al aangeeft. De een wat uitbundiger dan de ander. De bloemen moet je blijven plukken om de plant te laten doorbloeien, dus elke week maak ik boeketjes voor mijn vrijwilligers die me komen helpen om de tuin wat in toom te houden.

Digitalis lutea Beeld Elspeth Diederix
Digitalis luteaBeeld Elspeth Diederix

Dit is Geel vingerhoedskruid. Ik hoop dat hij nog bloeit in de tuin, want soms is het ineens voorbij. Hij staat ook al een tijdje te bloeien te midden van mijn beginnende zee van Oost-Indische kers. Niet een heel opvallende bloem, maar dat zachte geel is soms ook heel prettig. Wat ik leuk vind is dat de bloemen allemaal aan één kant van de stengel staan. Hij heeft zichzelf niet erg uitgezaaid, maar gelukkig is dit een van de weinige uit zijn familie die wat langer leeft. Ik ben ze thuis zelf gaan zaaien; ik zie een klein veldje van deze beeldige Digitalis lutea voor me. In het najaar zijn mijn zaailingen hopelijk groot genoeg om erbij te zetten.

Lathyrus sativus ‘Azureus’ 
 Beeld Elspeth Diederix
Lathyrus sativus ‘Azureus’Beeld Elspeth Diederix

Mijn lieveling op het moment: een kleine klimmer met het blauwste, teerste bloemetje. Een Lathyrussoort. Ook een eenjarige, zoals de Lathyrus odoratus, maar deze ‘Azureus’ geurt niet. Hij maakt dat goed met zijn waanzinnige blauw. En als je heel goed kijkt, zie je een roze hartje en donkerblauwe lijnen in het bloemblad. Dit bloemetje zou ik niet meer willen missen in de tuin. Ik moet hem wel een beter raamwerk geven om tegenop te klimmen, of juist de ranken goed over de grond en tussen de andere planten leiden. Volgend jaar probeer ik dat laatste.

Crocosmia 'Lucifer' Beeld Elspeth Diederix
Crocosmia 'Lucifer'Beeld Elspeth Diederix

Dit deel van de tuin heeft weinig aandacht gekregen dit jaar. De afgelopen jaren was dat niet nodig, want alles deed het goed. Maar deze zomer zijn de dahlia’s opgegeten en de Helenium ‘Moerheim Beauty’ is niet teruggekomen. Daarentegen bloeien de Knautia macedonica’s (de paarse bloemen op hoge stelen ) wel, maar gaan ze massaal liggen. Alleen de Crocosmia ‘Lucifer’, ook wel Montbretia ge­noemd, blijft overeind en houdt dit stukje mooi. De rode bloemen zijn zo fel van kleur, dat ze alle aandacht wegleiden van de wanorde eromheen. Als fotograaf houd ik van die chaos in tuinen, maar als tuinvrouw vind ik dat lastiger en zie ik de tuin liever wat keuriger en meer onkruidvrij.

Lychnis chalcedonica Rosea. Beeld Elspeth Diederix
Lychnis chalcedonica Rosea.Beeld Elspeth Diederix

Lychnis chalcedonica wordt ook wel brandende liefde genoemd door de felrode bloemkleur. Deze ‘Rosea’ is niet rood maar roze. Ik vind het altijd speciaal als ik een bloem in een afwijkende kleur heb. Dat blijkt niet altijd op te gaan. Kijk maar naar de witte borage. Deze variant is vrij saai. De bloemen zijn te klein om in het wit op te vallen tussen al dat blad. Dan kun je beter kiezen voor de variant met zijn intens blauwe bloemen. Onlangs heb ik de Lychnis chalcedonica ‘Carnea’ ontdekt. Ook met roze bloemen, maar lichter van kleur. Hier hebben de losse bloemen onderling nét verschillende tinten, met een klein beetje rood erin. Die wil ik nu dus ook voor de tuin.

Digitalis parviflora. Beeld Elspeth Diederix
Digitalis parviflora.Beeld Elspeth Diederix

Dit is een plant uit het geslacht digitalis, waarvan de bekendste het gewone vingerhoedskruid is. Het woord digitalis is afgeleid van het Latijnse woord digitus wat vinger betekent. Elke bloem is een hoedje voor een vinger. Deze digitalis heet parviflora en dat betekent dat hij kleine bloemen heeft. Ik blijk erg van deze plantenfamilie te houden, er staan nu al diverse soorten in de tuin: digitalis ferruginea, digitalis lanata, digitalis lutea, digitalis mertonensis, digitalis obscura en de digitalis purpurea. Misschien moet ik ze gaan verzamelen. Er blijken zo’n twintig verschillende soorten te zijn. Maar misschien is het zo wel genoeg. Ze zaaien zich uit. En ze zijn giftig.

Dianthus deltoides ‘Flashing Light’. Beeld Elspeth Diederix
Dianthus deltoides ‘Flashing Light’.Beeld Elspeth Diederix

De rode klaproos onder in het beeld herkennen de meeste mensen wel. Die groeit hier in een veldje rode, stervormige bloemetjes. Dat zijn steenanjers. Om precies te zijn de Dianthus deltoides ‘Flashing Light’, die soms ook wel ‘Leuchtfunk’ heet. Beide namen zijn leuk. De bloemetjes worden niet zo hoog, misschien 20 centimeter. Ze zijn fel van kleur, bloeien overdadig en staan in een zonnig hoekje aan de rand van het terras in de tuin. Ik wil ze vermeerderen, zodat ze straks rondom het hele terras bloeien. Het is me vorig jaar al gelukt met een klein stukje. (PS De papaver in knop van twee weken geleden bleek de Papaver somniferum ‘Danish Flag’).

Helipterum roseum ‘Pierrot’. Beeld Elspeth Diederix
Helipterum roseum ‘Pierrot’.Beeld Elspeth Diederix

De Pierrot is een papierbloem. Als je de bloemblaadjes tussen je vingertoppen wrijft, voelt het alsof deze bloem van papier is gemaakt. Er zijn verschillende soorten papierbloemen, maar ze hebben allemaal een strakke, geometrische structuur die mij altijd doet verwonderen. De bloem is felwit met een knalgele rand rondom een donker hart. Een klein eenjarig laag bloemetje, maar heel opvallend. Je kunt ze ­drogen, maar ik vind ze leuker in de tuin. Had ik er maar meer van gezaaid. Als je deze in de tuin ontdekt moet je even aan de bloemblaadjes voelen.

Papaver somniferum ‘slaapbol’. Beeld Elspeth Diederix
Papaver somniferum ‘slaapbol’.Beeld Elspeth Diederix

Verschillende papavers bloeien nu in de tuin. Deze die hier in de knop staat, is de eenjarige Papaver somniferum, een slaapbol. Erachter groeit de Silybum marianum, de mariadistel, met schitterend gemarmerd blad. Ik heb een papaverveldje gezaaid voor een kunstopdracht voor het Amsterdam UMC, waarvoor ik medicinale planten aan het fotograferen ben. Beide planten op de foto worden verwerkt in medicijnen. Ik heb verschillende cultivars gezaaid van de Papaver somniferum. Ben zo benieuwd hoe deze gaat openen. Is het de paarse ‘Lauren’s Grape’, of ‘Black Swan’ met donkere, bijna zwarte gekartelde bloemblaadjes, of misschien toch de rood met witte ‘Danish Flag’?

Iris germanica ‘Batik’.
 Beeld Elspeth Diederix
Iris germanica ‘Batik’.Beeld Elspeth Diederix

Eindelijk zijn ze er, de irissen. De Iris germanica, de baardiris, doet je even stilstaan. Zo groot, zo overdreven. Hier laat ik Iris germanica ‘Batik’ zien met geschilderd blad, ze heeft witte vlekken en spikkels op blauw, maar een effen iris is net zo sensationeel. Ik zou zo’n bloemblad het liefst om me heen willen slaan. Deze ‘Batik’ is zelfs geurend. Ik geloof vanille-achtig, maar het is moeilijk te zeggen want misschien is het de overweldigend bloeiende Wisteria vlakbij die ik ruik. Er bloeien nog een paar baardirissen met heel ongewone kleuren, zoals Iris ‘Thornbird’; beige met een zweem van lichtgroen en paars. En de zwarte Iris ‘Black Suited’ staat nu in de knop. Die wil je niet missen.

Aquilegia vulgaris ‘Nora Barlow’. Beeld Elspeth Diederix
Aquilegia vulgaris ‘Nora Barlow’.Beeld Elspeth Diederix

Mei is de maand van de akelei. Ook van de irissen, maar die zijn dit jaar laat. Deze akelei ‘Nora Barlow’, vernoemd naar de kleindochter van Charles Darwin, is erg blij in mijn tuin en heeft zich fijn uitgezaaid. Een klein woud heb ik nu van deze driedubbele akelei. De roze bloembladeren kleuren wit naar het uiteinde, met een zweem van lichtgroen. Het zijn perfecte geometrische sculpturen. Een andere favoriet van mij is de Aquilegia canadensis, die nu bloeit met rood-gele bloemen en lange sporen. Ga kijken in de tuin, en volgende week hier dan hopelijk een iris!

Camassia leichtlinii ‘Caerulea’. Beeld Elspeth Diederix
Camassia leichtlinii ‘Caerulea’.Beeld Elspeth Diederix

Deze prairielelie staat nu volop in bloei. Helaas heeft de regen alles laten instorten, maar ze blijft bloeien. Vanuit de platgeregende stengels richten de bloemtrossen zich toch nog op. En opnieuw dat blauw dat je in de schemer moet gaan zien. Ieder jaar ben ik verbaasd dat deze ­hele groep planten compleet verdwijnt nadat ze zijn uitgebloeid. Elke keer weer blijf ik over met een groot gat in de tuin. Maar dit jaar ben ik voorbereid. Er staan in mijn kas eenjarige zaailingen klaar die ik voor dit plekje bewaar.

Aquilegia vulgaris ‘Petticoat Pink’. Beeld Elspeth Diederix
Aquilegia vulgaris ‘Petticoat Pink’.Beeld Elspeth Diederix

Deze akelei heb ik jaren geleden zelf gezaaid. Een heel grappige met dubbele bloemen en korte sporen. Net taartjes. Van buiten naar binnen verandert ze van kleur, van roze naar wit. Alleen als ze nét opengaat is de bloem van binnen geel. Ik heb zeker tien soorten akelei in de tuin. Op het moment bloeit ook de Aquilegia viridiflora ‘Chocolate Soldier’ met chocoladebruine bloemen en lichtgroene ­kelkbladen. Deze blijft vrij laag met een fijn blad. Moeilijk te vinden nu tussen de uitgebloeide stengels van irissen. Ben benieuwd wie haar ontdekt.

Tulipa ‘Spryng Break’. Beeld Elspeth Diederix
Tulipa ‘Spryng Break’.Beeld Elspeth Diederix

Als je op een zonnige ochtend door de tuin wandelt kun je de tulpen zien openvouwen. Net zo blij met de zon als wij. Sommige hebben de mooiste tekeningen op hun blad, of anders heeft het blad een mooi patroon of een gekleurd randje. Ik vind gestreepte bloembladeren ­onweerstaanbaar. Zo ook het blad van deze Tulipa ‘Spryng Break’. Een crèmewitte bloem met rode vlammen, elk bloemblad een originele tekening.

Tulipa ‘The Beauty of Spring’ Beeld Elspeth Diederix
Tulipa ‘The Beauty of Spring’Beeld Elspeth Diederix

Wat een tulp. Deze blijft terugkomen. Waar andere tulpen na een paar jaar in de grond langzaam verdwijnen, blijft deze wondermooi. Ze lijkt te gloeien. Langs elk bloemblad is op de rand een omtrek gemaakt met een fijne rode lijn. ‘The Beauty of Spring’ is een Darwinhybride-tulp. Grote tulpen zijn het, op stevige stengels, en voordat ze opengaan en uitrollen tot dikke komvormige bloemen zijn ze hoekig – watje niet verwacht bij een tulp.

Hyacinthus orientalis. Beeld Elspeth Diederix
Hyacinthus orientalis.Beeld Elspeth Diederix

Deze hyacinten staan voor het vierde jaar te bloeien. Ik had een grote groep verschillende blauwe hyacinten bij elkaar geplant. Ze zijn iets minder vol dan het eerste jaar en de bloemen staan nu wat verder uit elkaar aan de steel. Eigenlijk vind ik ze zo mooier. ‘Blue Jacket’ met een streep op elk afzonderlijk bloemblaadje en ‘Caribbean Dream’ die verkleurt van lila naar een helder lichtblauw. Het best zijn ze te bewonderen als het nét schemert en het blauw gaat oplichten. Ze zijn bijna uitgebloeid maar er komen nieuwe aan, zoals de boshyacint (Hyacinthoides non-scripta). Deze heeft een lossere vorm met een overhangend steeltje waarvan de bloemen sierlijk naar beneden hangen.

Narcissus ‘Accent’. Beeld Elspeth Diederix
Narcissus ‘Accent’.Beeld Elspeth Diederix

Narcissus ‘Accent’

Het narcissenseizoen is weer begonnen. Wie denkt dat narcissen allemaal geel zijn, heeft het mis. Er zijn zo veel soorten en kleuren. Alleen al in The Miracle Garden bloeien 21 verschillende narcissen. Grote witte, zoals Mount Hood, of met een gekleurde kroon zoals deze Accent. Sommige narcissen, zoals mijn favoriet de citroengele Hawera, hebben meerdere bloemen aan een stengel of zijn geurend. Voor iedereen is wel een lievelingsnarcis te vinden. Ook fijn aan deze bol: hij komt elk jaar weer terug. Wel ergens planten waar het zonnig is en de grond goed draineert. De bollen kunnen anders wegrotten en het heeft dan geen zin om ze de grond uit te kijken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden