PlusFilmrecensie

Ongeneeslijk ziek? In scifi-film Swan Song laat Cameron zich klonen

Joost Broeren-Huitenga
Mahershala Ali als Cameron en Awkwafina als Kate. Beeld Apple TV
Mahershala Ali als Cameron en Awkwafina als Kate.Beeld Apple TV

Het spreekt boekdelen over de oogkleppen die men in Hollywood op heeft dat acteur Mahershala Ali, ondanks twee Oscars voor zijn ‘bijrollen’ in Moonlight (2016) en Green Book (2018), nog altijd amper hoofdrollen krijgt toebedeeld. Hij heeft zo’n zeldzame hoofdrol wel in Swan Song, misschien omdat de acteur de film ook zelf produceerde. In zekere zin speelt hij in de film zelfs twee hoofdrollen.

In deze slimme sciencefictionfilm, die zich afspeelt in de nabije toekomst, speelt Ali ontwerper Cameron, die te horen krijgt dat hij ongeneeslijk ziek is. Het is een harde klap voor de nog jonge man, wiens gelukkige gezinsleven met vrouw Poppy (Naomie Harris) niet draait om de dood maar om nieuw leven – dat van zoontje Cory en het tweede kind waarvan ze in verwachting is. Mede omdat hij nog vers in het geheugen heeft hoe Poppy er bijna aan onderdoor ging toen haar broer stierf, overweegt Cameron een radicale uitweg, als hij van arts Jo Scott (Glenn Close) de optie krijgt om zichzelf te laten klonen.

Zo wordt acteur Ali zijn eigen tegenspeler als de kloon van Cameron, die na zijn dood zijn plek in zal nemen maar tot die tijd Jack wordt genoemd. De scènes tussen Cameron en Jack geven Ali volop ruimte om zijn veelzijdigheid als acteur te etaleren, en bieden het grootste verbale vuurwerk in deze door ideeën gedreven scifi.

Dat genre is in trek de afgelopen jaren – van bijvoorbeeld Ex Machina (Alex Garland, 2014) tot Christopher Nolans spektakelstukken Interstellar (2016) en Tenet (2020). Die opleving begon waarschijnlijk met het succes van Black Mirror, en kleinschalige toekomstverhalen als Swan Song worden regelmatig omschreven als lange afleveringen van die uit losse verhalen bestaande serie. Dat is vaak, en ook in dit geval, te kort door de bocht – met de bijtende satire van die reeks heeft Benjamin Cleary’s filosofisch ingestelde film niets van doen.

Met zijn setting in ietwat steriele ruimtes, spaarzaam ingericht met strakke designmeubels, doet Swan Song verder weinig om zich te onderscheiden van de andere recente films die in deze zandbak speelden. Het gaat hier dan ook niet om de aankleding, maar om de ideeën en de emoties. Die ideeën – rond de aard van identiteit, bewustzijn en herinnering – zijn er in de gesprekken tussen de twee personages van Ali, en tussen Cameron en Kate (Awkwafina), die zich ook wil laten klonen. Maar het zijn de emoties in de scènes tussen Ali en Naomie Harris (ook al zo’n acteur die vergeefs wacht op hoofdrollen) die Swan Song echt doen beklijven.

Swan Song
Regie Benjamin Cleary
Met Mahershala Ali, Naomie Harris, Awkwafina
Te zien op Apple TV+ vanaf 17 december

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden