Plus

Poppentheater Potters Beesten: Vier mannen die met kinderlijk plezier spelen

Vier grote mannen die met kinderlijk plezier aan het spelen zijn, dat is Potters Beesten.

Stoffen beesten spelen de hoofdrol in een ingenieuze reeks houtje-touwtje decors Beeld Sanne Peper

In de buffetkast ligt een speelgoedkat. Met zijn kop over zijn schouder likt ie zijn rug. Roetsjt er een stel muizen voorbij, dan zwaait zijn staart geagiteerd heen en weer. Zó speelgoedbeest zijn en tegelijk zó echt, daarvoor moet je bij Rieks Swarte zijn.

In het jaar van Beatrix Potters 150ste verjaardag keert hij terug met zijn 25 jaar oude voorstelling Potters Beesten, waarin stoffen beesten de hoofdrol spelen in een ingenieuze reeks houtje-touwtjedecors.

Springlevend personage
De cast is dezelfde als toen: Servaes Nelissen, Ferdi Janssen, Hans Thissen en Swarte zelf. Poppenspelers die snappen hoe je van een flatulente das op laarsjes een springlevend personage maakt.

Niet door in onopvallend zwarte kleding zelf in de achtergrond te verdwijnen, zoals mores is in het moderne poppentheater, maar door als acteur, vrolijk zichtbaar in corduroy met stropdas, samen te vallen met die pop.

Prutst een stel minimuizen met draad en garen in een kleermakers­atelier, dan zijn het de hoge piepstemmetjes en de mimiek van Janssen en Nelissen die de vingergrote figuurtjes karakter geven. Tegelijk zijn de acteurs met hun gekibbel en gedoetjes zelf ook onderdeel van de voorstelling en dragen ze bij aan de hilariteit.

Slapstick
Vijf verhalen worden verteld, in vijf afzonderlijke toneelstukken. En Potters tekeningen van Peter Rabbit, Jemima Puddle-Duck en de muizen die met hun mutsjes en mandjes de pagina's bevolken mogen dan nog zo lief en innemend zijn, aan de verhalen is weinig zoets.

Domme eenden laten zich in de luren leggen door sluw-charmante vossen en konijnennestjes worden zonder scrupules onder de neus van hun verstrooide opa vandaan gestolen.

Swartes inventieve theatertaal, vol tekenfilmelementen en slapstickachtige humor, past daarbij misschien wel beter dan Potters lieflijke illustraties.

Perspectief
Staat het eerste toneelstuk nog in een volwaardig decor met krakende kartonnen deuren en door de acteurs zelf opgeworpen nepsneeuw, in het tweede stuk is dat decor vrijwel geheel onttakeld en tonen de mannen een onvervalst stukje verteltheater: "Ik zeg, jij zegt zoveel, zeg ik."

Potters Beesten

Door Swarte kunst (8+)
Gezien 26/12, Toneelschuur
Te zien 14-19/2, Bellevue

Elk verhaal is anders ingestoken, waarbij de spelers geen middel on­benut laten. Cartoonachtig gooi- en smijtwerk, zichtbaar opgebouwde special effects en een vrolijk spel met perspectief.

Als dan ten slotte het verhaal over twee stoute muizen wordt ingezet gaan alle remmen los: terwijl Nelissen en Janssen als levensgrote muizen door een poppenhuis banjeren, gaat Swartes voorleesstem ten onder in een lawaaiig potje interieur verbouwen en luid pianospel.

Vier grote mannen die met kinderlijk plezier aan het spelen zijn, dat is Potters Beesten. En behalve het soms wat trage tempo is daar na 25 jaar nog niets gedateerd aan.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden