Review

Prince maakt van stadion een feestcafé

Archieffoto van Prince in Paradiso 1995. Een paar honderd mensen stonden gisteren bij Paradiso na het gerucht dat Prince er na zijn concert in Arnhem zou komen voor een afterparty. Dat bleek niet waar te zijn. Foto ANP Beeld
Archieffoto van Prince in Paradiso 1995. Een paar honderd mensen stonden gisteren bij Paradiso na het gerucht dat Prince er na zijn concert in Arnhem zou komen voor een afterparty. Dat bleek niet waar te zijn. Foto ANP

Het lijkt simpel, een concert openen met een soort funk-jam: eerst Billy Cobhams instrumentale Stratus en prompt niet veel later een medley van Sly Stonesuccessen. Bij een kroegsessie heb je daar al snel succes mee.

Maar probeer zoiets maar eens te doen in een arena als de Gelredome. Prince deed het gisteravond en kwam er nog mee weg ook. Heel snel wist hij in het stadion een broeierig feestsfeertje te scheppen. Alsof je in een kleine club was. Maar er dansten wel degelijk tienduizenden mensen.

Hij is zo'n muzikant die al meer dan dertig jaar volstrekt zijn eigen weg gaat, Prince Roger Nelson. Ook nu, op zijn tweeënvijftigste, speelt hij nog geen twee avonden achtereen precies hetzelfde. Terwijl hij anderhalve week geleden in Antwerpen nog begon met een serie van zijn oude hits, pakte hij het in Arnhem weer heel anders aan.

Bij alle variatie in zijn huidige 20Ten-tournee spitst hij zich toe op partymuziek, funk voorop, met als rustpunt hier en daar een moddervette ballad. En ook al is bijvoorbeeld zijn album Planet earth uit 2007 zeker de moeite waard, als Prince dan toch een feestje bouwt dan valt hij het liefst terug op zijn klassiekers.

Sober
Zijn begeleidingsband bij deze tournee is sober: bas, drums en drie klavierspelers die en passant de blazerspartijen uit hun synthesizer halen. Plus drie gospelzangeressen die soms wel een beetje erg nadrukkelijk aanwezig zijn. Maar uiteindelijk blijft toch alle aandacht gericht op die ene man die even zo gemakkelijk z'n gitaar opzij zet om een paar maten timbales te slaan of de bas van de toch ook niet misselijk spelende Ida Nielsen overneemt. Alsof hij wil benadrukken dat hij op z'n platen toch doorgaans alles echt zelf speelt.

Licht en decor zijn sober en functioneel. Het concert drijft op de gretigheid waarmee Prince op het podium staat. Daar moet alles voor wijken, zelfs de subtiliteit. Maar hij kweekt er wel sfeer mee. Na hits als Controversy en Cream mogen tientallen fans op het podium meedansen bij Chics misschien wat te gemakkelijke Le freak.

Als de band na anderhalf uur het podium verlaat, weet het publiek dat het nog helemaal niet is afgelopen. Het Princeritueel schrijft immers nog een half dozijn toegiften voor. En die komen ook. Zo passeert vrijwel ieders favoriet: Kiss, 1999, Delirious en natuurlijk Purple rain. Die grootste hit in een ware over de top-uitvoering. Prince laat het drama van het refrein druipen en vraagt dan - tot driemaal toe, alsof hij Jezus zelve is:'Should I play my guitar?' Driemaal schreeuwt het publiek: 'Yes!', waarna Prince een solo speelt waarin hij elke met kommer beladen noot de stratosfeer in schiet. Kijk, dan heb je klasse.
(PETER BRUYN)

Prince, Gelredome, Arnhem. Gezien: donderdag 18 november

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden