PlusOuder en kind

Nikita & Paula: ‘In april hebben we matchende tattoos laten zetten’

Nikita noemt zichzelf de kleine versie van Paula. Ze hebben dezelfde humor, zijn allebei vastberaden en koppig. Een verschil: ‘Mijn moeder weet beter wanneer ze haar mond moet houden.’

Paula (L) en Nikita. Beeld Harmen de Jong
Paula (L) en Nikita.Beeld Harmen de Jong

Nikita Kuijpers (20)

“Mijn moeder en ik zijn heel close. Mijn ouders zijn al achttien jaar uit elkaar, en hoewel ik een mix van allebei ben, lijk ik qua karakter vooral op mijn moeder. Ik noem mezelf ook wel de kleine versie van haar. We hebben dezelfde rottige humor en we zijn allebei erg koppig en vastberaden. Dat kan soms behoorlijk botsen, maar alles wordt altijd uitgepraat. Meestal is het zo dat tien minuten na de ruzie een van ons zegt: ‘Sorry, ik meende dat niet zo.’ Vaak huilt er dan ook iemand. Over het algemeen ben ik dat, haha.

Hoewel we veel op elkaar lijken, ben ik impulsiever dan mijn moeder. Als ik iets zie wat ik leuk vind, bijvoorbeeld iemand met een septum­piercing, denk ik: dit wil ik nu. Ik zou er best wat beter over na kunnen denken voor ik meteen daadwerkelijk mijn neus laat piercen.

Mijn moeder denkt wat meer na over dingen. Ze weet vooral beter wanneer ze haar mond moet houden. Ik kan dat niet zo goed. Ik spreek mensen aan op hun bullshit, ook in situaties waar dat eigenlijk niet kan. Zij is daar relaxter in. Dat zorgt er wel voor dat ze soms wat te aardig is. Ik denk dan: je kan het ook gewoon zeggen als je iets niet leuk vindt.

Vlak voor mijn moeders vijftigste verjaardag brak ik mijn enkel. Het was een behoorlijk complexe breuk, en de operatie was de dag voor haar verjaardag. De operatie was heftig en ’s nachts werkte de verdoving uit. Mijn moeder is die nacht niet van mijn zijde geweken. We hebben samen gehuild en chocola gegeten. Om twaalf uur ’s nachts was het toen: nou ja, gefeliciteerd, en hebben we nog tot drie uur samen Friends zitten kijken. De dag erna ging het gelukkig stukken beter en hebben we samen taart gegeten. Het was voor ons allebei een vijftigste verjaardag om nooit te vergeten.

Tijdens de eerste golf heb ik corona gehad. Ik zat in quarantaine bij mijn vriend en mocht mijn ouders bijna vier weken niet zien. Dat was lastig, ik miste ze heel erg. We hebben elke dag gevideobeld en we appten. Zodra ik weer naar buiten mocht, ben ik naar mijn moeder toegegaan.

We appen elkaar heel veel en het liefst heel domme dingen, zoals ingezoomde foto’s van mijn hoofd. Ik kan met mijn moeder over alles praten. We steunen elkaar en zijn open over alles. In april hebben we matchende tattoos laten zetten. Van een pinguïn, want pinguïns laten elkaar nooit achter.”

Paula van Zalen (53)

“Nikita en ik lijken veel op elkaar, we hebben dezelfde sarcastische humor. Het is fijn als je thuis rotgrappen met elkaar kan maken. Nikita geeft wel wat meer haar ongezouten mening. Ik ben daar wat milder in, maar dat is denk ik ook iets wat je leert met de jaren. Iedereen heeft tegenwoordig een mening en Nikita kan daar erg fel op reageren. Als we ergens op visite zijn en het gesprek gaat bijvoorbeeld over Donald Trump en er worden dingen gezegd waar ze het niet mee eens is, gaat ze daar hard op in. Ik laat dat soort dingen wat meer gaan en probeer de vrede te bewaren.

Nikita is een enorme doorzetter. Ze maakt, net als ik, af waar ze aan begint. Tijdens haar mbo-studie kwam ze erachter dat het toch niet helemaal was wat ze wilde, maar ze heeft die studie wel gewoon afgemaakt.

In de puberteit heeft ze niet altijd even lekker in haar vel gezeten, er waren periodes dat ze erg somber was. Ik vond dat lastig om mee om te gaan: het is als moeder moeilijk dat je in zo’n situatie niet zo goed kan helpen als je zou willen. Hoewel we altijd goed over alles hebben kunnen praten, ging dat in die periode ook wat lastiger. Gelukkig is dat later weer helemaal goed gekomen.

Nikita is heel erg creatief, op veel verschillende manieren. Ze doet van alles, van tekenen tot sieraden maken. Ze zet haar creativiteit ook in voor anderen. Dan maakt ze voor iemands verjaardag bijvoorbeeld een video, met allemaal berichten en leuke filmpjes achter elkaar geplakt.

De mooiste momenten zijn voor mij de kleine dingen. Zoals de eerste keer dat we samen naar de bioscoop gingen. Ze was toen drie of vier. Ik zie nog precies voor me hoe ze er toen bij zat: ze droeg een lang, grijs jasje en had een rieten tasje. Ze is in de bioscoopzaal gaan zitten, rieten tasje op schoot en keek met grote ogen naar het scherm. Ze heeft de hele film niet bewogen, zo overweldigd was ze.

Ik werk in de zorg, maar in de privékliniek waar ik werk heeft gelukkig niemand corona gekregen. Toen Nikita eerder dit jaar corona kreeg, vond ik dat heel erg lastig. Ze was behoorlijk ziek en ik kon haar niet helpen. Het maakt het extra moeilijk dat je afstand moet houden en elkaar niet kan zien. Ik was erg bang dat ze naar het ziekenhuis zou moeten, want dan zou ik zelfs daar niet naar haar toe kunnen. Ik wilde haar gewoon knuffelen, en het is moeilijk als dat niet kan.”

Paula van Zalen (53), supervisor nurse bij Acibadem International Medical Center
Nikita Kuijpers (20), allround make-upartiest en student Beeldende Kunst aan de HKU
Milo Kuijpers (22), medewerker Albert Heijn

Paula, Nikita en Milo wonen in een flat in de Spaarndammerbuurt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden