Update

Pop: Pet Shop Boys - Yes ***

Aan de Pet Shop Boys is veel leuk. Hun liedjes hebben meestal fijne melodieën en hun teksten zijn een stuk intelligenter dan gebruikelijk in de Top 40 (de muziek van het Britse duo is nadrukkelijk gericht op de hitparade). Ook de verpakking deugt altijd. Hoezen, videoclips, kleding; allemaal even smaakvol. En dan zeggen Neil Tennant en Chris
Lowe in interviews ook nog eens altijd heel grappige en vaak gedurfde dingen.

Terecht wel dat de twee bij de Brit Awards onlangs werden onderscheiden met een oeuvreprijs. En toch heeft PVB een probleem met de Pet Shop Boys. Het probleem is de stem van Neil Tennant. Want getverdemme, wat produceert die man (net als Lowe een vijftiger inmiddels) toch een lijzig en saai geluid. Ook weer op Yes, het tiende album van de groep. Het is helemaal geen slechte plaat, maar hij had echt veel leuker kunnen zijn als Tennant ook maar een klein beetje meer pit in zijn voordracht had gelegd.

Voor de rest doen de Pet Shop Boys op Yes waar ze al sinds de vroege jaren tachtig goed in zijn: pakkende electropop maken. Xenomania, het team dat Yes produceerde, gaf de muziek een bescheiden opfrisbeurt. Assistentie is er ook van Johnny Marr, ooit de gitarist van The Smiths, die voor zijn doen zowaar funky klinkt.

Ook bijzonder: ondanks zijn gevorderde leeftijd schrijft Neil Tennant zijn teksten nog altijd bij voorkeur vanuit tienerperspectief. (PETER VAN BRUMMELEN)
(PARLOPHONE)

www.petshopboys.co.uk
www.myspace.com/petshopboysuk
www.last.fm/music/Pet+Shop+Boys

null Beeld

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden