Sef.

PlusInterview

Rapper Sef: ‘De kans dat ik ooit extreem succesvol word, is best klein

Sef.Beeld Nosh Neneh

Op zijn vierde plaat rapt Sef (35) over zware thema’s als geloof, vaderschap en de dood. Toch klinkt El Salvador als een zomerse bries. ‘Dat contrast is tof.’

‘Vroeger was ik niet bang voor de dood,
nu ben ik als de dood voor de dood…’

(uit: Niks Missen)

“Het openingsnummer gaat over ouder worden, en over het besef dat het leven zomaar voorbij kan zijn. Vroeger had ik ook fomo (fear of missing out), maar dat was anders dan nu. Toen beperkte het zich tot feestjes die ik niet wilde missen, dit nummer gaat over dat ik niks wil missen in het leven dat nog voor me ligt. Ik heb nu een zoontje van drie, dat wil ik zien opgroeien, ik wil opa worden.”

“Als je jong bent leef je veel meer in het moment, daar rap ik ook over in De leven (single uit 2011, red.): ‘Ik weet niet of het nog lang duurt, maar zolang het er nog even is, geniet ik ervan, elke dag’. Daar zit een soort doodsverachting in – als het nu afgelopen zou zijn, dan is het prima, dan heb ik een mooi leven gehad. Op mijn nieuwe plaat kom ik daar op terug, als een soort rectificatie. Ik weet nu dat er steeds weer nieuwe dingen in het leven komen die de moeite waard zijn.”

‘Alles Cannes, Côte d’Azur
Kleine kans, is genoeg
Alles Cannes, Côte d’Azur
Gouden palm, Hollywood’

(uit: Alles Cannes)

“Iedereen heeft een droom, een onrealistisch doel in zijn leven. Je weet dat het waarschijnlijk nooit gaat gebeuren, maar die droom houdt je op de been. Ik denk, misschien tegen beter weten in, echt dat alles nog openligt. Ik twijfel voortdurend of het wel ergens op slaat wat ik aan het doen ben. Ik ben nu 35, dit is mijn vierde album, de kans dat ik ooit nog extreem succesvol of miljonair word, is best klein. En als ik nog iets heel anders wil gaan doen met mijn ­leven, is dit misschien wel het moment. Eigenlijk is het gekkenwerk, om te denken dat je je hele leven muziek kunt blijven maken en optreden, maar ik vind het wel het allervetste wat er bestaat en ik wil dit blijven doen.”

Ander perspectief

‘Zeven rondjes lopen om de Ka’aba,
M’n vader beloofd om ooit voor hem te gaan maar,
Verloor mijn religie in mijn remslaap,
Ik voel het niet, steek wat heilig hout aan’

(uit: Mekka)

“Mijn vader overleed in 2002. Toen hij al ziek was, vroeg hij mij of ik voor hem naar Mekka wilde gaan, daar heb ik ja op geantwoord. Maar toen wist ik al dat ik niet meer echt geloofde. Dat was geen worsteling hoor, eerder gewoon een besluit dat ik nam.”

“Inmiddels begrijp ik dat overtuigd niet-geloven ook een vorm van geloof is, en word ik steeds agnostischer. Op het einde van dit nummer zeg ik: ‘misschien toch een keer naar Mekka toe’. Niet dat ik daar concrete plannen voor heb, het was meer een gevoel, die zin vloeide gewoon uit mijn pen. Ik denk ook niet dat ik daar de waarheid zal vinden ofzo, maar misschien gaat het daar ook helemaal niet om. Misschien is het proces, de reis zelf, wel het belangrijkste.”

“In principe zijn al mijn teksten non-fictie. Op vroegere nummers rapte ik weleens vanuit een of ander stoer personage, maar dat voelt toch niet goed. Ik wil geen afstand creëren met de luisteraar, ik wil dingen zeggen die ik ook echt voel.”

“Op dit album staat wel één nummer vanuit een ander perspectief: Heilige papieren. Het gaat over een bootvluchteling die in Europa aankomt en van de regen in de drup belandt. In zijn vaderland was hij ingenieur, hier wordt op hem neergekeken. Dat vind ik altijd een heel cru gegeven. Het zegt heel veel, over grondrechten, over grenzen, maar ook over wat status betekent.”

‘Hypotheek maakt me afhankelijk
Handtekening, hetzelfde als handboeien,
En hoe moet young Gnaoui dan opgroeien?
(…) Hoe doen anderen dit, dit is zo moeilijk,
hoe doen jullie dit, dit is zo moeilijk’

(uit: Wat nog meer)

“Je wilt graag geloven dat alles nog mogelijk is in dit ­leven, dat alles nog kan. Maar tegelijk raak je, als je ouder wordt, steeds beperkter in je mogelijkheden. Als je een ­hypotheek hebt, en een zoontje dat straks naar school gaat, kun je dan nog emigreren? Sommige mensen doen dat gewoon. Hoe dan?”

Grote doorbraak

“Ik hoopte dat dit album mijn grote doorbraak zou zijn, daarom heet het ook El Salvador: het moest letterlijk de verlosser worden. Ik zou een grote show gaan aankondigen, hoopte op de festivals in de zomer en later dit jaar een tournee. Dat staat nu allemaal op losse schroeven. Balen, natuurlijk. Tegelijkertijd gaat dit album over dingen ­accepteren zoals ze zijn, dan moet ik nu ook niet zeuren. Misschien is dat besef wel de echte verlossing.”

“Ik heb geluk dat ik naast muziek nog andere inkomsten heb: ik ben art director voor platenmaatschappij Top Notch, spreek commercials in en heb een podcast met Pepijn Lanen. En ik regisseer al mijn eigen clips, van dit ­album heb ik er al vier gemaakt. Van huis uit ben ik vormgever – in mijn hoofd is iets visueel maken niet heel anders dan een idee in audio omzetten. Ik probeer elke video die ik maak iets nieuws uit, zo dwing ik mezelf om te blijven ontwikkelen.”

Lalala, lalalalalalala lalala
Lalalalalalalalalaaaaa
(uit: Witte sokken)

“Haha, ja, het album heeft een lichte, zomerse sound. Gek genoeg was ik me daar tijdens het maken helemaal niet bewust van, pas toen de plaat af was hoorde ik het. Heel gek hoe dat werkt, maar als je midden in het proces zit, luister je toch met een ander oor. Een paar nummers met een zwaarder geluid zijn niet op het album gekomen, maar in mijn hoofd maken die wel deel uit van het project. Dat zal er mee te maken hebben.”

Veel thema’s waar ik over rap zijn al vrij zwaar, dan hoeft de muziek niet ook nog dramatisch te klinken. Mijn tekenleraar leerde mij: je moet rode rozen niet rood kleuren, ze zijn al rood.”

“Ik wilde al heel lang een album maken met invloeden van samba en bossa nova, omdat ik daar veel naar luister. Veel Braziliaanse muziek klinkt opgewekt, maar heeft tegelijkertijd iets melancholisch. Dat contrast, dat is tof.”

El Salvador van Sef verscheen eind maart (Top Notch).

Bio

Yousef ‘Sef’ Gnaoui (Amsterdam, 22 juni 1984) maakte deel uit van de rapformatie Flinke Namen, bekend van nummers als Wolken en Als zij langs loopt. Sef scoorde grote hits samen met The Partysquad (Stuk), The Opposites (Me Nikes, Broodje bakpao), Gers Pardoel (Bagagedrager) en Dio (Tijdmachine).

Solo bracht hij vier albums uit: De leven (2011), In kleur (2015), Excusez moi (2017) en El Salvador (2020).

Samen met Pepijn Lanen (Faberyayo van De Jeugd van Tegenwoordig) maakt Gnaoui de podcast Yous en Yay: new emotions, waarin ze maandelijks gasten ontvangen als Halina Reijn, Kees van Kooten en Spinvis.

Portret van Sef.Beeld Nosh Neneh
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden