Pompidou

Goede kok, matige bediening

Het interieur ziet er chic uit, met kunst op de muur, en de chef weet waar hij mee bezig is. Goede spullen, goed bereid, maar wel aan de prijs. En de bediening moet nog veel leren.

Restaurant Pompidou is een ambitieus restaurant in een buurt waar de horeca lijkt te bloeien, bij de Amstelveenseweg. Het is toevallig in het huizenblok waar ik ben opgegroeid, wat ik extra spannend vind. Het interieur is keurig, met alles in gedempte tonen, fraaie bloemen, gemakkelijke stoelen, wat tafeltjes op de begane grond en de entresol (met de wc's) en daaronder, achter een ruit, de keuken. Helaas tocht het soms even als de achterdeur opengaat. In de keuken, zien we, wordt bedaard gewerkt. Er is een expositie 'zoals in de Parijse tegenhanger', waarmee het Centre Pompidou wordt bedoeld.

Er is een menu in vijf categorieën: tongstrelend (met luxeproducten zoals kaviaar, tournedos Rossini et cetera), voorgerechten (met onder andere ganzenlever), tussengerechten, hoofdgerechten en desserts. En dan is er een surprisemenu, iets waar ik helemaal niet van houd, omdat ik graag zelf wat regie houd (drie gangen €39,00, vier €49,00, vijf €59,00).

Overigens staat op de wijnkaart net zoiets: verrassingswijnen per glas. We laten er een aanrukken en het blijkt een heel behoorlijke Touraine te zijn (€6,50 per glas). De rosé Pêches de vigne

(€6,00) is trouwens ook heel aardig. Verder veel prestigieus Frans en wat uit andere landen.

We kiezen voor het viergangenverrassingsmenu - nadat we het eerst hebben laten uitleggen, dat wel. We laten alleen de kaasgang schieten. (Op de rekening staat later het driegangenmenu; de bediening is wel voorkomend en netjes, maar nogal warrig en er loopt iemand duidelijk voor het eerst.)

Hoewel het verrassingsmenu is uitgelegd, worden we toch nog verrast, omdat wat aangekondigd is, niet op het bord ligt.

De amuse is prestigieus: avocado, zalm, ingemaakte groenten en een mousse van rode peper. Goed brood, goede boter met botermesje, maar geen mes om de boter op het brood te smeren.

Het verrassende voorgerecht bestaat uit tartaar van zeebaars, een gebakken oester en een stukje gegrilde makreel. Goede smaken, mooie combinatie en fraai om te zien. De chef weet waar hij mee bezig is.

Het tussengerecht is soep van doperwtjes, peterselie, bolletjes meiknol en schuim van melk met olijfolie. Licht, goed van smaak en inderdaad verrassend te noemen. De meiknolbolletjes hadden wel wat gaarder gemogen.

Het hoofdgerecht is een samengesteld gerecht, met goed gebakken zwezerik, malse longhaas en smeltzachte kalfssukade met zijn jus. Niet verrassend, misschien zelfs wat afgezaagd, maar wel goed uitgevoerd.

En ten slotte het - door een misverstand - identieke nagerecht voor ons beiden, maar omdat het gevarieerd en bijzonder goed van kwaliteit is, hoort u me daar niet over piepen. De aangekondigde crème brûlée van limoen blijkt met citroenblad te zijn. Blackberry sorbet blijkt blueberry sorbet te zijn, maar is wel goed. De mangosorbet is uitstekend, net als het walnoten- en het karamelijs (€10,00). Mijn in ijs opgeleide tafelgenoot is in de wolken.

À la carte gaat het ook goed: de poulpo (octopus) met gebakken spiering, bloemkoolcrème en biet in twee kleuren is erg goed van smaak. De combinatie klopt en de armen van de octopus zijn mals, wat niet iedereen voor elkaar krijgt (€17,00).

Als tussengerecht 'de bisque' van Noordzeekrab met wat garnaaltjes en waterkers. Vrij dun, maar wel goed gevuld en goed van smaak, met daarbij drie piepkleine stukjes verschillend gemaakte crouton en rouille. Rouille? Ja, iets wat eigenlijk helemaal niet bij een chique, fijne bisque hoort en je eerder bij zoiets rustieks als bouillabaisse verwacht (€15,00).

De goede heilbot van het hoofdgerecht wordt met aubergine gegarneerd en verder met gnocchi en lardo di Colonnata. Allemaal goede spullen, goed bereid, maar ook goed aan de prijs (€29,00).

De rekening moet dus eigenlijk €142,50 zijn, maar nadat we op deze vergissing in ons

voordeel hebben gewezen, schenken ze ons die extra gang. Het is trouwens duur genoeg. Dat verschil moeten ze dan maar halen uit de extra tip, maar die is niet echt bedoeld voor de bediening, die warrig en duidelijk onderbezet was. De gerechten lieten trouwens ook lang op zich wachten. Ze vergaten soms zelfs de lift te legen, zodat de kok zelf maar met borden naar boven liep om te bedienen.

De kok is goed en de bediening is hier wel voorkomend, maar duidelijk het zwakke punt.

8

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden