Inge Janssen: ‘Iedereen zondigt wel eens.’

Plus Interview

Olympisch roeier Inge Janssen: ‘Vegetariër zijn in topsport kan prima’

Inge Janssen: ‘Iedereen zondigt wel eens.’ Beeld Marjolein van Damme

Op de Bosbaan bereiden de beste roeiers van Nederland zich voor op de Olympische Spelen. Inge Janssen (30) is een van de vegetariërs in het team. ‘Mijn prestaties lijden er niet onder.’

Roeiers eten veel, soms wel zeven of acht keer per dag. ­Dagen met een voedselinname van 6000 calorieën zijn geen uitzondering. Niet gek ook: wanneer je zoals voormalig wereldkampioen Inge Janssen twaalf tot veertien keer per week traint, is één eetmoment overslaan al roofbouw plegen op het eigen lichaam.

Het sportdieet van een roeier is daarom fors. Janssen begint de dag met een grote schaal havermout met banaan en noten, drinkt sportdrank met koolhydraten bij de ochtendtraining, vervolgt met soep, brood, hoemoes en bananenbrood voor ze begint met coretrainingen. Daarna eet ze een bord pasta – ‘voor de meeste mensen is dat meer dan een volle lunch’ – en eet ze voor de middagtraining weer iets. Daarna volgt een boterham en kwark.

Eenmaal thuis schept de voormalig wereldkampioen en winnaar van olympisch zilver in 2016 flink op bij het avondeten en voor het slapengaan wordt standaard weer een bak kwark verorberd. “En dit is uitgezonderd tussendoortjes als een appel,” vult Janssen aan. “Meestal eet ik gewoon tot ik vol zit. Ik mag zoveel eten. Op trainingskampen werk ik kilo’s naar binnen en nog steeds val ik af.”

Geen grammetje vlees

Kilo’s voedsel, maar er zit geen grammetje vlees bij. Aan een tafel in de kantine van het bondsgebouw beweren Janssen en kok Mark Wouters (36) bijna gebroederlijk dat vegetarisch eten en het bedrijven van topsport elkaar niet in de weg zitten. “Daar ben ik heilig van overtuigd. Ik ben er zelf het bewijs van,” zegt Janssen. “Mijn prestaties lijden er niet onder.”

Wouters in sinds een jaar in dienst om de sporters een zorg weg te nemen en de olympische missie te professionaliseren. De kok bereidt in het bondsgebouw langs de roeibaan in het Amsterdamse Bos de maaltijden voor de roeiers. Naast Janssen zijn er nog zeven of acht vrouwen die geen vlees en vis eten.

Mark Wouters bereidt vegetarische maaltijden voor de roeiers. Beeld Marjolein van Damme

Wouters (36) gedraagt zich bijna als een huisvriend van de roeiers. Hij kookt, praat, grapt, gaat mee naar toernooien en is bovenal steun en toeverlaat op het gebied van voedsel. Van hem wordt flexibiliteit gevraagd. Iedere roeier heeft wensen, soms dus vegetarisch. “Mijn werk wordt er niet ingewikkelder door. Veel van mijn gerechten zijn sowieso al vegetarisch. Kwark, rijstepap en vegetarische pasta staan vaak op het menu. Bovendien maak ik altijd vegetarische alternatieven, iets met falafel, tofu, tempeh of feta bijvoorbeeld.”

Industrie

Voor Janssen gaf het boek Eating Animals van Jonathan Safran Foer het laatste zetje. Ze las het tien jaar geleden tijdens haar studietijd in Amerika. “Als prestaties of bloedwaardes dalen, kan ik altijd weer beginnen met vlees, dacht ik. Uiteindelijk vond ik het helemaal niet lastig.”

De reden om te stoppen met vlees is voor de Amsterdamse duidelijk. “Ik ben geen activist en heb niks tegen het eten van vlees. Het is de industrie die achter de vleesproductie zit. Het feit dat regulier vlees niet uit natuurlijke omstandigheden ontstaat, vind ik gewoon niet kunnen. Ik ben geen dierenliefhebber, maar op deze manier is het niet nodig. Als je iets anders kunt eten en het vlees niet extreem mist, waarom zou je het dan niet doen?”

Principes

Sommige topsporters gaan nog een stap verder dan Janssen. In de documentaire The Game Changers, sinds vorige maand te zien op Netflix, worden bekende namen als Formule 1-coureur Lewis Hamilton gevolgd in hun keuze voor plantaardig eten. Wouters is stellig: hij acht het ‘schier onmogelijk’ om als roeier veganistisch door het leven te gaan. “Roeiers verbranden soms 600-700 gram koolhydraten per dag. Als je de eiwitten uit linzen, soja en erwten moet halen, ben je non-stop aan het eten.”

“Het maakt je leven ingewikkeld,” vervolgt de kok, die voorheen in verschillende restaurants werkte. “Het is een evenwicht tussen jouw principes en wat je wilt behalen: misschien wel olympisch goud? Die balans kan voor een topsporter hinderlijk zijn.”

Beeld Marjolein van Damme

Janssen moest daarom kiezen. Ze overwoog in het verleden wel een veganistische levensstijl, maar zag te veel beren op de weg. Ze moest zichzelf in bochten wringen.

De roeister beperkt het gebruik van dierlijke producten, maar de sport en een olympische titel staan – in ieder geval nu nog – boven haar principes. “Als ik nu zou merken dat het niet gaat, ga ik gerichter vlees eten. Veel dierlijke producten zijn zo goed als onmisbaar voor mijn herstel, dan neem ik ze. Je kijkt als topsporter nu eenmaal veel naar de eiwitinname. Ik let trouwens wel op dat al mijn zuivelproducten biologisch zijn.”

In het buitenland

Waar Wouters op de Bosbaan alle zorgen bij de roeiers wegneemt door een groot arsenaal aan vegetarisch voedsel voorradig te hebben, kan de levensstijl in het buitenland voor problemen zorgen. Vooral in Oost-Europa en Azië puilt de kaart niet uit met gerechten zonder vlees en vis.

Janssen is daar inmiddels in getraind. Ze neemt zelf voedsel mee ter vervanging: havermout, kikkererwten en linzen. Of ze vraagt om eieren in het hotel. “In een land als Hongarije heb je weinig kans dat er smaakvol voor je wordt gekookt zonder vlees. Dan krijg je waarschijnlijk een week lang droge aardappelen. Ik zorg dat ik eten bij me heb zodat die stress weg is. Je kunt van Hongaren niet ineens vragen of ze een lekkere vegamaaltijd voor je bereiden. Dan is het gewoon accepteren dat je vier keer supersaai eet.”

Janssen is sowieso niet overdreven streng voor zichzelf. “Eens in de drie of vier maanden kom ik in een situatie terecht dat ik niet panisch moet gaan doen. Als een gastgezin kookt, of als ik vooraf niks heb aangegeven, dan doe ik niet moeilijk. Zo zwart-wit is het niet.” En soms is ze ook gewoon nieuwsgierig: “Als iemand heel erg zijn best heeft gedaan op een vleesgerecht, dan proef ik. Iedereen zondigt wel eens. Als het een heel gedoe is om alleen voor mij een alternatief te maken, wie ben ik dan om te vragen dat alles moet worden omgegooid?”

Mark Wouters bereidt vegetarische maaltijden voor de roeiers. Beeld Marjolein van Damme
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden