Shih tzu Romy in haar ‘een beetje versleten’ hondenbuggy.

PlusReportage

Niet hollen maar rollen – deze Amsterdamse honden hoeven nooit zelf te lopen

Shih tzu Romy in haar ‘een beetje versleten’ hondenbuggy.Beeld Nosh Neneh

Honden hoeven op straat niet altijd meer te lopen. Het baasje rolt, rijdt of draagt ze rond. ‘Tijdens het fietsen krijg ik af en toe een pootje op mijn hoofd.’

Alice Boothby

Elektrische bakfiets

Mabel, George, Kike, Luuz, Horchata, Leo, Nena, Teddy

null Beeld Nosh Neneh
Beeld Nosh Neneh

Drie jaar geleden ging het niet goed met Ruth Monsanto (42). Haar relatie liep op de klippen en ze stortte in. Het lukte haar niet meer om haar werk als belastinginspecteur voort te zetten.

Je moet lópen, zei de dokter. En dat deed ze, kilometers lang. In haar eentje lopen vond Monsanto niet zo spannend, dus gaf ze zich op als vrijwillige hondenuitlater. Dat beviel zo goed dat ze besloot zelf een hondenuitlaatservice te beginnen. Dat bleek een schot in de roos: inmiddels heeft ze talloze adresjes in Oost en De Pijp.

Haar klanten zijn met name expats. Vandaag is Monsanto op pad met een internationaal gezelschap: Mabel, George, Kike, Luuz, Horchata, Leo, Nena en Teddy zitten in haar elektrische hondenbakfiets, die ze voor 2300 euro kocht via Marktplaats.

“Veel hondenuitlaatservices maken gebruik van een busje,” ­vertelt ze. “Mijn hondjes kunnen lekker naar buiten kijken. Als ik ze ophaal bij hun baasjes, springen ze gelijk de bak in. Dat doen ze ook als er vuurwerk wordt afgestoken, de bak is hun veilige plekje.”

Inmiddels gaat het stukken beter met Monsanto. “Ik kan me niet heel goed concentreren; lezen lukt nog niet zo goed. Maar met de honden lopen en poep opruimen gaat me hartstikke goed af. Ik word er enorm gelukkig van.”

Aanhanger

Dolly

null Beeld Nosh Neneh
Beeld Nosh Neneh

Filmmaker Linus Kropp (24) wilde al heel lang een hond. Maar studeren en een hond opvoeden gaat natuurlijk niet echt goed samen. Daarom heeft hij gewacht tot zijn leven een viervoeter aankon, en dat was een aantal maanden geleden. Dolblij is hij met zijn blonde Dolly, vernoemd naar, hoe kan het anders, Dolly Parton.

Kropp woont op Steigereiland in IJburg en werkt in Oost. Hij neemt Dolly graag mee, maar de kunst van naast de fiets lopen beheerst ze nog niet zo goed. Dolly is namelijk een hartstikke enthousiaste puber die snel door alles en iedereen is afgeleid. Daarom kocht Kropp een aanhangertje voor zijn hond. “In het begin vond ze het best spannend, maar ik merk dat ze het steeds leuker begint te vinden. Soms kijk ik achterom en zie ik haar koppie uit het wagentje steken. Dat is zo’n leuk gezicht. Je ziet mensen op straat kijken, wijzen en glimlachen.”

Rugzak

Lucy

null Beeld Nosh Neneh
Beeld Nosh Neneh

Lucy (1) is een Grieks straathondje. Met van die kenmerkende dikke plukken haar achter haar oren. Ze werd, waarschijnlijk drie weken oud, van straat geplukt op Lesbos en woont inmiddels een aantal maanden bij Stephan de Keijzer (32) en zijn vriendin Daphne in De Baarsjes.

Een kilometer of twee loopt Lucy met het grootste gemak, maar de reis naar vrienden in Oost is te ver. “De tram bleek geen succes,” zegt De Keijzer, “dus kochten we een rugzak. Dat was nog best even zoeken, want we wilden er graag een waarbij Lucy naar voren kan kijken. Het moet namelijk ook leuk voor haar zijn.”

Ze kwamen uit bij een vrij pittig geprijsde rugzak – 100 euro – waar je een extra rugzakje aan kunt vastklikken, met ruimte voor hondenspeeltjes en snoepjes. Maar het was de investering waard: zodra De Keijzer de rugzak op de grond legt, begint Lucy al te kwispelen. Voorzichtig duwt hij haar pootjes door de gaten en trekt hij Lucy zijn rug op. Dat is best een work-out, want ze weegt inmiddels 14 kilo.

“Laatst werd ik aangesproken door een dakloze man. Hij riep dat zo’n rugzak zielig is voor mijn hond en dat ik haar moest laten rennen. Daar trek ik me niet zo veel van aan, ze vindt het heerlijk in de rugzak met de wind door haar oortjes. Af en toe krijg ik tijdens het fietsen zelfs een pootje op mijn hoofd. Dat is supergezellig.”

Buggy

Romy

null Beeld Nosh Neneh
Beeld Nosh Neneh

Als íémand bekend is met het fenomeen hondenbuggy, is het Ingrid Zegers (69) uit Noord wel. Ze kocht dit exemplaar alweer acht jaar geleden – ‘hij is een beetje versleten’ – voor haar shih tzu Romy, inmiddels veertien jaar oud.

“Romy is een hartpatiëntje,” zegt Zegers. “En ze heeft ook nog eens artrose. Laat ik het zo zeggen: Romy heeft haar momenten. Soms loopt ze wel een blokkie om, maar het kan echt een schildpadje zijn en dan zijn we aan het slenteren. De buggy is dan een uitkomst.”

Zelf heeft Zegers een versleten rug. De buggy biedt haar onder­steuning tijdens het boodschappen doen. Romy vindt het allemaal best: ze ligt heerlijk warm op haar fleecedekentje, pootjes vooruit, blik op oneindig. Op koude dagen als deze krijgt ze ook nog een lekker warm jasje aan. Tot voor kort was de veiligheidsriem in de buggy overbodig, Romy bleef altijd keurig liggen, ook als ze even werd besnuffeld door een grote hond.

Zegers: “Ik moet haar nu toch aanlijnen. Laatst sprong ze zomaar haar wagentje uit. Ik ben bang dat ze een beetje dement aan het worden is.”

Draagzak

Romeo

null Beeld Nosh Neneh
Beeld Nosh Neneh

Hiukwan Chung (36) en Bram Fidder (29) hebben een druk leven. Zij is regelmatig op reis als model, hij als dj. In hun vrije tijd crossen ze het liefst op de scooter door de stad. Toen toy poedel Romeo (2) in hun leven kwam, begon de zoektocht naar een reisaccessoire om hun viervoeter overal, warm en wel, mee naartoe te kunnen nemen. Want Romeo kan natuurlijk wel lopen, maar het dichtstbijzijnde park is nét iets te ver weg.

In de winter heeft Romeo het snel koud. Nu draagt hij een truitje van een zachte alpaca-blend, maar lekker warm tegen zijn baasjes aan in de draagzak vindt hij het allerfijnst. Zeker als het waait, dan duikt hij met zijn snuit gelijk, hup, naar beneden. Soms valt ie zelfs in zijn draagzak in slaap.

Fidder: “De draagzak is ideaal, we nemen hem overal mee naartoe. Ook naar de Bijenkorf en de supermarkt, want zo’n mooie hond laat je natuurlijk niet buiten staan.”

Die looks worden door Romeo’s baasjes keurig onderhouden. Hij wordt elke zes weken bijgepunt in de honden­salon en elke drie weken wordt zijn vacht vak­kundig geföhnd. Zo blijft die mooi in model. Chung: “Als ik Romeo meeneem in de draagzak en ik loop een winkel in, vragen mensen vaak of hij wel echt is.”

null Beeld Nosh Neneh
Beeld Nosh Neneh
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden