Proefwerk

Pension Homeland (8-)

Op het pas ontsloten Marineterrein bevindt zich retropaleisje Pension Homeland. Het eten is degelijk en plezierig.

Pension Homeland Beeld Rink Hof

Op de satellietfoto's was het tot vorig jaar nog een opvallende, geblurde vlek aan het Oosterdok, maar tegenwoordig is het Marineterrein - het voormalige defensiecomplex naast het Scheepvaartmuseum - weer voor iedereen toegankelijk. Het is bijzonder binnenkomen door de grote stenen poort aan de Kattenburgerstraat: vanaf de drukke weg staat de verbaasde bezoeker ineens op een afgesloten hof rond een fontein met bomen en gras.

Lang geleden werden er VOC-schepen gebouwd en later huisden er de mariniers, maar sinds het terrein in handen kwam van de gemeente zijn er kleine bedrijfjes ingetrokken. Links kijk je tegen de kont van de Batavia, rechtdoor tegen Nemo, en rechts is, achter picknicktafels aan het water met lampjes tussen de oude bomen, het opvallend blokkige gebouwtje met de officiersvertrekken.

Daar opende deze zomer Pension Homeland, een volledig in jarenvijftig- en zestigstijl ingericht hotel-restaurant met 31 kamers. Een waar retropaleis; zowat alles - van de zeepdispensers tot de meubels, de Ploegstoffen, het verlaagde schrootjesplafond, het kantineservies en de ficus benjamina in de hoek - doet me denken aan huizen van grootouders en oudtantes. Het is een vreemde gewaarwording, je te bevinden tussen dingen die je vroeger overal zag, maar waarvan je eigenlijk niet hebt gemerkt dat ze gedurende de jaren negentig compleet zijn uitgefaseerd.

Hoewel het dus voelt alsof ook de tijd dit verborgen stukje stad al die jaren niet heeft mogen betreden, betreft het hier niet het originele interieur: 'We hebben heel Marktplaats leeggekocht,' zegt de vriendelijke portier. In het restaurant in de officiersmess (ook wel long­room genoemd), branden overal lange witte kaarsen en de open haard knappert - dat beetje extra romantiek kan de ruimte ook wel gebruiken, anders was het wel erg jeugdherbergachtig gebleven.

Voltreffer
Er is een dagelijks driegangenmenu voor €34,50 en een kleine kaart. We beginnen met een bordje gestoomde wilde Waddenoesters (€11,50). Dit type schelpdier, waar je tegenwoordig overal op de Wadden je voeten lelijk aan openhaalt, is eigenlijk een Japanse exoot met de toepasselijke naam crassostrea gigas - en giga zijn ze, deze zeebiefstukken. De hier geserveerde warme bereiding, gestoomd met snijbiet, chorizo en lekker zure hollandaise, is een ware voltreffer: we likken onze schelpen leeg.

Ook de winterse salade met geblancheerde groene kool, gerookt runderstaartstuk en een fijn bijtende dressing van biermosterd en gerstemout (€9,50) is heel goed - en een aardige verwijzing naar de ook hier gevestigde Homeland-brouwerij.

Nieuwe groentesoort
De vissoep met rouille en croutons (€9,50) is smakelijk en rijkgevuld met plompe langoustines, maar heeft in de nasmaak iets lichtbitters - misschien is de citrusschil meegedraaid in de passe-vite of heeft een platvis iets te lang meegekookt. Heel erg storend is het niet, we eten de ouderwetse kom-met-oren met smaak leeg. Het hert Wellington (€23,50) is een geslaagd gerecht - sappig, rood vlees in een knapperig jasje. In het bijgeleverde hertenworstje zit helaas echt véél te veel jeneverbes - alsof je een slok Kneipp neemt. Maar we zijn verder te spreken over het garnituur - een mousseline die lekker in de boter zit en bloemspruitjes.

Dat laatste is een supergeinige, compleet nieuwe groentesoort die volgens mij de wereld gaat veroveren: een kruising tussen spruitjes en bloemkool. De minikropjes hebben een mooie, groenpaarse kleur en een tikkie notige smaak, en zijn door hun losse structuur sneller gaar dan hun ronde neefjes.

Fijne ontdekking
Het hoofdgerecht uit het dagmenu (ook los te bestellen) is een flinke plak kalfsschenkel met lekker rustiek cornbread en wederom kool. Het vlees is heel smakelijk, net als de fijne, iets kleverige jus die je van schenkel krijgt, maar de olijven en kappertjes in de saus passen er niet helemaal bij. De donut met jam en dulce de leche-ijs (€ 7,50) is op papier een topidee, maar de donut is niet goed gerezen en de combinatie is echt véél te zoet. Ook de 'chocolade crème brûlée' wil niet echt bekoren: het lijkt meer op wat ze in Engeland een 'choc pot' noemen en wordt geserveerd in een potje met een toelopende hals - dan heb je de lol van crème brûlée (in een laag, wijd bakje om het karameloppervlak lekker groot te maken) gemist.

De beloofde koffiekrakeling erbij is geen krakeling, maar gewoon een reepje bladerdeeg. Jammer. Al met al mag het eten hier en daar nog wel ietsje zorgvuldiger, maar de producten zijn goed en de sfeer in Pension Homeland is echt heel bijzonder. Een fijne ontdekking.

Pension Homeland

Kattenburgerstraat 5
1018 JA Amsterdam
020 7232550
ma-zo diner 18.00-22.30 uur, lunch 12.00-15.30 uur
www.pensionhomeland.com


Best
De gestoomde wadden-oesters met snijbiet, chorizo en hollandaise zijn een voltreffer; we likken de schelpen leeg.

Minder
In het hertworstje zit ongenadig veel jeneverbes. Alsof je een hap van die linksdraaiende Kneipp-badolie neemt.

Opvallend
In Pension Homeland is ook een brouwerij gevestigd. Zondag is het eerste vat feestelijk aangeslagen.



8-

Hiske Versprille Beeld Linda Stulic
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden