PlusProefwerk

Osteria Nessun Dorma (7,5)

Het sympathieke Italiaanse eetcafé Nessun Dorma biedt knettereenvoudige en overwegend goede gerechten voor schappelijke prijzen.

Op tafel grissini (Italiaanse soepstengels) en water, gitaren aan de muur.Beeld Dingena Mol

Mijn lieve studievriendin is half Siciliaans, en als haar zuidelijke ooms en tantes weer eens iets raars hadden uitgevroten (zoals een scheiding aanvragen vanwege de verkeerde kappertjes in de caponata) placht ze te zeggen: "Tja, zo zijn ze. Echte Bertolli's."

Ik vond dat zo'n schattige bijnaam voor stereotype Italianen dat ik hem meteen overnam, om er jaren later achter te komen dat echte Bertolli's dus nogal typerend dramatisch uit hun vel springen wanneer je ze zo noemt. En terecht: het Unilevermerk Bertolli maakt haar niet zo lekkere olijfolie helemaal niet in Italië, maar in Spanje, met Noord-Afrikaanse olijven. De benaming bekt echter zo lekker dat ik hem stiekem nog weleens bezig.

Passief-agressief
Dus sis ik 'Het zijn echte Bertolli's!' tegen mijn tafelgenoot, als we in de gezellige osteria Nessun Dorma onder de muurschildering van Pavarotti zitten - Nessun dorma is een beroemde aria van Puccini. Op tafel grissini (Italiaanse soepstengels) en water, gitaren aan de muur.

De vier supervriendelijke jonge Italianen die de zaak runnen zijn lichtalternatieve types: onze ober heeft een staartje (geen knotje, een stáártje), onze oobster een tongpiercing en zwartgeverfd haar. Er staat swingende, maar wel een tikkie luide discomuziek aan - nessun dorma indeed.

Het wisselende menu is een geprint A4'tje met drie antipasti, primi, secondi en dolci. 'Ik ben uw menu, maar wil ook graag door de volgende gast met plezier worden gelezen' staat nogal passief-agressief onderaan de pagina.

Op een krijtbord verderop staat: 'Children are very welcome, but parents please let them understand this is a RESTAURANT.'

Ik zie de scènes voor me die aan deze vermaningen vooraf zijn gegaan: Italianen die zich de staartjes uit het hoofd trekken van frustratie over zich misdragende Watergraafsmeerkinderen, die gillen om Calippo's en spaghetti met ketchup, die ze ook nog met een mes gaan zitten snijden alvorens de boel met smaak over de versgeprinte menu's te smeren. O Dio!

Vissige carbonarasaus
Vooraf wordt ons de burrata met tomaatjes aangeraden - die heerlijke, lopende en met room verrijkte mozzarella - maar die geloven we wel. We kiezen de vitello tonnato (€8,50) en die is eenvoudig en prima: niet van dat Hollandse broodbeleg met twee likjes vissige mayo.

Nee, gewoon een paar stevige plakken kalfsvlees bedekt met een flinke laag tonijnsaus en een paar welgemikte kappertjes. Het kalfsvlees is misschien iets droog, maar de romige tonijnsaus maakt veel goed.

Hiske VersprilleBeeld Steven Dahlberg

Ook de mosselen (€8,50) bevallen uitstekend. Italianen noemen zo'n bord schelpjes vaak een 'zupetta' en dat geeft al aan dat de prioriteiten in orde zijn: wat in de schelpen zit is belangrijk, maar het soepje onderin het bord, van zoet-zilt-aromatisch schelpenvocht, wijn en knoflook, is het hoofd­bestanddeel. We krijgen er goed brood bij om te soppen.

De verse fusilli avellinese (€14,50) is héérlijk: prachtige, handgevormde, dikke pasta die meer op een soort dikke boortjes lijkt dan op de bekendere wokkels. De pasta heeft die enorm bevredigende, plezierige net iets taaie beet, en wordt geserveerd met vongole, mosseltjes, tomaat en eigeel. De vongole zijn misschien een tikkie te lang gekookt, maar hebben zo wel al hun fijne schelpensap losgelaten en vormen zo met het eigeel een soort ­vissige carbonarasaus.

Zuid-Italiaanse smaak
Ook de hoofdgerechten zijn in orde, eenvoudig en opvallend vriendelijk geprijsd. Een doradefilet (€13,50) is gegaard in aluminiumfolie - wat onhandig uitpakken vanwege de rucola; verlept onder het warme pakje. De smaak van de vis is prima, met veel kruiden, knoflook en citroen, al is hij weer nèt te gaar.

De kalfsmedaillons alla pizzaiola (€14,50, wat inderdaad zoiets betekent als 'zoals een pizza') zijn goed, vooral de saus met lekker veel gebakken knoflook en ingekookte tomaat die het die zomerse, zeer Zuid-Italiaanse smaak geeft. Bij beide gerechten komen aardappeltjes uit de oven en uitstekende snijbiet.

Best
De fusilli avellinese, handgedraaide kurkentrekkerpasta, heeft in de saus van schelpjes en eigeel precies de juiste beet.

Minder
De tiramisu is te vet met te weinig tic en koffie: zo wordt het een beetje een kindertoetje.

Opvallend
Deze vriendelijke osteria werd opgezet door vier vrienden, die allemaal uit een ander deel van Italië komen.

De tiramisu (€4,50), geserveerd in een taps toelopend bakje, valt helaas tegen: te veel mascarpone, in verhouding tot de lange vingers - niet genoeg drank en niet ­genoeg ­koffie.

Het is best smakelijk, maar te vet en met te weinig kick, waardoor het een beetje een kindertoetje is ('this is a RESTAURANT!'). Nessun Dorma is overwegend een fijn betaalbaar en pretentieloos buurtrestaurant, en echt héél erg Italiaans. De uitvoering mag hier en daar nog wel iets preciezer.

Bekijk ook:
't Houtskooltje (8)

Jacobsz (7-)
Café Carbòn (5,5)

Welke restaurants in uw buurt kwamen aan bod in Proefwerk? Het Parool zette alle recensies sinds begin 2015 op de kaart. Klopt er iets niet? Is een restaurant inmiddels gesloten? Mail ons dan.

Osteria Nessun Dorma

Hogeweg 62
1098 BJ Amsterdam

ma-zo 17.00-00.00 uur

020 358 3733
www.osterianessundorma.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden