Plus Mijn Amsterdam

Nora Fischer: ‘Zó stom, die fucking brugwachtershuisjes’

In de rubriek Mijn Amsterdam vertelt elke week een (on)bekende Amsterdammer over zijn of haar favoriete plekken in de stad. Deze week: mezzosopraan Nora Fischer.

‘In Café ’t Monumentje voel je wat Amsterdam kan zijn zonder de hipsters’ Beeld Lin Woldendorp

Restaurant

“Golden Temple in de Utrechtsestraat. Als vegetariër kies ik eigenlijk altijd de Mexicaanse schotel met zwarte bonen en avocado. Extreem lekker. Als ik met vrienden uit eten ga, weten ze al dat ik Golden ­Temple ga voorstellen, haha.”

Golden Temple. Beeld Lin Woldendorp

Café

“In De Ruimte in Noord wordt bijzondere muziek geprogrammeerd. Er is buiten ook een sauna. Vanuit de Verkeerstoren, op de tweede verdieping, als je gaat zitten aan het tafeltje linksachter, kan je stiekem gluren naar de naakte mensen.”

Theater

“Op mijn veertiende speelde ik met een groepje vrienden een zelfgemaakte voorstelling in het Ostadetheater. We noemden onszelf Muziektheatergroep Kansloos en speelden een satirische voorstelling over osm-denken. Best avant-gardistisch. Sindsdien draag ik het Ostadetheater een warm hart toe.”

Mooiste plek

“Herberg het Mandelahuisje, een superstil zomerplekje waar activiteiten worden georganiseerd in de filosofie van Mandela. Je kunt er eten wat de pot schaft, en er is een zomerterras. Het is half horeca, half alsof je bij iemand thuis bent.”

Het Mandelahuisje. Beeld Lin Woldendorp

Mooiste brug

“De Magere Brug. Ik weet het: cliché.”

Dagelijkse boodschappen

“Op zaterdag loop ik een rondje over de Nieuwmarkt en haal ik groenten en fruit bij Gerrit de groenteboer. Laatst kreeg ik van hem een raapsteeltje, want dat zou goed zijn voor mijn stem. Na afloop drink ik vaak een koffietje met mijn moeder bij Latei.”

Geheim adresje

“Elke eerste maandag van de maand wordt er in bruin no-nonsensecafé ’t Monumentje gezongen door drie oude Amsterdammers. Je krijgt er songteksten in de handen geduwd en de hele kroeg zingt uit volle borst mee. Gegarandeerd plezier, als je even voelt wat Amsterdam kan zijn zonder hipsters.’

Café ’t Monumentje. Beeld Lin Woldendorp

Relaxen

“Ik fiets graag naar Noord, via Durgerdam naar Ransdorp of Uitdam. Tegenover Camping De Badhoeve is het lekker rustig en kun je het water in. Ik ga altijd in mijn eentje, en luister dan een beetje naar de vogels, het water en de insecten.”

Concertzaal

“Ik hoor bij de groep muzikanten die in een voormalig badhuis de muzikale broedplaats Splendor begon. Het is een open laboratorium voor muziek: de ene keer hoor je Beethoven, de andere keer een weird, experimenteel popconcert. Alles kan. Het is mijn tweede woonkamer.”

Kapper

“Wat kappers niet begrijpen: je moet krullen nooit nat knippen. Nadat mijn haar weer eens werd verknipt, dacht ik: voortaan doe ik het zelf. Dat is nu tien jaar geleden. Ik heb laatst wel een goede schaar gekocht, want ik kreeg veel dooie puntjes van die botte keukenschaar.”

Wil niet dood gevonden worden

“In die fucking brugwachtershuisjes. Het is zó stom: waarom zijn dat hotelkamers geworden? Alle historische plekken worden hotels, zelfs het conservatorium waar ik studeerde. Had van die huisjes iets tofs gemaakt: kleine museumpjes bijvoorbeeld. Ik ben er echt boos over.”

Dit kan veel beter

“Vroeger gaven de lantaarnpalen op de grachten okergeel, sprookjesachtig licht. Nu zijn de lampen vervangen en geven ze kil, wit licht. Daardoor is die magische sfeer verloren gegaan.”

Standbeeld

“Langs het water van het Entrepotdok, op een van de pilaren, staat een piepklein beeld van een mannetje dat het water in duikt. Dat maakt me altijd vrolijk.”

Dieren in Amsterdam

“Rond de Hortus leeft een groep superbrutale reigers, die soms midden op het kruispunt staan en voor niemand wijken. Het blijft leuk om naar te kijken: geen fietser of auto durft er langs.”

Reigers rond de Hortus. Beeld Lin Woldendorp

Mooi van lelijkheid

“De gebouwen van de Zuidas. Hoe konden die torens gebouwd worden? Een is er het vreemdst: halverwege gaat het glas over in donker steen. Daardoor lijkt het alsof het van boven is gaan schimmelen. Wat beweegt zo’n architect? Het gekke is wel: de gebouwen zijn zo raar dat het ook juist wel weer cool is.”

Wil altijd nog

“Op een boot wonen en dan elke ochtend in het IJ zwemmen. Ook ’s winters. Ik probeer dagelijks te trainen met een koude douche. Ook al is dat een zielig straaltje, de shock blijft elke dag spannend.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden