PlusMijn Amsterdam

Rapper Akwasi: ‘Bitterzoet is de woonkamer van de stad’

Rapper en dichter Akwasi Owusu Ansah (32) heeft net een nieuw album uitgebracht: Sankofa. Beste herinnering? ‘Mijn stagedive van zeven meter tijdens koninginnenacht 2011 in de Reguliersdwarsstraat.’

Akwasi Owusu AnsahBeeld Jakob Van Vliet

Restaurant

“Plato Loco, misschien wel het beste ­Caribische restaurant van Amsterdam. Ik wil ze supporten in deze tijd, dus haal regelmatig af. Ik kies altijd alle hapjes; maiskoekjes, empanada’s, bakkeljauwkroketten, bananenchips, jerk chicken wings. Het is echt een eetparadijs.”

Uitgaan

“Bitterzoet is de woonkamer van de stad, daar kom ik graag. Niemand kijkt er gek op als je op pantoffels binnenkomt, of in driedelig pak. Alles kan. En de feestjes zijn tof. Ze vieren bijvoorbeeld elk jaar hun verjaardag met een wodkafeest.”

Favoriet vervoermiddel

“Ik heb zo vaak de tram gepakt, het is gewoon classic. In slaap vallen, bij een halte wakker worden en denken: fuck, nu moet ik dat hele eind teruglopen. Ik ben blij dat de stadstrams nog rondparaderen. In mijn herinnering kon alles in de tram: boek lezen, muziek luisteren, lekker ‘zijn’. Het gaf me ook veel inspiratie, want er gebeurde van alles: flirten, ruzies. Je zou een korte film kunnen maken die zich in de tram afspeelt. ‘De volgende halte is…’”

Standbeeld

“Die van Anton de Kom in Zuidoost. Een van de ­weinige zwarte vrijheidsstrijders die echt gedocumenteerd is. Helaas zijn ook veel van zijn werken gewist. Met zijn drang om te ageren tegen het kolonialisme en zich aan te sluiten bij het verzet tijdens de Tweede Wereldoorlog, heeft hij me ­geïnspireerd. Het is fijn dat hij er staat en dat nu elke dag meer mensen over hem kunnen leren. Mijn artiestennaam is ook deels een verwijzing naar hem: de A in Akwasi staat voor Anton.”

Het standbeeld van Anton de KomBeeld Jakob Van Vliet

Plein

“Het Leidseplein is, normaal gesproken, het epicentrum van de Amsterdamse vrijheid. Alles komt voorbij: trams, scooters, bussen, ME-bussen, jongeren, ouderen, badboys, badgirls, vrolijke mensen, toeristen, zakenlieden en zo kan ik nog heel lang doorgaan. Een mooi hoopje, zo op de ­vrijdag- en zaterdagavond.”

LeidsepleinBeeld Jakob Van Vliet

Fontein

“De fontein op het Osdorpplein waar kinderen altijd spelen, tegenover de Hema. Ik was vroeger ook een van die kinderen. Zwembroekje aan, het water in en mijn ouders op de uitkijk. Het is een van de eerste fonteintjes die ik me kan herinneren.”

Beste plek om te relaxen

“De sauna in het Volkshotel. Mijn kantoor zit een aantal verdiepingen lager. Soms, als mijn hoofd vol is, dobber ik even in de hottub of ga mediteren in de sauna. Sinds de crisis ben ik niet geweest, terwijl hij nog wel open is. Ik ben noodgedwongen wat relaxter. Mijn shows zijn allemaal gecanceld. Je wilt rennen, alle kanten op, maar je kan niet anders dan blijven zitten. Het is een soort gedwongen bedaardheid.”

VolkshotelBeeld Jakob van Vliet

Dit kan veel beter

“Ik had ooit tijdens het Keti Koti Festival kritiek op Eberhard van der Laan. Ik zei: ‘Meneer de burgemeester, ík zou burgemeester moeten worden.’ Het was bedoeld als spoken word voor mensen die zich niet vertegenwoordigd voelden in Amsterdam, maar het publiek begon ineens te klappen en juichen. Onze burgemeesters zijn nog nooit democratisch gekozen. Sinds dat moment denk ik weleens: wat als? Er is hoe dan ook werk aan de winkel. Plus het is voor het eerst sinds 1343 dat we géén witte man als burgemeester hebben. ­Hoelang gaat het nog duren voordat iemand met een achtergrond als ik écht kans maakt?”

Beste plek om te sporten

“Vondelgym. Ik sportte eerder bij Fit For Free en Basic-Fit, maar de muziek daar was nooit mijn smaak, en het was er erg testosterongevoelig. Vondelgym is een soort dorpje, het voelt fijn.”

Ik voel me Amsterdammer, omdat…

“Ik het liefst de Amsterdamse nationaliteit boven de Nederlandse zou hebben. Dat zou me meer staan. Het is wat ik ken, wat ik ben.”

Mooiste herinnering

“Mijn stagedive van zeven meter tijdens koninginnenacht 2011 in de Reguliersdwarsstraat. Ik stond op een hoge stellage en dacht: ik ga springen. Mijn argumentatie was best goed: het was het derde jaar op rij dat ik daar optrad. Het was een risico, maar ik werd gevangen. Het was een kolkende pot mensen die over hun toeren waren omdat ze dachten: wtf is er net gebeurd? Zo mooi.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden