PlusMijn Amsterdam

Nicolette van Dam: ‘Ik wil graag een dwergbaardagaam, of een slang’

Nicolette van Dam (35) is presentator en samen met haar broer Sebastiaan eigenaar van ­Brasserie Van Dam, die op 1 juni weer opengaat. ‘We maken gebruik van de takeawayservice, want ik kreeg van mijn meisjes kritiek op mijn kookkunsten.’

Nicolette van DamBeeld Jakob Van Vliet

Dagelijkse boodschappen

“Ik haal graag brood en croissantjes bij Le Fournil op de Stadionweg. Ik probeer het zo te timen dat de rij niet helemaal tot om de hoek staat. En wat voor mij echte nostalgie is: de Bossche bollen van Van Avezaath Beune in de Johannes Verhulststraat. Mijn opa en oma woonden vroeger in de Cornelis Schuytstraat, de straat waar mijn vader zijn slagerij had en waar onze brasserie zit, en mijn broer en ik kregen vaak een Bossche bol van oma. Nog steeds is het voor mij – en inmiddels voor onze kinderen Lola (8) en Kiki (5) – een hoogtepuntje als die bollen in huis komen.”

De Bossche bol van Van Avezaath Beune.Beeld Jakob Van Vliet

Uit eten

“We bestellen best veel nu, van Maris Piper tot Loetje. En uiteraard maken we gebruik van de takeawayservice van onze brasserie. Ik kreeg van mijn meisjes steeds meer kritiek op mijn kookkunsten: ‘Mááám, dit hebben we vorige week al gehad.’ En ik wil mijn horecacollega’s ­steunen. Het is belangrijk voor elke Amsterdammer om z’n locals te supporten. Anders houden we straks niets meer over. Als ik door de stad rijd, krijg ik een steek in mijn hart: hoe gaan we hier straks met z’n allen uitkomen?”

IJs

“Met de kinderen halen we vaak na het eten een ijsje bij De IJsboutique of we gaan naar Massimo Gelato in De Pijp. Heel ­lekker. We maken er dan meteen een uitje van. We stappen gezellig met z’n allen – mijn man Bas en onze dochters – in onze Canta en de hondjes gaan mee.”

Mooiste park

“Mijn kinderen spelen vaak in het Beatrixpark, waar mijn vader als kind al speelde. Een tijd geleden liep ik met hem door het park en haalde hij bij elke boom herinneringen op. Het Amstelpark is ook prachtig. Je moet het nu eens zien, met die bloemen en ro­do­den­drons. Ik was er vorige week weer even; ik was bijna vergeten hoe mooi het is.”

Het AmstelparkBeeld Jakob Van Vliet

Eerste keer in Amsterdam

“Ik ben hier geboren, in het Andreas ­Ziekenhuis. Mijn kinderen in het OLVG. Ik weet nog dat ik hoogzwanger was en lang doorwerkte. Dan zat ik op verre plekken in het land en dacht ik: het gaat me toch niet gebeuren dat ik hier moet bevallen en dat er Schubbekutteveen in het paspoort van mijn kind staat. Er moet en zal Amsterdam in dat paspoort komen!”

Mooiste brug

“Bas en ik zijn getrouwd onder de Magere Brug door een superleuke gozer van het stadhuis. Ik wilde trouwen op een typisch Amsterdams plekje. Met de familie en onze getuigen hebben we een bootje gehuurd en onder de brug gaven we elkaar het jawoord. We zijn nu bijna vijf jaar getrouwd.”

Dieren in Amsterdam

“Naast onze hond Lucky hebben we sinds kort pup Micky en we hebben ook twee schildpadden, Corrie en Fred. Ik hou van dieren. Ik ga graag met mijn dochters voor de lol naar de dierenwinkel Exotica op de Van Woustraat. We hebben al twintig keer voor de dwergbaardagaam gestaan. Die zou ik heel graag willen, of toch een slang. We kennen de hele winkel uit ons hoofd. Bas wordt er gek van. Op de dag dat misschien de totale lockdown zou worden aangekondigd, kreeg ik een paniekaanval. Ik moest per se een nieuw aquarium. Ik ben naar de winkel gesjeesd en heb een gloednieuw aquarium gekocht. Behoorlijk hysterisch, maar wel leuk.”

Dierenwinkel ExoticaBeeld Jakob Van Vliet

Geheim adresje

“Ik vind de koeken van Van ­Stapele Koekmakerij echt geweldig. Ja, weer in die rij. Maar vrienden weten inmiddels dat het een cadeau voor ons is als we die koeken krijgen en nemen ze vaak voor ons mee.”

Favoriete Amsterdammer

“Mijn vader, jazeker. Ik ben heel trots op hem. Hij heeft mij geleerd wat hard ­werken en ondernemen is. En dat niets vanzelf komt. Hij blijft altijd kritisch en ­eerlijk. Hoe mijn vader in het leven staat is echt mooi. En nooit klagen, hè. Toen hij nog slager was en er weer eens een vinger half af lag – want ja, dat gebeurt als je ­slager bent – viel hij daar ons nooit mee lastig. Hij nam zijn zorgen nooit mee naar huis. Hij is altijd positief, dat vind ik geweldig.”

Ik voel me Amsterdammer, omdat

“Ik altijd weer terugverlang naar de stad als ik er een tijd niet ben geweest. Ik ben echt trots op de stad. Ik had vroeger zelfs een beetje een Amsterdams accent, maar dat heeft mijn moeder me afgeleerd. Dan zat ik als 14-jarig meisje achter de toonbank van de winkel en zei ze: “Het is ‘dag mevrouw’, niet ‘mevraaauw.’” Heel soms, als ik een gezellige borrel op heb, komen die oude Amsterdamse klanken weer naar boven.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden