PlusOuder & kind

Olivier over Helena: ‘Ze wist dat ik bang was en hielp me daarmee’

Helena is er altijd veel geweest voor haar drie zoons. Ze was vroeger soms streng, zegt Olivier, maar gaf ook vrijheid om fouten te maken. ‘Tussen haar en mij is een hele fijne overdracht van energie.’

Olivier en Helena.  Beeld Harmen de Jong
Olivier en Helena.Beeld Harmen de Jong

Helena van Gelder (57):

“We woonden op de Vijzelgracht toen op een avond de politie en brandweer aanbelden om te zeggen dat we direct uit ons huis moesten omdat ons deel van de straat door de aanleg van de Noord/Zuidlijn acuut verzakte. Een paar minuten later stonden we met drie jonge zoons op straat. Voor de kinderen was het vreselijk; een huis is als hun mand en het is heel raar als die niet meer veilig is.

De jaren daarna hebben we in verschillende huizen gewoond. Voor ik kinderen kreeg, had ik bewust gekozen om ze zelf op te voeden met kantoor aan huis. Door de ellende met die huizen was ik extra blij dat mijn wereld zich rond de kinderen afspeelde. Zelf voor je kinderen zorgen in plaats van carrière maken zit vaak in de conservatieve hoek, terwijl ik het juist geëmancipeerd vind om zelf te kunnen kiezen.

Het is niets voor mij dat je oppas je kind voor het eerst ziet fietsen. Ik geloof dat de wereld mooier wordt als je de tijd neemt om een kind te ontvangen, te leren kennen en geborgenheid te geven. Toen mijn huwelijk op de klippen liep, heb ik nog een tandje bijgezet.

Olivier is een grote zonnestraal, hij is altijd positief en opgeruimd. Als jongetje kon hij intens genieten als hij zich kletsnat liet regenen. Hij is heel fantasierijk en heeft een talent om de mooie dingen te zien, het bijzondere te ontdekken en dat uit te vergroten. Misschien dat hij daarom zo goed is in scenario’s schrijven en films bedenken.

Olivier was nog jong toen hij besloot zijn vader en mij bij onze voornaam te noemen, ik denk dat hij dat had gehoord bij een vriendinnetje. Al snel deden Lodewijk en Antonie mee. Ik vind het jammer, want alleen je kinderen noemen je mama.

Lodewijk rijdt sinds een paar maanden met drie vrienden in een Jeep de zijderoute na. Ik vind het heel stoer en ben niet bezorgd. Ze hebben in Rusland het Spoetnikvaccin gekregen. Ik heb een enorm vertrouwen in alle drie mijn zoons. Het enige waar ik me ooit zorgen over heb gemaakt is of Olivier zijn authenticiteit kon vasthouden, ik was bang dat ze die op de middelbare school zouden afbreken. Het is me gelukt om ze uit te leggen hoe hij is.

Ik heb het eerste deel van mijn leven gezorgd om het anderen naar de zin te maken. Dat probeer ik nu ietsje minder te doen; nu de jongens oud genoeg zijn om hun eigen slingers op te hangen, kan dat.”

Olivier Tilanus (19):

“We hadden een caravannetje in het bos bij Bakkum en als het ’s avonds donker was, lag ik met mijn broers in bed en las Helena voor uit De 13 ½ levens van kap’tein Blauwbeer. Misschien houd ik daarom zo veel van verhalen vertellen. Ze zong ook vaak. Ik hoor nog haar ‘sleep tonight and may all your dreams be realised’.

Helena was streng, zeker in onze jeugd. We mochten overdag geen tv kijken, moesten eerst drie happen proeven voordat we iets niet lekker mochten vinden en moesten op tijd naar bed. Tegelijk had ze enorm vertrouwen en gaf ze ons de vrijheid om fouten te maken. Dat ze het in onze jeugd financieel moeilijk had, heeft ze ons nooit verteld. Dat vind ik knap.

Doordat ons huis was verzakt, ben ik nog lang angstig geweest. Nu ben ik nooit meer bang. Helena wist dat ik bang was en hielp me daarmee. Als we in weer een nieuw huis kwamen, vroeg ze altijd hoe dat voor mij voelde.

Ik herinner me nog goed dat ik in bad zat – het was de avond voor mijn verjaardag – en de cakejes proefde die ik de volgende dag zou uitdelen. Ineens was er politie en moesten we naar buiten. Toen we later terug mochten om onze spullen te halen, durfde ik het huis niet in.

Voor mijn eindexamenproject van school heb ik geprobeerd een film te maken. Ik had beter naar Helena moeten luisteren, zij zei meteen dat ik me moest focussen op drie scènes Dat deed ik niet, ik probeerde de film van 50 minuten, met ingewikkelde locaties als een vliegtuig en een eiland, helemaal te maken. Uiteindelijk heb ik maar twee scènes gefilmd. Daar baalde ik enorm van.

Ik denk in beelden, dat heb ik mijn hele leven gehad. Als ik me iets herinner, zie ik een scène waarin ik zelf als derde persoon voorkom. Als ik met Helena over een verhaal praat, helpt me dat om mijn gedachten helder te krijgen. Als ik problemen heb, helpt Helena met tips, maar ze geeft geen oordeel. Ik kan met haar over alles praten. We zitten op één lijn: tussen haar en mij is een hele fijne overdracht van energie.

Helena doet alles met liefde. Toen ik jong was, stopte ze soms een tekening in mijn broodtrommel om me een fijne dag te wensen. Onze planten doen het zo goed en haar eten smaakt zo lekker omdat Helena ze liefde geeft. Het kan ook dat ze een geheim ingrediënt heeft.”

Helena van Gelder (57), tekstschrijver en grafisch ontwerper

Lodewijk Tilanus (22), reist langs de zijderoute

Olivier Tilanus (19), heeft een tussenjaar en gaat het oriëntatiejaar van de Filmacadamie doen

Antonie Tilanus (17), vierde klas havo op De Vinse School

Helena van Gelder woont met haar drie zoons in een grachtenpand in het Centrum.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden