Plus

Nieuwe Wie is er Bang Voor Virginia Woolf? is onvergetelijk

Wie is er Bang Voor Virginia Woolf? is terug in een nieuwe theaterproductie. En vooral Warre Borgmans als George maakt het tot een onvergetelijke avond.

In deze nieuwe productie van Hummelinck Stuurman is de aloude vertaling van Gerard ­Reve gebruikt Beeld Ben van Duin

George en Martha zijn er weer. Net thuis van een partijtje bij haar vader, de rector van de universiteit waar George lesgeeft. Het is laat, ze hebben al het nodige op. Er zal meer volgen, want ze verwachten gasten.

Tegen het achterdoek hangt een enorm wandtapijt dat naarmate de nacht vordert steeds meer uit het lood raakt. Een subtiel commentaar van vormgever Tom Schenk op wat zich gaande dit stuk voor de ogen van het publiek voltrekt. De vier losse delen van de royale bank liggen tegen het eind ook verspreid over het speelvlak. Chaos.

Spelletjes
Het jonge stel dat George en Martha (Carine Crutzen) op bezoek krijgen is tegen het ochtendgloren murw gebeukt door de verbale spelletjes waar de gastheer en -vrouw hen aan hebben blootgesteld om elkaar te kwetsen. Spelletjes als 'verneder de gastheer' en 'gastvrouwtje dekken'.

Het stel is nieuw in deze ingeslapen provincieplaats. Nick (Dragan Bakema) geeft les aan de biologische faculteit, zijn vrouw Honey (Yara Alink) is maar wat blij met de uitnodiging nog een drankje te komen drinken. Ze heeft weinig aanspraak.

In deze klassieker van Edward Albee uit 1962 vallen hun ambitie en positieve instelling ten prooi aan het cynisme van George en Martha. Destijds werd Who's Afraid of Virginia Woolf? geschreven als bijtend commentaar op het verheerlijken van de Amerikaanse droom, maar het is nog geen steek verouderd en staat dan ook regelmatig op het repertoire.

Verbale kaakslag
Het moet voor een acteur geweldig zijn hier de tanden in te zetten. Dit is de eredivisie. Het tempo van de dialogen ligt moordend hoog, de toon wisselt voortdurend. Soms begint een zin als vleierij en eindigt hij met het uitdelen van een verbale kaakslag.

In deze nieuwe productie van Hummelinck Stuurman is de aloude vertaling van Gerard ­Reve gebruikt, die klinkt als een klok. In de handen van regisseur Johan Doesburg wordt de doorwaakte nacht een virtuoze slemppartij waar de drank rechtstreeks uit champagne­koelers wordt geschept.

Wie is er bang voor Virginia Woolf?

Door Hummelinck Stuurman
Gezien 24/2, Leidse Schouwburg
Te zien 4-10/3 DeLaMar en 17/3 Amstelveen

En zo'n koeler is ook handig als je, zoals het personage van Bakema, moet kotsen. Bij hem is het laagje beschaving van Nick mooi flinterdun en ligt de agressie voortdurend op de loer. Zijn dronken toon is wat inconsistent.

Doeltreffend

Alink geeft hem goed partij als de hysterische en neurotische Honey die, naarmate George haar vaker 'konijntje' noemt, steeds meer haar tanden laat zien. De Martha van Carine Crutzen maakt tot de indrukwekkende slotmonoloog een wat ingehouden indruk, maar dat kan ook door haar directe tegenspeler komen.

Dit is de avond van Warre Borgmans. We zien de Vlaamse acteur niet zo vaak meer op de Nederlandse podia, maar wat een feest is het.
Zijn timing is meesterlijk, hij hanteert het verbale fileermes uiterst behoedzaam en doeltreffend. Borgmans geeft geschiedenisprofessor George een stevige dosis sulligheid en verstrooidheid mee. Op het moment dat zijn tegenstander de handschoenen laat zakken slaat hij keihard toe.

Donderdag ook een overzicht van de nieuwste hotspots en beste uitgaanstips in je mailbox? Schrijf je dan nu in voor de Stadsgids-nieuwsbrief van Het Parool. Dan mis je niks meer.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden