Ouder & kind

Ranu over Tommy: ‘Niet veel vaders zien er zo uit als hij’

Tommy Hagen leert zijn dochter dat het goed is je verdriet te uiten. Ranu vindt het soms moeilijk dat haar ouders niet meer bij elkaar zijn, maar van wielrennen met haar vader wordt ze juist heel blij. ‘Niet veel vaders zien er zo uit als hij.’

Sara Luijters
Ranu met haar vader Tommy Hagen: ‘Ik vind het wel stoer dat papa allemaal tatoeages heeft. Niet veel vaders zien eruit als hij.’ Beeld Harmen de Jong
Ranu met haar vader Tommy Hagen: ‘Ik vind het wel stoer dat papa allemaal tatoeages heeft. Niet veel vaders zien eruit als hij.’Beeld Harmen de Jong

Tommy Hagen (46)

“Ranu is een heel gevoelig meisje. Ze staat dicht in contact met de natuur en heeft een groot hart. Als ze een dood egeltje langs de weg ziet, kan ze daar hard om huilen, net als om de klimaatcrisis. Ik vertel haar dat het goed is om je verdriet te uiten, dat het niks te maken heeft met je aanstellen, maar juist een teken is dat je in verbinding staat met je hart.

We vinden het leuk om samen te knutselen, thuis aan de keukentafel of in mijn atelier. Voor onderweg heb ik ook altijd een doosje bij me met gekleurde tape, lijm en papier, potloden en een notitieboekje. Zo kunnen we overal en altijd iets maken. Ranu’s vouw- en plakwerkjes inspireren me regelmatig voor mijn eigen kunst, geïnspireerd op origami meets tangramfiguren.

Vijf jaar geleden ben ik gestopt met drinken en andere middelen gebruiken. Er was altijd wel ergens een feestje, en ik ontdekte dat het voor een continue ruis op mijn ziel zorgde. Sindsdien verdiep ik me in spiritualiteit en op het moment lees ik veel over quantumfysica. Ik heb geleerd opnieuw te genieten van de wereld en de mensen om me heen.

Ik koester ieder moment dat ik met mijn kinderen, Ranu en Tzara, kan doorbrengen en ik probeer ze tools te geven hoe ze lekker in hun vel kunnen zitten. Bijvoorbeeld door te visualiseren en te ervaren wat ze anders of beter zouden willen doen. Ik kan ze nu nog een basis meegeven, straks willen ze het allemaal liever zelf uitzoeken.

Ranu en ik gaan graag samen op pad. Ze zit dan vaak bij mij voor op de fiets, op een extra zadel. Of we gaan wielrennen. Op straat kijken mensen weleens om en roepen ze dingen, altijd positief. Ik stimuleer Ranu om heel eigen te zijn, om te dragen wat ze zelf wil en er kleurrijk uit te durven zien; als er naar je gekeken wordt is dat niet per se iets vervelends, maar vaak juist een compliment.

Sinds een half jaar zijn de moeder van mijn kinderen en ik niet meer samen. We doen aan birdnesting: de kinderen blijven op het nest, en wij gaan heen en weer naar een ander huis. Hoewel Ranu het niet makkelijk vindt om erover te praten, ben ik heel blij dat ze haar gedachten goed onder woorden kan brengen. Ze is heel open en puur. Dat maakt me een trotse vader.”

Ranu Hagen (9)

“Van de zomer was ik met papa naar een festival, Common Grounds. We sliepen in een tipitent en zaten in een jacuzzi. Het voelde heel vrij en het was er zo mooi, net een toneelstuk. Ik vind het ook heel fijn als we gaan wielrennen, de stad uit, naar Spaarnwoude. Als ik fiets voel ik me ook heel vrij. Papa heeft me een racefiets gegeven en speciale fietskleding, zoals handschoentjes. We fietsen best hard en ik kan hem steeds beter bijhouden, tijdens het fietsen kletsen we over van alles.

Je moet altijd zoveel mogelijk leuke en nieuwe dingen uitproberen in je leven, zegt papa altijd, ook als je het spannend vindt. Ik wilde niet meer naar dansles, omdat ik het een keer eng vond. Maar papa legde uit waarom ik juist moest blijven gaan, zodat ik dat angstige gevoel zou overwinnen. Ik ben weer gegaan en ik vind ik het ook leuk, dus het heeft geholpen.

Dat papa en mama niet meer tegelijk thuis wonen maakt me wel verdrietig, dan mis ik mama als papa er is, of andersom. En ik vind het af en toe ook wel irritant. Dan weet ik niet wie nou precies wanneer thuis is. Soms moet ik wel een beetje huilen. Daar heb ik mijn troostknuffel voor, Octie de octopus. Mijn bed ligt vol knuffels. Ik heb er wel dertig. Ze hebben allemaal hun vaste plek. Ik lees ze ook weleens voor en ik vind het zielig als de een meer aandacht krijgt dan de ander, dus daar let ik op.

Ik vind het wel stoer dat papa allemaal tatoeages heeft, op zijn vingers en buik. Hij heeft ook een gouden tand. Niet veel vaders zien er zo uit als hij. Ik zat eerst op een andere school, maar daar kon ik helemaal niet mezelf zijn of mijn mening geven. Ik werd uitgelachen als ik een onesie aan had in de klas. Op mijn nieuwe school, de Vrijeschool West, maakt dat allemaal niks uit. Zelfs als ik met een roze paddenstoel op mijn hoofd naar school ga, vindt niemand dat gek.

Dingen opkroppen is niet goed, dat heeft papa me ook geleerd. Als ik iets kwijt wil of niet goed weet hoe ik iets moet doen, vertel ik het altijd aan hem. Dan praten we er samen over. Hij is net een soort dagboekje.”

Tommy Hagen (46), eigenaar van Tommy’z Toko en Tommyhagenlovezart, kapper en kunstenaar
Anne-Britt de Jong (49), storyboardmaker, stylist
Tzara Hagen (12), eerste klas, Gerrit van der Veen College
Ranu Hagen (9), groep vijf, Vrijeschool West

Ze wonen in een huurhuis in Oud-West.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden