Plus

Recept: Libanese Mhallabia

Smulpaap Merijn TolBeeld Oof Verschuren

Vorige week was ik er weer, in mijn andere kleine stad. Veel is in Beiroet niet goed geregeld. Stoepen zijn er meer niet dan wel, auto’s zijn er te veel, fietsers zijn er helden.

Prachtige oude villa’s met bloeiende jasmijn in hun overwoekerde tuinen zijn vaak ruïnes die in een oogwenk worden ingeruild voor de zoveelste gigantische woontoren. Dat de elektriciteit ­dagelijks uitvalt, daar kijkt niemand meer van op. Want er zijn generatoren die de lacunes opvullen, uitlaatgassen van rode diesel ten spijt. Vuilnis veranderde hier in een politiek steekspel. Het resultaat: wijken vol stank.

Maar er is hoop. En leven. Want te midden van dit alles staan langs de straten veel kleine, moedige boompjes. Sommige groot, want al lang daar. Ze zijn de levensadem van de stad en stille getuigen van hoe het ooit was. Begin twintigste eeuw was het hier als één grote tuin, vol amandel-, vijgen-, granaatappel- en sinaasappelbomen, geurige jasmijn, weelderige bougainville en mimosa.

De bedwelmende geur van de bloesem van de bittere ­sinaasappel – ook wel Abu Sfeir – verdringt alle viezigheden. Ze is zo sterk dat ze om en onder de auto’s kruipt, hun uitlaatgassen verjaagt. Zo moedig is ze dat ze de ­vuilnisbelt uitdaagt: wie is sterker ik of jij? Het tere witte knopje, dat van mooi, klein bloemetje transformeert tot sinaasappel, ze hangt met honderden in de boompjes. En transformeert Beiroet tot een geurende schoonheid.

Haar bloemig frisse parfum bleef niet onopgemerkt, sinds eeuwen worden de bloesems met water gedestilleerd: oranjebloesemwater. Een paar druppels in limonade of water maakt haar onweerstaanbaar. Druppel je haar in heet water, dan heet ze witte koffie; ze pept je op en laat je verteren. Aan de Amsterdamse straten vind je haar destillaat in flesjes in de supermarkt. Draai de dop eraf en ­inhaleer. Ze wordt gebruikt in koekjes met fruit, cakes en ijs. En in een vla-achtige pudding mhallabia, die in elk ­Libanees huishouden een standaard is. Melk, maïzena, suiker en oranjebloesemwater: een zijdezachte pudding om naar te verlangen.

Mhallabia
Ingrediënten
(voor 4 personen )
handjevol gepelde pistache en amandelen (zonder vlies)
1 l volle melk
ca. 5 el suiker
4 ½ el maïzena
oranjebloesemwater, naar smaak (supermarkt)

Bereiding
Doe de noten in een schaaltje met heet water. Laat ze een half uur of langer weken. Verwarm de melk op laag vuur met de suiker en roer tot de suiker is opgelost. Roer de maïzena los met een beetje koud water. Voeg toe aan de melk en roer op laag tot middelhoog vuur, tot de mhallabia heel even zacht kookt, draai het vuur laag en blijf roeren tot hij dikker wordt. Voeg 1 el oranjebloesemwater toe (of minder als u de geur en smaak heftig vindt). Doorroeren tot de mhallabia afgekoeld en lobbig is. Doe in een schaal of verdeel over kleine schaaltjes of glazen. Giet de geweekte noten af. Verdeel ze over de mhallabia.

Ik hou er ook van om pistache te roosteren en fijn te stampen met wat sinaasappelrasp en suiker als topping voor de ­pudding.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden