PlusAchtergrond

Op je 57ste doorbreken als techno-dj? Saskia Laval gooide het roer om

Saskia Laval: ‘Laval: “Ik wil niet respectloos zijn, maar ik kan zo tot mijn tachtigste doorgaan.’Beeld Lin Woldendorp

De 57-jarige Saskia Laval doceerde aan onder andere Nyenrode. Nu timmert ze met succes aan de weg als techno-dj. Doel: draaien op festival Awakenings.

Je zou kunnen denken: Saskia Laval (57) is typisch zo ­iemand van middelbare leeftijd die in een midlifecrisis belandde en toen besloot haar leven een radicaal andere richting te geven en techno-dj te worden. Maar zo zit het niet. Het overkwam haar gewoon. 

Zes jaar geleden woonde ze nog met haar twee tienerdochters in de omgeving van Eindhoven. Ze werkte als freelancer voor verschillende universiteiten, deed er onderzoek en doceerde Nederlands aan expats. Op woensdagavond had ze salsales. Tijdens die danslessen raakte ze bevriend met twee Italiaanse studenten die technofeesten organiseerden. Na enig aandringen besloot ze een keer mee te gaan naar een huisfeest, waar ze voor het eerst techno hoorde. Ze vond het leuker dan verwacht, dus ging ze ­vaker mee naar feestjes en werd ze onderdeel van een technominnende vriendengroep.

Tot ze samen naar festival Awakenings gingen, waar veel hardere techno werd gedraaid dan op de huisfeestjes. Laval kon er goed op dansen. Toen dacht ze: dit is het. Ze was geobsedeerd door de dj’s. Haar vrienden zagen dat en zeiden: is dat niets voor jou? Een rare gedachte, vond Laval. Aan de andere kant zag ze zichzelf al staan in die dj-booth.

Niet dat Laval het niet een beetje raar vond om naar al die feesten te gaan. Het publiek was even oud als haar dochters. Wat zouden ze van haar denken? Mensen reageerden vaak leuk op haar, vonden het stoer dat ze er was. Maar toch. Ze wist soms zelf ook niet echt wat ze er deed. “Ik kwam niet voor de drugs of de alcohol of om nieuwe vrienden te maken. Ik ging puur voor de muziek en vond het leuk om te dansen. Het was ontspanning. En ik keek goed hoe de dj’s draaiden, luisterde hoe de muziek in elkaar zat.”

Haar dochters zeiden dat ze lekker naar die feesten moest blijven gaan, maar vonden het ook wel vreemd. Daar dacht Laval veel over na. Haar oudste dochter ging ook naar technofeesten. Ze wilde haar niet in verlegenheid brengen, dus zorgde ze ervoor dat ze nooit op hetzelfde feest waren. 

Laatste mogelijkheid

Laval dacht vaak terug aan het conservatorium, waar ze na de middelbare school werd aangenomen, ze speelde al sinds haar vierde piano. Maar halverwege de opleiding besloot ze te stoppen en zich te laten opleiden tot leraar Duits. Toen ze 34 was en net ­gescheiden, bedacht ze dat ze zich weer wilde storten op muziekmaken. Ze ging terug naar het conservatorium, maar kon de studie niet combineren met het opvoeden van haar twee dochters. Dat was een knauw. Ze moest haar droom opgeven en ging weer lesgeven: iets waar ze weinig vreugde uit haalde. 

Hoewel ze daarna promoveerde op corporate governance en linguïstiek, en mocht lesgeven op de prestigieuze Nyenrode Business Universiteit, sluimerde altijd het idee om op een bepaald moment iets heel anders te gaan doen. Het draaien voelde als nieuwe, en misschien wel laatste, mogelijkheid om iets te doen wat ze écht leuk vond. Ze nam een cursus bij een muziekschool en kreeg een paar lessen van een vriend van haar oudste dochter, die dj was. Ze mocht een keer ergens draaien, maar daarna sloeg de twijfel toe. “Ik was bezig met wat anderen ervan vonden. Ik kreeg geen vervelende reacties, iedereen was juist positief, het zat meer in mijn hoofd.”

Niet veel later gingen de kinderen uit huis om te stu­deren. Laval dacht: ik wil hier weg. Ze had altijd al naar Amsterdam gewild. En daar zijn veel technofeesten. Ze vond een appartement op Zeeburgereiland dat ze voor een redelijke prijs kon huren en schreef zich direct in aan het SAE Institue Amsterdam voor de opleiding electronic music ­production. Die duurde een halfjaar. Daarna zou ze als producer aan de slag kunnen, lekker achter de schermen met muziek bezig zijn. Ze studeerde cum laude af, maakte twee tracks en werkte in de tussentijd als docent op middelbare scholen, om rond te komen. 

Rio de Janeiro

In de periode daarna ging ze verder met tracks produceren en haar eigen stijl ontwikkelen. Het draaien voor publiek had ze uit haar hoofd gezet. Daar kwam verandering in toen ze in 2018 een maand naar Rio de Janeiro ging. Ze kwam in een technoscene terecht en struinde met een groep twintigers allerlei technofeesten af. Ze voelde zich op haar gemak. Verschillende dj’s en producers die ze ontmoette motiveerden haar het draaien weer op te ­pakken. Ze moest niet zo veel nadenken en gewoon doen wat ze leuk vond, vonden ze. Laval dacht: inderdaad, waarom zou ik mezelf dit onthouden?

Saskia Laval.Beeld Lin Woldendorp

Ze besloot twee maanden langer te blijven en annuleerde een cursus die ze op Nyenrode zou geven, waar ze raar opkeken toen ze vertelde dat ze ook dj was. Laval: “Los van mijn leeftijd ben ik ook niet iemand die op de voorgrond treedt. Ik ben een beetje verlegen en introvert.”

Uitein­delijk zou ze in Rio de Janeiro vijf avonden draaien. Ook zette ze voor het eerst tatoeages: twee hartjes op haar pols, een muzieksleutel en een sterrenbeeld op haar onderarm.

Eenmaal terug in Amsterdam was alle twijfel ver­dwenen, maar Laval kwam nergens aan de bak. Ze besloot zich op het buitenland te richten, met succes. Ze draaide in steden als Brighton, Berlijn en Wenen. In Amsterdam bleef ze naar feesten gaan, net als ze in Eindhoven had gedaan. Het liefst ging ze in de dj-booth staan. Kijken hoe anderen draaiden, alsof ze huiswerk deed. 

De laatste twee jaar begon het tij in Nederland te keren en Laval mocht steeds vaker draaien. Eind mei deed ze mee aan de Female DJ Marathon bij DJ School Alphen in ­Alphen aan den Rijn. Daar kwam ze in contact met dj en producer Amrish Raghosing, beter bekend als Dutch Hustlaz, die ook eigenaar is van de dj-school en manager van enkele beginnende dj’s. Die moet ik hebben, dacht ze. Twee weken geleden hadden ze een afspraak. Raghosing zag het zitten om Laval te begeleiden.

Kippenvel

Laval: “Hij stelde direct een plan op. Volgers op sociale media zijn belangrijk, zo laat je zien dat je een fanbase hebt. Dus dat ging ik opzetten. En we lieten een eigen website bouwen en gaan een fotoshoot doen. Hij zei: het zou goed zijn als je een keer meegaat naar Ibiza, dan kan ik je voorstellen aan wat mensen.” 

Een paar dagen na hun ontmoeting zaten ze al op Ibiza. Ze gingen naar een tot studio omgebouwde villa in de bergen, waar een van de beste audio engineers ter wereld bleek te wonen. “Die man begroette ons alsof we ­elkaar jaren kenden. Er werd voor ons gekookt, we konden blijven slapen. Hij was heel bemoedigend en vond het inspirerend wat ik deed. Leeftijd was maar een getal, zei hij. Ik krijg er nog kippenvel van. Dat was heel fijn om te horen.” De dagen daarna volgden meer ontmoetingen. Met dj’s, producers, managers, bookers, mensen die feesten organiseerden en clubeigenaren. “Het was echt netwerken.”

Nu is ze weer terug in Nederland. Vastberaden om een nog betere dj te worden. Meer volgers, meer optredens, meer succes. Met een concreet doel: draaien op Awakenings. Al zou ze ook genoegen nemen met minder. Ze draait in een leuk circuit, reist door Europa, verdient er geld mee. Wie had dat een paar jaar geleden gedacht? 

Laval: “Ik wil niet respectloos zijn, maar ik kan zo tot mijn tachtigste doorgaan. Het liefst laat ik alles vallen en stort ik me volledig op draaien. Nog steeds moet ik mezelf soms overtuigen het te doen. Dan reis ik in mijn eentje naar ­Wenen, sta ik in een donkere nachtclub te draaien en denk ik: wat doe ik hier in godsnaam? Maar dan zeg ik tegen mezelf: je bent zo ver gekomen. Nu moet je doorgaan.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden