PlusProefwerk

Op vakantie bij Ô Bistro op de Lindengracht (8+)

Bij Ô Bistro op de Lindengracht wordt even simpel als geweldig Frans gekookt. Voor het eten hoeft u deze zomer niet naar Frankrijk af te reizen.

Ô Bistro Beeld Eva Plevier

Een paar weken ­geleden besprak ik voor het staycationnummer van PS van de Week het uitstekende Sea Palace, en daar heb ik geen spijt van, maar zoals veel Nederlanders dank ik een aantal van mijn warmste vakantieherinneringen aan het Frankrijk van de jaren zeventig. Ik kom nog graag in La Douce, maar ga dan niet veel uit eten omdat de kwaliteit vaak tegenvalt. In Italië krijgen ze het bijvoorbeeld wél voor elkaar om in simpele eethuisjes hun culinaire erfgoed te vertegenwoordigen.

Geen bistronomie

De Franse Pierre Buffard en ­Italiaanse Daniele Gaudiello leerden elkaar al werkend ­kennen bij restaurant Arles in De Pijp, en besloten samen een Frans zaakje te beginnen. Geen opgevoerde bistronomie hier, maar een krijtbord vol betaalbare, klassieke gerechten. Hoewel het echte culinaire Amsterdam ooit begon met de Franse keuken (Bordewijk, Christophe), moet je tegenwoordig erg je best doen om een sterk Frans eethuis te vinden.

Donkere lambrisering, ruwe houten tafels en een open keuken achterin: Ô Bistro straalt laagdrempelige gastvrijheid uit, net als gastheer Daniele, die ons in een mengsel van Italiaans, Frans en Nederlands te woord staat.

De wijnkaart blijkt een goed geselecteerd rijtje flessen op een plank, waartussen ik een Kopin van Anne en Jean-François Ganevat spot (€52). Een goede deal, hoewel iets duurder dan wat we meestal voor Proefwerk bestellen. De Kopin is een assemblage van chardonnay, ­riesling en savagnin uit verschillende jaren en streken van de populaire wijnmaker Ganevat (Jura). Precies genoeg concentraat, een lik onrijpe appel, wat natuurwijnfunk en afdoende diepgang om te verleiden. Een prettig zoutje ook, en boven alles de geur van groene vlierstruiken na een flinke regenbui.

De Kopin komt eenvoudig over, maar houdt je op het puntje van je stoel, waardoor hij op één lijn zit met het eten van Buffard. Ons schaaltje céleri rémoulade (€4) zijn flinterdunne reepjes knolselderij aangemaakt met mayonaise en room. Flink zure mayo, de crunch van de selderij en het bitter van de walnoten. Een boegbeeld voor de traditionele en eenvoudige Franse keuken.

We proeven ook rulle paté (€7) die hoog op smaak is en sterk aan gehaktbrood doet ­denken, met misschien nét te weinig leverigheid.

Hierna proeven we wat ik mijn beste steak tartare ooit wil noemen: vrij grote stukken handgesneden rund van goede kwaliteit, krachtig aangemaakt met een hele berg kappers en cornichons erdoor en de nodige pittigheid (€9). Grote en stoere, maar tegelijk heel exacte ­smaken.

Verkwikkend bordje

Nóg zo’n knaller zijn de sardines à l’escabèche (€9) die later niet op de rekening verschijnen, maar die ik niet onbesproken wil laten. Technisch geen escabèche omdat de sardines rauw hun zure dressing in gaan, maar wát een smaak. Een verkwikkend bordje voor de hondsdagen, met hartigvette zuurgegaarde sardine, knapperige wortel, rode ui, roze peper, mosterdzaad, ­kervel en dille.

Natuurlijk heb ik de gelijknamige film gezien, en natuurlijk wachtte ik smachtend op mijn ratatouille (€17), die bij aankomst onindrukwekkend oogt. Vrij grote hompen heel gare courgette en aubergine met ui en olijfjes in tomatensaus, maar alle smaken spreken mee en niets domineert. Je wilt ervan blijven eten. Zo goed kan het zijn, helemaal in combinatie met een merguezworst van De Pasteibakkerij (meerprijs €5) die doet wat merguez maar zelden doet: door de goede specerijen heen is nog duidelijk het gebruikte lam proeven.

Mijn gezelschap eet een perfect gegaarde kleine tarbot uit de oven (€18) waar de kok zout overheen had mogen strooien; hierbij fijne gebakken aardappeltjes en friszure sauce vierge (rauwe wortel, tomaat, bosui en olijfolie). Opwekkende smaken alom, nergens wordt het log of te vullend.

Als dessert proeven we uitstekende luchtige chocolademousse (€7) naar een recept van de grootmoeder van de chef, met kruimels gepofte quinoa voor de crunch. Misser van de avond is een kersenclafoutis (€7), die aandoet als dorre kersencake van gisteren.

Excuses

Bij het uithalen van de borden excuseert de chef zich voor zijn dessert, vertellend dat hij écht geen patissier is. Dat is sympathiek, maar voor het opzoeken en twee keer uitproberen van een alomtegenwoordig recept hoef je ook geen patissier te zijn.

Opvallend als die verkeerde clafoutis op deze verder foutloze avond is, kan ik er niet aan ­blijven hangen. Ô Bistro is een sfeervol zaakje met warme bediening en een uitermate betaalbare, uitstekende versie van de landelijke Franse keuken. Uw thuisvakantie naar La Douce begint hier.

8+

Best

Beter dan de steak tartare van Ô Bistro heb ik ze niet gegeten.

Minder

Onze clafoutis is niet gelukt en detoneert door in niets behalve de gebruikte ­kersen te lijken op het klassieke recept.

Opvallend

Zo’n hoge kwaliteit oerFranse gerechten voor zulke lage prijzen vind je in onze stad nergens anders.

Ô Bistro

Lindengracht 248, Amsterdam
di-za 18.00-21.00 uur
06-55958583
www.obistro.nl

Gilles van der Loo artikel witBeeld Sjoukje Bierma
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden