Review

Pop: Alela Diane - To be still ***

Misschien heeft het ermee te maken dat het debuutalbum van singer/songwriter Alela Diane The Pirate's Gospel (2006) destijds zo'n prachtige verrassing was. Twaalf spookachtige liedjes, kaal, sferisch en gezongen met die bijna doorzichtige stem die eeuwen leek te overbruggen.

In het prettig gestoorde genre dat freak-folk wordt genoemd, was een nieuwe ster geboren, die moeiteloos haar plek innam naast Joanna Newsom of Devendra Banheart. Naar haar nu verschenen tweede cd werd reikhalzend uitgekeken.

Was dat allemaal niet zo, dan was To be still waarschijnlijk een plaat om stil van te worden. Nog, eigenlijk, want wat je hoort is een verzameling prachtig uitgevoerde, pastorale folkliedjes. Diane's vocalen zweven fraai ergens tussen het geluid van Vashti Bunyan en Joan Baez in. En de arrangementen - dit keer opgetuigd met violen, slide-guitar en hier en zelfs wat aarzelende percussie - zijn smaakvol, puur en subtiel.

Maar waar ze op haar debuut nog vervreemdende uitstapjes richting jazz en blues maakte, heeft ze haar kamp hier exclusief in het gebied tussen folk en country opgeslagen. Geniale gekte schuilt nog in haar soms surrealistisch aandoende teksten, maar verder lijkt ze de freak in zich te hebben beteugeld of uitgedreven. En die mis je toch een beetje. (DIRKJAN ARENSMAN)

www.aleladiane.com
www.myspace.com/alelamusic

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden