Plus Reportage

Naar de kringloop met de interieurgoeroes uit Paleis voor een prikkie

Frank Jansen (links) en Rogier Smit, de mannen achter het tv-programma Paleis voor een prikkie. Jansen: ‘Afdingen heb ik mijn hele leven gedaan, dat doe ik niet ineens voor de ­televisie.’ Beeld Lin Woldendorp

PS duikt met interieurgoeroes Frank Jansen (73) en Rogier Smit (44) uit Paleis voor een prikkie een kringloopwinkel in Noord in. Uiteraard vertrekken ze niet met lege handen. ‘Dit is toch geen géld?’

Vanuit hun mosgroene Jaguar stappen Frank Jansen en ­Rogier Smit van het tv-programma Paleis voor een prikkie zo kringloopwinkel De Lokatie in de Distelweg in Noord in. Unaniem oordeel bij binnenkomst: dit is een fan-tas-tische kringloop. “Ze hebben zóveel mooie spullen,” zegt Smit. “Vooral de kunstafdeling is geweldig. We hebben hier ooit een heel mooi schilderij met een hond erop ­gekocht. Die hangt in ons huis in Frankrijk.”

Jansen stiefelt in een rechte lijn af op een set rotan eetkamerstoelen halverwege de zaak. “Kijk, Rog, onze stoelen! We hebben er twee, die staan ook in Frankrijk. Het zijn Chippendale-stoelen, ik heb ze vroeger in mijn zaak verkocht. Je moet er wel een kussentje op leggen. Anders zak je er zo doorheen.” Smit: “Die stonden vroeger in Dallas op het terras. Ze zijn wel heel duur zeg, zestig euro per stuk.” Veel te prijzig, vindt Jansen ook. “Dat is geen prikkie.”

Merkwaardige verschijning

Jansen en Smit zijn met hun dure bolide, chique colbertjes en loafers een merkwaardige verschijning in de kringloopwinkel. Toch komen ze er regelmatig voor hun SBS-programma, waarvan het vierde seizoen morgen begint. Met 250 euro op zak pimpen de heren woningen van mensen die het niet breed hebben – en met zo’n karig budget zijn ze afhankelijk van vondsten uit de kringloopwinkel en van Marktplaats.

Zonder dat ze het wisten, hebben ze het format min of meer zelf bedacht. Tweeënhalf jaar geleden deden ze mee met Steenrijk, Straatarm, een programma waarin mensen met een tegenovergesteld huishoudbudget een week van huis ruilen. Terwijl een alleenstaande moeder met twee zoons in hun villa in de buurt van Saint-Tropez verbleef, fleurden Jansen en Smit een kaal appartementje in Beverwijk op met vondsten uit een kringloop – waar Jansen voor het allereerst kwam. “Ik had er meteen de grootste lol. Ik zag een salontafel staan voor drie tientjes, die bij mij in de winkel 750 euro kostte. Toen was ik verkocht.”

Saoedische ambassadeur

Het stel, dat al bijna twintig jaar samen is, heeft een lange achtergrond in de interieurbusiness. Ze hebben allebei winkels gerund (Smit had Ampère in Den Haag, Jansen vijf Pimpernel-vestigingen) en verzorgden de inrichting van de huizen van the rich and famous, zoals Jansen zegt – al verdiende hij meer geld met de luxe consumentenbeurzen die hij organiseerde.

“Mijn leukste opdracht ooit was de residentie van de ­Saoedische ambassadeur, in Wassenaar. Een tonnenproject. Had ik net de master bedroom af, waar altijd veel aandacht aan wordt besteed, zegt die sjeik: ik heb nog master bedroom voor je om in te richten. Voor zijn tweede vrouw! Ik wist niet hoe ik het had.”

De Chippendale-stoelen blijken niet 60 euro het stuk, maar de vier. ‘Die zouden we dus direct kopen.’ Beeld Lin Woldendorp

Na Jansens pensionering stopte ook Smit met werken. “Ik heb mijn bedrijf verkocht en deed vijf jaar niets. Ja, ontbijten, lunchen, borrelen en uit eten gaan. Dat lijkt leuk, maar ik werd knettergek van verveling. Ik wilde iets doen! En toen werden we gevraagd voor Steenrijk, straatarm. Ik wilde direct meedoen, maar moest Frank nog even overhalen.” Dat lukte, en al snel klopte een tv-producent aan om de kringlooptruc te herhalen met Paleis voor een prikkie. Ze komen bij allerlei mensen over de vloer: van een moeder met zes kinderen in de Bijlmer, tot een grootvader in Bad Nieuweschans die zijn kleinzoon alleen ­opvoedt. Jansen, Smit en hun klusteam lossen praktische problemen op, en zorgen met de nodige snuisterijen ook voor een knus huis – maar wel altijd in hun flamboyante stijl. Smit: “We doen iets goeds voor de maatschappij, dat vind ik heel belangrijk. Vroeger dacht ik altijd: ik ga eerst keihard werken, en dan naar Ethiopië of Burkina Faso, mensen helpen. Nu hoef ik daar niet meer heen. Heerlijk toch?” Tot hun grote vreugde werden ze vorige maand ook nog eens genomineerd voor de Televizier Talent Award. Jansen: “Hoe mooi is dat, op je 73ste?”

Beheersen

Vier seizoenen en talloze speurtochten verder zijn de mannen bovendien behoorlijke kringloopconnaisseurs geworden. Hoe vinden ze toch al die parels tussen de rommel? Smit: “Door verder te kijken dan onze neus lang is. Kijk, boven je hoofd hangen glazen lampen. Die lijken misschien niet bijzonder, maar als jij nou een huis hebt aan de Canal Grande in Venetië, zijn die toch het einde?”

Uiteraard maken ze ook handig gebruik van hun interieurkennis. Jansen: “Dat van die stoelen weet ik nou eenmaal. Wacht eens even,” – Jansen haalt er een verkoopster bij – “Mevrouw, zijn deze stoelen 60 euro het stuk, of de vier? De vier? Excuus, dat is dus echt fantastisch! Die zouden we dus direct kopen. Ik moet me beheersen om ze niet mee te nemen.”

Afpingelen

De heren moeten zich in het programma écht houden aan een budget van 250 euro, al is dat bijna niet te doen. ­Afpingelen is dus van groot belang – en laat Jansen daar een kei in zijn. “Frank is echt bij het erge af,” zegt Smit. “Als hij een nieuwe auto koopt, nou ja, tweedehands; dan noemt hij zo tien dingen die hij erbij wil hebben; en dan moet de eerste beurt ook gratis worden gedaan. Ik loop weg, want ik schaam me dood. Maar Frank kan dat sans gêne zeggen.”

Jansen: “Nee, ik schaam me daar niet voor. Afdingen heb ik mijn hele leven gedaan, dat doe ik niet ineens voor de ­televisie. Onlangs waren we nog in een hele chique winkel in Gstaad, op wintersport. Ik zag een mooie broek, die perfect matchte bij een jasje dat ik al had, maar die was veel te duur. Ik zei tegen Rogier: ga maar even naar buiten, want ik moet met deze mevrouw praten.” Smit: “Nou, en toen kreeg hij natuurlijk flinke korting. Op de nieuwe collectie hè?”

Terwijl ze de kringloopwinkel uitwandelen, valt Jansens oog bij de uitgang op een vitrine met daarin een set houten placemats met een Engels landschapje erop, van het Britse interieurmerk Pimpernel. “Zo heette mijn winkel! Die móet ik hebben.” Na een onderonsje met het verkopend personeel krijgt het duo ze mee voor een tientje, in plaats van 13,50 euro. “Dat is toch geen géld?”

Paleis voor een prikkie, vanaf dinsdag om 20.30 uur op SBS6. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden