PlusAchtergrond

Oud-cafébaas Joop Bohlmeijer heeft een garagebox vol kroegrelikwieën

Oud-kroegbaas Joop Bohlmeijer: ‘Als ik ’s nachts om drie uur moet plassen, kijk ik altijd even op Marktplaats.’ Beeld Lin Woldendorp
Oud-kroegbaas Joop Bohlmeijer: ‘Als ik ’s nachts om drie uur moet plassen, kijk ik altijd even op Marktplaats.’Beeld Lin Woldendorp

Als kroegbaas van ­café Anno 1890 in Amstelveen wilde Joop Bohlmeijer (65) dat het er altijd gezellig uitzag. Inmiddels is hij een verwoed verzamelaar van kroeg-relikwieën. ‘Ik ben er een beetje in doorgeslagen.’

Een druilerig industrieterrein in Amstelveen. Nummer 69 markeert een zwarte, hermetisch gesloten deur zonder bel. Bij binnenkomst slechts een naargeestig trappenhuis. Joop Bohlmeijer gaat voor op vier stalen trappen met roostertreden. Zijn stem galmt tussen de betonnen muren: “Ja, ik zit hier goed verborgen. Daglicht zie ik nooit. Als ik om half zeven weer buiten sta, ben ik soms verbaasd dat het regent.”

Luid klapt even later de deur naar het trappenhuis achter hem dicht. Met een afstandsbediening opent hij het rolluik van de loods, die hij in dit wat grimmige, maar goed beveiligde gebouw huurt. Traag gaat het scherm omhoog en onthult, als een Eftelingattractie, een nostalgisch bolwerk. Het beton is van top tot teen aangekleed met ingelijste reclameposters en affiches van vergeten merken, winkels en verenigingen, van allang besliste sportwedstrijden, gestorven helden en vervlogen successen. Een stap over de drempel is een stap terug in de tijd. Op stellages prijken opgezette dieren, toonbankreclames, oude klokken, emaillen borden, curiosa en rariteiten.

Stokoude facturen

Bohlmeijer heeft in deze garagebox zijn ‘minimuseum’ met bijzondere horecarelikwieën. Hij verkoopt de decoratie-artikelen ook aan café-eigenaren die hun zaak dat ‘bruine kroeg’-sfeertje willen geven. Zoals café Ome Jan in Volendam, The Pub in Amstelveen of De Ster aan de Martelaarsgracht. Vooral ingelijste posters, emaillen platen en oude klokken zijn populair. Bohlmeijer gebaart naar een bord met daarop de tekst ‘Belgische vereniging voor verlamden’. “Als je dat in een café ophangt, ligt iedereen toch ­meteen plat van het lachen?”

Als het slecht weer is – op mooie dagen gaat hij met zijn vrouw op pad – wentelt Bohlmeijer zich hier in een ver ­verleden, in een analoge tijd van krullende letters, fijnzinnige prenten, dichterlijke spreuken en onverbloemde taal, van telefoonnummers met twee cijfers, stokoude facturen en onvoorstelbare bedragen in guldens. Een eenvoudig rolletje pillen kon helpen tegen hoofdpijn, reumatiek, jicht en kiespijn tegelijk. Borden met ‘Vermindering voor verminkten’ of ‘Nationale Belgische bond tegen de tering’ deden iets voor de zwakkeren in de samenleving. En soms ineens een curieuze mededeling waarover Bohlmeijer zijn hoofd brak: ‘Zit er niemand in de receptie? Pak dan de hoorn uit mijn hand en draai nummer 21 of 24.’

“Daar heeft iemand speciaal een bordje voor laten maken. Je gaat er van alles bij verzinnen. En hier heb ik een telefoonboek uit 1937.” Hij wijst op een gele gids, bedrukt met adverteerders van weleer: ‘Hick, riemen en bretels’, ‘Beumac handdoekverhuur’. “Daar kan ik uren in zitten bladeren. En dan zie ik ineens dat Louis Davids erin staat. En Fien de la Mar! Ik kijk welke cafés er toen waren en welke nog bestaan. Ook mijn slager Fontijn heb ik opgezocht en alle vestigingen gevonden die er toen waren in ­Amsterdam. Daar maak ik een fotootje van en stuur het naar hem op.”

Hij houdt een ingelijste prent uit de jaren twintig ­omhoog. Zijn nieuwste vangst. ‘Dolly shag tobacco. Herms. Oldenkott en Zoonen’ staat erop. “Van een oud tabaksbedrijf uit Amsterdam. Zo mooi. Hoe ze kijkt, hoe het toen was. Hier blíjf ik naar kijken,” verzucht Bohlmeijer.

Grote delen van de dag zit hij hier alleen. Soms achter zijn bureau, bedekt met een Perzisch tapijtje. Soms achter de verstekmachine of zijn werkbank om een lijst op maat te maken. Want Bohlmeijer zit niet alleen te mijmeren in zijn minimuseum, hij voorziet ook zelf alle prenten en posters van een mooi raamwerk. “Met een lijst erom ­komen de dingen pas echt tot hun recht. Niet alleen platen, maar bijvoorbeeld ook oude suikerzakjes van cafés als ’t Luifeltje, lunchroom Heck en Café de Zwart, of antieke ­ansichten van Amsterdam.”

Op de vloer dwarrelen houtkrullen. Zachte muziek op de achtergrond. Zwemmende vissen op een televisiescherm. “Vind ik rustgevend. Van een afstandje is het net een aquarium. Je hoeft ze alleen niet te voeren en verschonen, dat scheelt.”

Beste café van Nederland

Zo’n twaalf jaar geleden zag zijn leven er heel anders uit. Bohlmeijer stond achter de toog van het drukbezochte ­café Anno 1890 in Amstelveen. ‘Ome Joop’ noemden de stamgasten hem. Een koosnaam die nog stamde uit de tijd van zijn vader Joop senior, die van 1973 tot 1981 de eigenaar was. Zoon Joop junior nam het etablissement over, en met succes; onder zijn hoede won de bruine kroeg tot twee keer toe de titel ‘Beste café van Nederland’.

“Toen we in 2003 gingen verbouwen en de zaak twee keer zo groot werd, vroeg ik me af hoe ik sfeer moest brengen in die ruimte. Ik wilde het zo hebben dat het, ook als het niet druk was, tóch gezellig was. Tja, en vervolgens ben ik doorgeslagen,” zegt Bohlmeijer met een lachje. “Ik kreeg er plezier in en vond de mooiste dingen. Die bewaarde ik in een opslagloods achter het café. Ik haalde er steeds weer wat anders uit om op te hangen.”

In 2009 verkocht Bohlmeijer de zaak. “Ik vond het wel genoeg geweest. Twee keer kreeg ik een pistool tegen mijn kop toen ik de dagopbrengst stortte. Ik ben ook afgeperst en had op het laatst veel portiers in de zaak lopen om de veiligheid te waarborgen. Voor mij ging de lol er toen wel af.”

null Beeld Lin Woldendorp
Beeld Lin Woldendorp

Met veel weemoed ging dat afscheid dan ook niet gepaard, maar van één ding deed Bohlmeijer geen afstand; zijn opslagloods met horecarelikwieën. “Die heb ik verplaatst naar deze garagebox. Want ik ben al 43 jaar ­getrouwd met de liefste vrouw die je je kunt wensen, maar mijn verzameling wilde ze écht niet in huis hebben.”

Met zijn decoratieve artikelen richtte Bohlmeijer ook verschillende horecagelegenheden opnieuw in, zoals Café Het Wapen in Amstelveen. “Dat ziet er nu uit alsof het ­honderd jaar oud is. En café Wink aan de Schipholdijk. De compagnon van de eigenaar is piloot, dus ik heb veel ­nostalgische items van KLM en luchtvaart in het interieur verwerkt.”

Kunstgebitten

Binnenkort zal hij restaurant De Nieuwe Meerpaal, voorheen De Oude Meerpaal, in Vijfhuizen in een ‘nieuw’ oud jasje steken. “Ik krijg volledig de vrije hand. Heerlijk om te doen! Ik ben al op zoek naar mooie spullen.”

Dat speuren naar bijzondere schatten is het leukst, vindt hij. Soms stopt hij zelf een geintje in zijn vondsten. Een waarschuwingsbord met ‘Rijksschietterrein. Levensgevaarlijk’ werd ‘Rijksschijtterrein’. “Even een j’tje van ­gemaakt,” grinnikt Bohlmeijer.

Onder twee glazen stolpen grijnst sinister een tweetal kunstgebitten. Het roze tandvlees glanst. Daaronder een zwart-wit foto van opa Jos en oma Loes. “Die zijn écht van hen geweest. Het ene gebit had ik al. De jongen die het me had gegeven, vroeg later of ik het kunstgebit van zijn overleden vader ook in zo’n stolp wilde doen. Ze mochten hier van hem blijven staan.”

Vanuit een hoek van de loods haalt Bohlmeijer een rammelende plastic tas tevoorschijn. Hij toont een glimp van de inhoud: tientallen klepperende kunstgebitten. “Op een rommelmarkt gekocht. Je komt de gekste dingen tegen. In die vitrine heb ik een menselijke schedel. Geen idee van wie die is. Nee, die verkoop ik niet.”

Om zoiets te vinden moet je goed zoeken. Rommelmarkten afstruinen, urenlang speuren op Marktplaats, Catawiki en eBay. “Ik ben vooral verslaafd aan Marktplaats. Als ik ’s nachts om drie uur moet plassen, kijk ik altijd even. Je weet nooit wat je vindt.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden