Plus

Musical A Chorus Line is misschien nog wel actueler dan destijds

Altijd opereren ze in de schaduw van de hoofdrolspelers, maar in A Chorus Line staan ze voor één keer zelf voor het voetlicht: de showdansers op de achtergrond van grote musical­producties.

De bezetting van deze A chorus line is zonder uitzondering sterk te noemen Beeld Roy Beusker

De musical uit 1975 van Michael Bennett is een van de best bezochte aller tijden. Een nieuwe Nederlandse versie reist nu door het land.

'Wil je híer bij horen?' Er klinkt bijna afgrijzen door in de stem van regisseur Zach als hij wijst naar de rij mechanisch bewegende dansers, rood uitgelicht als radertjes in een helse machine. Ja, dat wil ze, danseres Cassie, ze is op de auditie afgekomen voor dansers in de Chorus Line. Ze wil werken. Ze moet werken. Is het geen hoofdrol, zoals vroeger, dan maar dit.

Ze is een van de zeventien kandidaten die we in A Chorus Line leren kennen. Allemaal willen ze een plek in de rij. Daar staan ze te wachten in hun eigen outfits.

Deze musical stond hoog op het verlanglijstje van producent DommelGraaf & Cornelissen en dat is begrijpelijk: niet alleen doen afvalraces het nog altijd goed, menig tv-format is erop gebaseerd, maar ook is de ratrace in het theater door bezuinigingen misschien nog wel actueler dan destijds.

Indringende vragen
Te weinig banen voor de vele afgestudeerden van dans- en musicalopleidingen. Bij de audities van deze 2016-versie van A Chorus Line zullen ongetwijfeld ook weer veel uitstekende kandidaten zijn afgewezen. Dit is hun verhaal, al kunnen ze het niet zelf vertellen.

Regisseur en choreograaf Martin Michel had in elk geval een goede hand van kiezen, want de bezetting is zonder uitzondering sterk te noemen. Van de schuchtere Paul (Roman Brasser), de sexy Sheila (Bettina
Holwerda-Bakkum) tot de geestige Kristine (Sabine van Tiel): ze zijn uitstekend gecast en hebben veel in huis.

A Chorus Line

Door DommelGraaf & Cornelissen Entertainment
Gezien 3/12, Meervaart
Te zien Donderdag en vrijdag, Schouwburg Amstelveen; 6-9/4, Carré

Voor Zach koos hij voor Edwin Jonker, die in deze versie vanuit het donker zijn indringende vragen stelt ('wat zijn je dromen, waarom dans je, wie ben je?') Als hij fysiek afwezig is, komen de auditanten er wat verloren bij te staan, in de lege toneelopening.

Verdwenen verschillen
Het geeft hun persoonlijke verhalen veel impact, maar die zijn soms te lang om de aandacht vast te houden. Het wordt spannender en emotioneler als Jonker de kandidaten letterlijk op de huid zit, zoals bij de als kind misbruikte Paul, of bij Cassie (Fleur Jagt), ooit Zachs geliefde. Die momenten zijn schaars.

A Chorus Line heeft een paar klassieke musicalhits opgeleverd, zoals
Nothing, over het moeten voelen van emoties in een theaterklas, en het wrange Tits and Ass. Het klinkt allemaal als een klok, de band van Alberto Klein Goldewijk stoomt lekker door. Coot van Doesburgh zorgt voor een soepele vertaling.

Decorontwerper Eric van der Palen laat met spiegels het bedompte auditiehok van de eerste scènes uitgroeien tot een spiegelpaleis voor het sluitstuk. De auditiekleding verruild voor strakke zwarte outfits, de individuele verschillen verdwenen. Allemaal op één lijn. De finale van een degelijke en onderhoudende A Chorus Line.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden