PlusAchtergrond

‘Ploggers’ rapen afval tijdens het joggen: ‘Alleen een dode rat laat ik liggen’

Goed bezig zijn voor het milieu en tegelijkertijd bewegen: wie doet aan ‘ploggen’ – afval rapen tijdens het joggen – doet beide. Er zijn al de nodige fanatiekelingen. ‘Ik vind het effect op de mensen leuk.’

Nico Schoen doet drie à vier keer in de week aan ploggen in Osdorp.Beeld Marc Driessen

Nico Schoen (71) loopt op sportschoenen zijn flat in ­Osdorp uit en dribbelt naar de overkant van de straat. Daar bukt hij zich, raapt een Red Bullblikje op en stopt het in een plastic tas. Vervolgens pakt hij met oranje handschoenen razendsnel snoeppapiertjes, plastic flesjes, servetten, koffiebekers en lege sigarettenpakjes uit de geveltuinen ernaast.

Drie à vier keer per week gaat Schoen de deur uit om te ‘ploggen’: zwerfvuil opruimen tijdens het joggen. Ploggen is een samentrekking van het Zweedse plocka (oprapen) en joggen. Schoen doet het al achttien jaar. “Ik begon ­ermee nadat ik had gelezen dat schrijfster Lisette Thooft afval raapt tijdens het wandelen,” zegt hij. “In het begin ­geneerde ik me erg: je gaat toch niet andermans rotzooi opruimen!? Ik wilde nauwelijks laten zien wat ik deed. Nu doe ik het zelfs op drukke markten.”

Schoen raapt bijna alles op wat hij aan zwerfafval ziet; hij is vrijwel nergens vies van. “Alleen een dode rat laat ik liggen. Strontzakjes neem ik wel mee.”

Hij heeft mensen enthousiast gemaakt om hetzelfde te doen. “Maar veel zijn het er niet. Dat komt, denk ik, doordat renners dóór willen lopen tijdens het joggen. Er zijn weinig sporters die dit leuk vinden om te doen.”

Plogger Fred Steenbergen (50) noemt het een ‘aparte’ manier van hardlopen. Vanuit zijn huis in Krommenie heeft hij een aantal vaste rondjes die hij zó uitkient dat hij pas op het laatst echt veel troep tegenkomt. “Ik loop bijvoorbeeld eerst door een polderlandschap waar niet veel ligt, en daarna via een fietspad terug, waardoor ik alsnog met een volle tas terugkom.”

Steenbergen raapt tijdens het hardlopen alleen blikjes op, die hij als oud ijzer verzilvert voor zijn stichting die zwerfhonden in Bosnië helpt. “Alle blikjes die ik zie liggen, trap ik plat en doe ik in een tas.” De ballast aan zijn arm maakt het hardlopen ook anders dan normaal. “Vaak heb ik al snel 50, 60 of 70 blikjes te pakken, dat wordt behoorlijk zwaar.”

Picknicken

Steenbergen begon acht jaar geleden met afval ruimen tijdens het uitlaten van zijn honden. “Mijn vrouw en ik ­namen altijd al wat extra poepzakjes mee om op uitrenveldjes ook drollen van andermans honden op te ruimen. Een onbegonnen zaak… Tegenwoordig ontfermt mijn vrouw zich vaak over de honden en loop ik ernaast met een tas om zwerfafval op te ruimen. Als we op pad gaan met de honden, gaat de grijper altijd mee.”

Hij neemt bewust een doorzichtige plastic zak mee om te laten zien waarmee hij bezig is. “Ik vind het effect op de mensen leuk, dat ze zien: o, die is de boel aan het opruimen.” De reacties zijn meestal positief. “Mensen steken hun duim omhoog of geven complimenten, maar het is weleens gebeurd dat ik met mijn prikker langs een rotonde liep en mensen uit hun autoraam riepen: ‘Hé, taakstraf!’ Dat is iets waarmee je niet geassocieerd wilt worden. Voor sommigen ben ik misschien de dorpsgek.”

Ewout van Galen (41) plogt sinds twee jaar in West. Hij denkt dat het helpt als mensen vaker zien dat er wordt opgeruimd. “Hoe tof zou het zijn als het een trend wordt!? Maar in Amsterdam zie je bijna alleen het omgekeerde; dat afval op straat wordt gegooid…”

Van Galen confronteert mensen soms met hun gedrag. “Bij de Sloterplas waren vorige zomer allemaal groepjes aan het picknicken. Op een gegeven moment dacht ik: fuck it, ik ga gewoon tussen de mensen door rennen om al het afval op te ruimen dat zij hadden achtergelaten. Ze schaamden zich dood, zag ik. Goed vond ik dat! Het is, denk ik, belangrijk dat mensen het je zien doen. Er zit altijd iemand bij die denkt: hé, dat ga ik ook doen.”

Twee jaar geleden begon hij spontaan met ploggen toen hij aan het hardlopen was. “Als ik door Bos en Lommer of door Westerpark liep, zag ik overal afval. Daar ergerde ik me aan en toen ben ik er gewoon wat aan gaan doen. Ik zag onderweg een plastic zak liggen en ben gaan rapen. Al snel merkte ik dat ik het leuk vond om te doen. En veel mensen reageren gaaf: ze applaudisseren of geven complimenten.”

Luiers en afhaalmaaltijden

Tegenwoordig plogt Van Galen bijna elk weekend. Een tas neemt hij nooit mee, hij vertrouwt erop dat hij onderweg een plastic zak vindt waar het afval in kan. “West heeft echt een afvalprobleem, je komt er geheid één tegen.”

Van Galen raapt niet alles op wat hij ziet. “Sommige dingen vind ik echt vies, zoals luiers of afhaalmaaltijden. Je moet ook een beetje oppassen, zeker in de stad. Naalden, scherpe voorwerpen of potjes of flesjes waarvan ik niet weet wat erin zit, laat ik liggen.”

Beeld Marc Driessen

Het ploggen geeft Van Galen een kick. Het bukken ziet hij als een extra work-out. “Bovendien komt elk stukje plastic dat ik opraap nooit meer in het milieu terecht.”

Toch gaat Van Galen ook nog weleens joggen zónder ­afval op te ruimen. “Soms moet ik het loslaten, anders word ik gek. Hoe meer je met afval bezig bent, hoe meer je ziet. Je ontwikkelt er een soort haviksoog voor. Dat moet je soms wel uitzetten, anders is het niet meer zo gezellig.”

Hond uitlaten

Mariët Bloemendal (55) neemt sinds een paar maanden bewust een plastic zak mee als ze de hond uitlaat. “Het viel me op hoeveel troep er in Noord ligt. Het stoorde mij erg dat er op die mooie plekken die we nog hebben in de stad zo veel zooi wordt achtergelaten. Tijdens het uitlaten van de hond heb ik altijd zo’n zakje bij me, zo ben ik begonnen – kleinschalig. Maar dat zit snel vol. Nu neem ik een grotere tas mee.’

Bloemendal doet dat nu twee keer per week. “Als ik elke dag met plastic bezig ben, zou ik mezelf ermee hebben. Ik wil ook met mijn hond wandelen om te ontspannen.”

In het park zet Nico Schoen de inmiddels volle plastic tas op een bankje. Hij springt met beide benen tegelijk naar achteren en begint zich op te drukken. “Dit is mijn oefenplekje,” licht hij na afloop hijgend toe. “Het helpt om rugpijn te voorkomen.”

Na zijn oefeningen rent hij naar de overkant van de straat om de zak in een container te legen. En weg is ie weer.

Zelf ook ploggen?

- Neem een zak mee van huis of raap er onderweg één op
- Doe eventueel handschoenen aan;
- Wees voorzichtig met scherpe voorwerpen
- Vraag gratis een prikker aan bij de gemeente
- Doe het met iemand samen om de gêne weg te nemen

Elke zaterdagochtend vertrekt er een groepje ploggers in het Flevopark. Reinout Koperdraat geeft hardlooptraining aan deze ‘Doorlopers Oost’. Keer meeploggen? Mail dan naar reinout.koperdraat@gmail.com.

Wandelaars zijn ook welkom.

 
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden